Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του πάπα Φραγκίσκου κατά την πτήση επιστροφής του από το Rio de Janeiro

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη

του πάπα Φραγκίσκου κατά την πτήση επιστροφής του από το Rio de Gianeiro

Σύντομος απολογισμός του Πάπα:

«Ήταν ένα ωραίο ταξίδι, μου έκανε καλό πνευματικά. Είναι καλό να συναντάς ανθρώπους, διότι ο Κύριος εργάζεται μέσα στον καθένα, εργάζεται στην καρδιά, και τα πλούτη του Κυρίου είναι τόσο πολλά, ώστε πάντοτε μπορούμε να λάβουμε πολλά ωραία πράγματα από τους άλλους».

«Όλα ήταν ωραία και ευχάριστα σ΄αυτό το ταξίδι: ο αξιαγάπητος και ενθουσιώδης λαός της Βραζιλίας, με την καλοσύνη, την ευθυμία και την αισιοδοξία του, ακόμη και μέσα σε βάσανα. Η άψογη οργάνωση. Ο απίστευτα μεγάλος αριθμός, κυρίως των νέων, που συμμετείχαν. Όλα ήταν τέλεια».

«Κάποια προβλήματα είχαμε με την ασφάλεια. Ασφάλεια από δω, ασφάλεια από κει. Παρ’ όλα αυτά, μπόρεσα να έρθω σε άμεση επαφή με τον κόσμο, να τον ασπαστώ, να τον χαιρετίσω, εκτός θωρακισμένου αυτοκινήτου… Είναι η ασφάλεια που νοιώθεις όταν εμπιστεύεσαι το λαό. Από την άλλη μεριά, είναι αλήθεια ότι πάντοτε υπάρχει ο κίνδυνος να βρεθεί κάποιος τρελός…Αλλά υπάρχει και ο Κύριος! Είναι ωστόσο τρέλα να δημιουργείς έναν κλοιό ασφαλείας μεταξύ του επισκόπου και του κόσμου. Εγώ προτιμώ την άλλη τρέλα: να βρίσκομαι εκτός θωρακισμένου αυτοκινήτου και να διατρέχω τον κίνδυνο αυτής της τρέλας. Η επαφή με τον κόσμο κάνει καλό σε όλους.

Δημοσιογράφος:

Στους 4 μήνες της Αρχιεροσύνης σας, συγκροτήσατε διάφορες Επιτροπές για να μεταρρυθμίσετε την Κούρια. Τι είδους μεταρρύθμιση έχετε στο νου σας; Σκοπεύετε να κλείσετε την Τράπεζα του Βατικανού;

Πάπας Φραγκίσκος:

Δυο είναι οι πηγές όσων έγιναν ή πρέπει να γίνουν: 1ο Οι Γενικές Συνελεύσεις των Καρδιναλίων. Ζητήσαμε διάφορα από αυτόν που θα εκλεγόταν νέος Πάπας. Π.χ. Να συγκροτηθεί επιτροπή οκτώ Καρδιναλίων ως μόνιμο συμβουλευτικό όργανο εξωτερικό (Outsider), εκτός του υπάρχοντος εσωτερικού οργάνου. Η πρόταση αυτή εντάσσεται στη γραμμή της ωρίμανσης της σχέσης μεταξύ συνοδικότητας και πρωτείου. Δηλαδή οι οκτώ Καρδινάλιοι ευνοούν τη συνοδικότητα, βοηθούν τις διάφορες Συνόδους Ιεραρχιών στον κόσμο να εκφράσουν την άποψή τους για την ίδια τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας.

Η δεύτερη πηγή μεταρρυθμίσεων είναι τα επίκαιρα προβλήματα που αναφύονται στην πορεία. Π.χ. η Επιτροπή για τα οικονομικά της Αγίας Έδρας.

Όσον αφορά στην Τράπεζα του Βατικανού, δεν θα μπορούσα να σας πω πώς θα καταλήξει αυτή η ιστορία. Είμαστε άνθρωποι και το ψάχνουμε, αναζητούμε μια λύση. Άλλοι λένε να μετατραπεί σε ένα Ταμείο αρωγής, άλλοι να καταργηθεί. Όπως και να έχει το ζήτημα, τα χαρακτηριστικά του ενδεχόμενου φορέα που θα προκύψει, θα πρέπει να είναι η διαφάνεια και η τιμιότητα.

 

Δημοσιογράφος:

Η φωτογραφία σας με το βαλιτσάκι που κρατούσατε ανεβαίνοντας τις σκάλες του αεροπλάνου, έκανε το γύρο του κόσμου. Ένας Πάπας που κρατάει στο χέρι τις αποσκευές του! Ποτέ δεν είχαμε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Επιτρέψτε μου να σας κάνω δυο, κάπως αδιάκριτες, ερωτήσεις: Γιατί κρατούσατε εσείς το βαλιτσάκι και όχι ένας συνεργάτης σας; Και τι περιείχε μέσα το βαλιτσάκι αυτό;

Πάπας Φραγκίσκος:

Σίγουρα δεν υπήρχε, μέσα σ΄αυτό, το κλειδί μιας ατομικής βόμβας. Κρατούσα εγώ, ό ίδιος, το βαλιτσάκι, διότι έτσι έκανα πάντα. Όταν ταξιδεύω, κρατάω πάντοτε  ένα βαλιτσάκι. Έχω μέσα τα ξυριστικά μου, το βιβλίο προσευχών του ιερέα (breviario), το πρόγραμμα του ταξιδιού και ένα βιβλίο που διαβάζω για την αγία Θηρεσία. Τί πιο φυσικό να έχω μαζί μου, όταν ταξιδεύω, κάποια απολύτως  βασικά πράγματα; Ας είμαστε κανονικοί άνθρωποι. Ας ακολουθούμε τη φυσική και κανονική ζωή. Μου φαίνεται περίεργο που μια τόσο απλή λεπτομέρεια έκανε το γύρο του κόσμου…

 

Δημοσιογράφος:

Γιατί ζητάτε, με επιμονή, να προσεύχονται για σας; Δεν έχουμε συνηθίσει να ακούμε έναν Πάπα να ζητάει τόσο πολύ να προσεύχονται γι΄αυτόν.

 

Πάπας Φραγκίσκος:

Ανέκαθεν ζητούσα να προσεύχονται για μένα. Ως ιερέας, δεν το ζητούσα τόσο συχνά. Άρχισα να το ζητάω συχνότερα, αφότου έγινα Επίσκοπος. Πιστεύω ότι, αν ο Κύριος δεν βοηθήσει τον Επίσκοπο να οδηγήσει  προς τα εμπρός το Λαό του Θεού, δεν γίνεται τίποτε… Συναισθάνομαι, πραγματικά, τα περιορισμένα όριά μου, τα πολλά προβλήματα, αλλά και ότι είμαι αμαρτωλός –αυτά σας είναι γνωστά– και οφείλω να ζητήσω την προσευχή των πιστών. Ζητώ και από την Παναγία να παρακαλάει τον Κύριο για μένα. Είναι μια συνήθεια, που όμως πηγάζει από την καρδιά μου και από την ανάγκη που έχω για την αποστολική μου εργασία. Αισθάνομαι ότι πρέπει να το κάνω, δεν ξέρω, αλλά έτσι είναι…

Δημοσιογράφος:

Ζείτε με έναν τρόπο λιτό και αυστηρό. Κατοικείτε στην Αγία Μάρθα και όχι στο ποντιφικό διαμέρισμα. Θέλετε οι συνεργάτες σας και οι Καρδινάλιοι να ακολουθούν αυτό το παράδειγμα, και ίσως να ζουν σε κοινότητα ή είναι κάτι που αφορά μόνο εσάς;

Πάπας Φραγκίσκος:

Μένω στην Αγία Μάρθα, διότι απλά δεν θα μπορούσα να ζήσω μόνος στο παλάτι, το οποίο δεν είναι πολυτελές. Το ποντιφικό διαμέρισμα είναι ευρύχωρο, μεγάλο, αλλά δεν είναι λουσάτο. Εγώ δεν μπορώ να ζω μόνος ή με μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Έχω ανάγκη από ανθρώπους, να συναντώ ανθρώπους, να μιλάω με τους ανθρώπους…Δεν το κάνω από πνεύμα αυστηρότητας ή φτώχειας. Απλά για λόγους ψυχιατρικούς, ψυχολογικά δεν μπορώ. Ο καθένας οφείλει να προχωρά στη ζωή του, να ζει, με το δικό του τρόπο.

Ούτε οι Καρδινάλιοι ζουν πλούσια και σε πολυτέλεια. Ζουν σε ένα διαμέρισμα και με αυστηρότητα. Και θα προσέθετα το εξής: Ο καθένας οφείλει να ζει όπως του ζητεί ο Κύριος, Αλλά γενικά, μια αυστηρότητα είναι αναγκαία για όλους εμάς, που εργαζόμαστε στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις αυστηρότητας, ο καθένας οφείλει να αναζητήσει τη δική του πορεία.

 

Δημοσιογράφος:

Μιλώ εξ ονόματος των Βραζιλιανών. Η κοινωνία άλλαξε, οι νέοι άλλαξαν και στη Βραζιλία υπάρχουν πολλοί νέοι. Δεν μιλήσατε για τις εκτρώσεις, για το γάμο των ομοφυλοφίλων. Στη Βραζιλία ψηφίστηκε ένας νόμος που διευρύνει το δικαίωμα της έκτρωσης και επιτρέπει το γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Γιατί δεν μιλήσατε γι΄αυτά;

Πάπας Φραγκίσκος:

Η Εκκλησιά εκφράστηκε ήδη πάνω σε αυτά τα θέματα. Δεν ήταν απαραίτητο να επανέλθω σ΄αυτά,  όπως δεν μίλησα για τη διαφθορά, τα ψεύδη ή για άλλα ζητήματα για τα οποία η Εκκλησία έχει μια σαφή διδασκαλία.

Δημοσιογράφος:

Είναι ωστόσο ζητήματα που ενδιαφέρουν πολύ τους νέους.

Πάπας Φραγκίσκος:

Ναι, αλλά δεν ήταν ανάγκη να μιλήσω γι΄αυτά, αλλά για πράγματα θετικά που ανοίγουν το δρόμο στους νέους. Αλήθεια δεν είναι; Εξάλλου οι νέοι γνωρίζουν  πολύ καλά ποια είναι η θέση της Εκκλησίας.

Δημοσιογράφος:

Ποια είναι η θέση της Αγιότητάς σας;

Πάπας Φραγκίσκος:

Αυτή της Εκκλησίας. Είμαι παιδί της Εκκλησίας.

 

Δημοσιογράφος:

Από τις 13 Μαρτίου παρουσιάζεστε ως ο Επίσκοπος Ρώμης, με μεγάλη και εντυπωσιακή επιμονή. Συνεπώς, θα θέλαμε να μάθουμε ποιο είναι το βαθύ νόημα αυτής της επιμονής. Μήπως, περισσότερο από τη συλλογικότητα, μιλάτε ίσως για οικουμενισμό, ότι είστε δηλαδή primus inter pares (πρώτος μεταξύ ίσων) της Εκκλησίας;

Πάπας Φραγκίσκος:

Ναι, σε αυτό δεν πρέπει να εννοούμε περισσότερα από αυτό που λέγεται. Ο Πάπας είναι επίσκοπος, Επίσκοπος Ρώμης, και επειδή είναι Επίσκοπος Ρώμης είναι διάδοχος του Πέτρου, Βικάριος του Χριστού. Είναι άλλοι τίτλοι, αλλά ο πρώτος τίτλος είναι «επίσκοπος Ρώμης», και από αυτό πηγάζουν όλα. Να λέμε, να σκεπτόμαστε ότι αυτό θέλει να πει ότι είναι primus inter pares, όχι, αυτό δεν είναι επακόλουθο του πρώτου τίτλου. Απλά ο πρώτος τίτλος του Πάπα είναι: Επίσκοπος Ρώμης. Υπάρχουν και οι άλλοι τίτλοι…Νομίζω ότι αναφερθήκατε και στον οικουμενισμό: πιστεύω ότι αυτό πράγματι ευνοεί κάπως τον οικουμενισμό. Αλλά μόνο αυτό…

Δημοσιογράφος:

Πώς αισθάνεστε που είστε Πάπας;  Είναι πολύ σκληρό, είστε ευτυχής που είστε Πάπας, η πίστη σας αυξήθηκε ή αντίθετα είχατε κάποια αμφιβολία;

Πάπας Φραγκίσκος:

Να κάνεις την εργασία του Επισκόπου είναι ωραίο πράγμα, είναι ωραίο. Πρόβλημα υπάρχει όταν κάποιος αναζητεί αυτή την εργασία: αυτό δεν είναι ωραίο, αυτό δεν προέρχεται από τον Κύριο. Όταν όμως ο Κύριος καλεί έναν ιερέα να γίνει επίσκοπος, αυτό είναι ωραίο. Υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να θεωρήσει τον εαυτό του κάπως ανώτερο από τους άλλους, όχι όπως τους άλλους, αλλά λίγο πρίγκιπα. Αυτά είναι κίνδυνοι και αμαρτήματα. Αλλά η εργασία του επισκόπου είναι ωραία: αυτή συνίσταται στο να βοηθήσεις τους αδελφούς να πάνε μπροστά. Ο επίσκοπος μπροστά από τους πιστούς, για να δείχνει το δρόμο. Ο επίσκοπος  ανάμεσα στους πιστούς, για να βοηθήσει στην κοινωνία μεταξύ τους. Ο επίσκοπος πίσω από τους πιστούς, γιατί οι πιστοί, πολλές φορές, έχουν την όσφρηση του δρόμου. Έτσι πρέπει να είναι ο επίσκοπος. Η ερώτηση ήταν αν αυτό εμένα μου αρέσει; Ναι,  μου αρέσει να κάνω την εργασία του επισκόπου. Στο Buenos Aires ήμουν πολύ ευτυχής, πολύ ευτυχής! Σ΄αυτό μου συμπαραστάθηκε ο Κύριος. Και ως ιερέας υπήρξα ευτυχής, όπως και ως επίσκοπος. Υπό αυτή την έννοια μου αρέσει.

 

Δημοσιογράφος:

Και ως Πάπας;

Πάπας Φραγκίσκος:

Και ως Πάπας. Όταν ο Κύριος σε βάζει εκεί, αν εσύ κάνεις αυτό που θέλει ο Κύριος, είσαι ευτυχής. Αυτό αισθάνομαι.

Δημοσιογράφος:

Όταν συναντήσατε τους νέους της Αργεντινής, μισοαστεία και μισοσοβαρά, τους είπατε ότι και Εσείς κάποια φορά, αισθάνεστε εγκλωβισμένος: θα θέλαμε να μάθουμε τι ακριβώς εννοούσατε…

Πάπας Φραγκίσκος:

Ξέρετε πόσες φορές μου ήρθε η επιθυμία να βγω να περπατήσω  στους δρόμους της Ρώμης, διότι, στο Buenos Aires, μου άρεσε πολύ να περπατώ στους δρόμους της πόλης. Υπό αυτή την έννοια, αισθάνομαι εγκλωβισμένος. Οφείλω όμως εδώ  να πω ότι οι άνδρες της φύλαξης του Βατικανού είναι πολύ καλοί, πολύ καλοί απέναντί μου και είμαι ευγνώμων σ΄αυτούς. Τώρα μου επιτρέπουν να κάνω κάτι παραπάνω.  Ξέρω ότι έχουν καθήκον να διαφυλάξουν την ασφάλεια. Θα μου άρεσε να βγω στους δρόμους, αλλά καταλαβαίνω ότι αυτό δεν είναι δυνατό. Το καταλαβαίνω. Παρ’ ότι, όπως λέμε στο Buenos Aires, ήμουν ένα ιερέας callejero…

Δημοσιογράφος:

Στη Βραζιλία, η Καθολική Εκκλησία, τα τελευταία χρόνια, έχασε πιστούς. Η Κίνηση της Χαρισματικής ανανέωσης  δίνει μια δυνατότητα για να αποφευχθεί η προσχώρηση πιστών στις Πεντηκοστιανές  ή σε άλλες Εκκλησίες;

Πάπας Φραγκίσκος:

Αυτό που λέτε είναι μια πραγματικότητα. Υπάρχουν στατιστικές. Σε μια συγκέντρωση, που είχαμε χθες, συζητήσαμε το ζήτημα αυτό με τους Βραζιλιανούς Επισκόπους. Με ρωτούσατε για την Κίνηση της Χαρισματικής Ανανέωσης.  Έχω να σας πω το εξής. Στο τέλος της δεκαετίας του  εβδομήντα, με αρχές του ογδόντα, εγώ δεν μπορούσα να τους βλέπω. Κάποτε, μιλώντας γι΄αυτούς, είπα: «Αυτοί συγχέουν μια λειτουργική τελετή με μια σχολή σάμπας!». Αυτό το είπα και μετάνιωσα. Κατόπιν, γνώρισα την Κίνηση καλύτερα.  Είναι επίσης αλήθεια ότι η Κίνηση αυτή, με καλούς καθοδηγητές, είχε μια ωραία πορεία. Και τώρα πιστεύω ότι κάνει πολύ καλό στην Εκκλησία, γενικά, Στο Buenos Aires, τους συγκέντρωνα συχνά και μια φορά το χρόνο, τελούσα μια Λειτουργία με όλους στον Καθεδρικό Ναό. Από τότε που μεταστράφηκα, που είδα το καλό που κάνουν, τους στήριζα πάντοτε.  Γι΄αυτό, την περίοδο αυτή της Εκκλησίας -και διευρύνω λίγο την απάντηση– πιστεύω ότι οι κινήσεις είναι αναγκαίες. Είναι μια χάρη του Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα πνέει όπου θέλει και φροντίζει για την αρμονία μέσα στην Εκκλησία, γι΄αυτό και οι κινήσεις που εμφορούνται από το πνεύμα της Εκκλησίας, είναι μια χάρη του Θεού. Αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι η Κίνηση της χαρισματικής Ανανέωσης χρησιμεύει, όχι μόνο για να μην περάσουν κάποιοι στις Πνετηκοστιανές Ομολογίες. Όχι! Η Κίνηση αυτή υπηρετεί την ίδια την Εκκλησία! Μας ανανεώνει. Και ο καθένας από μας αναζητεί τη δική του Κίνηση, σύμφωνα με το δικό του χάρισμα, όπου τον Πνεύμα τον καλεί.

Δημοσιογράφος:

Άγιε Πατέρα, έχετε πει ότι η Εκκλησία, χωρίς τη γυναίκα, χάνει γονιμότητα. Ποια συγκεκριμένα μέτρα παίρνετε; Π.χ. τη διακονία των γυναικών, ή τη γυναίκα πρόεδρο ενός θρησκευτικού Οργάνου; Και μια πολύ μικρή τεχνική ερώτηση: Είπατε ότι είστε κουρασμένος. Έχουν διαθέσει για σας στο αεροπλάνο, κάποιον ειδικό εξοπλισμό για το ταξίδι της επιστροφής;

Πάπας Φραγκίσκος:

Ας  αρχίσουμε από το τελευταίο. Αυτό το αεροπλάνο δεν διαθέτει ειδικούς εξοπλισμούς. Βρίσκομαι μπροστά, σε μια  πολύ  ωραία  κοινή πολυθρόνα, αλλά κοινή, αυτή που έχουν όλοι. Έστειλα μια επιστολή και ζήτησα τηλεφωνικά ότι δεν επιθυμούσα ειδικούς εξοπλισμούς στο αεροπλάνο: είναι σαφές;

Και τώρα  η άλλη ερώτηση. Μια Εκκλησία χωρίς τις γυναίκες είναι όπως το Κολλέγιο των Αποστόλων χωρίς τη Μαρία, τη Μητέρα του Χριστού. Ο ρόλος της γυναίκας  μέσα στην Εκκλησία δεν είναι μόνο η μητρότητα, η μάνα της οικογένειας, είναι κάτι πιο δυνατό: είναι ακριβώς η εικόνα της Αειπαρθένου, της Παναγίας. Αυτή που βοηθάει στην ανάπτυξη της Εκκλησίας! Σκεφθείτε ότι η Παναγία είναι πιο σημαντική από τους Αποστόλους! Είναι πιο σημαντική! Η Εκκλησία είναι γένους θηλυκού: είναι Εκκλησία, είναι νύμφη, είναι μητέρα. Όμως ο ρόλος της γυναίκας μέσα στην Εκκλησία δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό της μάνας, της εργάτριας…Όχι! Είναι κάτι άλλο. Ο Παύλος ο 6ος έγραψε κάτι πολύ ωραίο για τις γυναίκες, αλλά πιστεύω ότι οφείλουμε να εμβαθύνουμε ακόμη περισσότερο στην αποσαφήνιση του ρόλου και του χαρίσματος της γυναίκας. Δεν εννοείται μια Εκκλησία χωρίς γυναίκες, αλλά γυναίκες δραστήριες μέσα στη Εκκλησία, με τα χαρακτηριστικά τους, που προχωρούν μπροστά. Ο νους μου πάει σε ένα παράδειγμα γυναικών που δεν έχει να κάνει με την Εκκλησία, αλλά είναι ιστορικό.  Συνέβη στην Λατινική Αμερική, στην Παραγουάη. Κατά τη γνώμη μου, η γυναίκα της Παραγουάης είναι η πιο περήφανη της Λατινικής Αμερικής. Μετά τον πόλεμο, έμειναν οκτώ γυναίκες για έναν άνδρα, και οι γυναίκες αυτές έκαναν μια κάπως δύσκολη επιλογή: την επιλογή να έχουν παιδιά για να διασώσουν: την Πατρίδα, την κουλτούρα, την πίστη και τη γλώσσα. Στην Εκκλησία, πρέπει να σκεπτόμαστε τη γυναίκα σε αυτή την προοπτική: επιλογές ριψοκίνδυνες, αλλά ως γυναίκες.  Αυτό οφείλουμε να το αποσαφηνίσουμε καλύτερα. Τώρα λέμε: η γυναίκα μπορεί να κάνει  αυτό, μπορεί να κάνει εκείνο, να βοηθάει στις τελετές, να διαβάζει τα αναγνώσματα, να είναι πρόεδρος της Caritas…Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο! Θα πρέπει να διαμορφώσουμε μια βαθιά θεολογία της γυναίκας. Αυτό πιστεύω εγώ.

Δημοσιογράφος:

Άγιε Πατέρα, και σ΄ αυτό το ταξίδι, μιλήσατε πολλές φορές για ευσπλαχνία. Σχετικά με την προσέλευση στα Μυστήρια των διαζευγμένων που συνήψαν δεύτερο γάμο, υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξει κάτι στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος από την Εκκλησία; Ώστε τα Μυστήρια αυτά να είναι ευκαιρία προσέγγισης αυτών των προσώπων, αντί ένα εμπόδιο που τους χωρίζει από τους άλλους πιστούς;

Πάπας Φραγκίσκος:

Είναι ένα ζήτημα που τίθεται πάντοτε. Η έννοια της ευσπλαχνίας είναι ευρύτερη. Δεν αφορά μόνο στην περίπτωση που αναφέρατε. Πιστεύω ότι η περίοδος που διανύουμε είναι μια περίοδος ευσπλαχνίας. Οι βαθιές αλλαγές της εποχής μας, καθώς και τα πολλά προβλήματα της Εκκλησίας, όπως π.χ. η μη καλή μαρτυρία κάποιων ιερέων, τα προβλήματα διαφθοράς μέσα στην Εκκλησία, το πρόβλημα του κληρικαλισμού, έχουν αφήσει πίσω τους πολλούς λαβωμένους, πολλούς λαβωμένους. Και η Εκκλησία είναι Μητέρα: οφείλει να φροντίσει τους λαβωμένους με ευσπλαχνία. Και αν ο Κύριος δεν κουράζεται να συγχωρεί, εμείς δεν έχουμε άλλη λύση, παρά αυτή: να φροντίσουμε, πριν απ’ όλα, τους λαβωμένους. Είναι μάνα η Εκκλησία και οφείλει να βαδίσει σε αυτό το δρόμο της ευσπλαχνίας. Και να δείξει ευσπλαχνία προς όλους. Όταν ο άσωτος υιός επέστρεψε σπίτι του, ο μπαμπάς δεν του είπε: «Αλλά στάσου, τι έκανες με τα χρήματα;» Όχι! Οργάνωσε γιορτή! Κατόπιν, ίσως, όταν ο γιος θέλησε να μιλήσει, μίλησε. Η Εκκλησία οφείλει να ενεργεί με αυτό τον τρόπο.

Σχετικά με το πρόβλημα της θείας Μετάληψης από τους διαζευγμένους που έχουν συνάψει δεύτερο γάμο, είναι αλήθεια ότι δεν μπορούν να προσέλθουν σ΄αυτήν. Οι διαζευγμένοι που δεν έχουν προχωρήσει σε δεύτερο γάμο δεν έχουν πρόβλημα να «κοινωνήσουν». Το ζήτημα αυτό, πιστεύω ότι πρέπει να το δούμε στο πλαίσιο μιας συνολικής ποιμαντικής του γάμου. Και υπ΄αυτή την έννοια υπάρχει πρόβλημα.

Η πρακτική της ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ελαστικότερη. Δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία στους διαζευγμένους. Ακολουθούν την «κατ΄οικονομίαν» ονομαζόμενη θεολογία.

Ένα από τα θέματα που προγραμματίσαμε να συζητήσουμε στο συμβούλιο των Οκτώ Καρδιναλίων, εφέτος, στις 1, 2, και 3 Οκτωβρίου, είναι πώς να προχωρήσουμε στην ποιμαντική του γάμου. Εκεί θα προκύψει και το πρόβλημα που μου θέσατε στην ερώτησή σας.

Ένα δεύτερο γεγονός, που έμμεσα δίνει κάποια απάντηση στην ερώτησή σας, είναι η προσεχής Σύνοδος των Επισκόπων, επειδή ακριβώς  το θέμα αυτής της Συνόδου είναι: «Πώς η πίστη συμβάλλει στη συγκρότηση της προσωπικότητας του ανθρώπου», αλλά μέσα στην οικογένεια και συνεπώς φθάνουμε στη διαμόρφωση μιας ποιμαντικής του γάμου. Είμαστε στο δρόμο για μια βαθιά ποιμαντική του γάμου. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που αφορά όλους. Και υπάρχουν πολλοί που προβληματίζονται πάνω στο θέμα αυτό. Π.χ. ο προκάτοχός μου, καρδινάλιος Quarracino, έλεγε ότι, κατά τη γνώμη του, οι μισοί γάμοι είναι άκυροι. Γιατί άραγε υποστήριζε κάτι τέτοιο; Διότι άνδρες και γυναίκες παντρεύονται χωρίς την απαραίτητη ωριμότητα, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για μια απόφαση που ισχύει για όλη τη ζωή ή επειδή παντρεύονται για κοινωνικούς λόγους. Και αυτό έχει σχέση με την ποιμαντική του γάμου. Το δε νομικό πρόβλημα της ακυρότητας των γάμων, θα πρέπει να το αναθεωρήσουμε. Τα εκκλησιαστικά δικαστήρια δεν μπορούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Είναι σύνθετο  το πρόβλημα της ποιμαντικής του γάμου. Ευχαριστώ.

Δημοσιογράφος:

Άγιε Πατέρα, επιστρέφοντας στον οικουμενισμό: σήμερα οι Ορθόδοξοι γιορτάζουν τα 1025 χρόνια του χριστιανισμού. Γίνονται μεγαλειώδεις πανηγυρισμοί σε πολλές πρωτεύουσες. Αν θέλετε να προβείτε σε ένα σχόλιο επ΄αυτού, θα ήμουν ευτυχής γι΄αυτό. Ευχαριστώ.

Πάπας Φραγκίσκος:

Στις ορθόδοξες Εκκλησίες, έχουν διατηρήσει εκείνη την παλιά και τόσο ωραία λατρεία. Εμείς έχουμε χάσει λίγο την έννοια της λατρείας. Εκείνοι τη διατηρούν, υμνούν το Θεό, προσκυνούν το Θεό, ψάλλουν, ο χρόνος δεν μετρά γι΄αυτούς. Το κέντρο είναι ο Θεός και αυτός είναι ο πλούτος τον οποίο θα ήθελα να τονίσω με την ευκαιρία της ερώτησής σας. Κάποτε, μιλώντας για τη δυτική Εκκλησία, αυτήν της δυτικής Ευρώπης, της πιο ανεπτυγμένης Εκκλησίας, μου είπαν την εξής φράση: “Lux ex oriente, ex occidente luxus” (Το φως από την Ανατολή,  η πολυτέλεια από τη Δύση). Ο Καταναλωτισμός, η ευμάρεια, μας έχουν κάνει πολύ κακό. Ενώ στην Ανατολή διατηρούν αυτή την ομορφιά του Θεού στο κέντρο. Όταν διαβάζουμε τον Dostoevskij –πιστεύω ότι όλοι εμείς θα έπρεπε να διαβάζουμε και να μελετούμε αυτόν το συγγραφέα, διότι έχει μια σοφία– αντιλαμβανόμαστε ποια είναι η Ρωσική ψυχή, η ανατολική ψυχή. Είναι κάτι που θα μας κάνει πολύ καλό. Έχουμε ανάγκη αυτής της ανανέωσης, αυτού του φρέσκου αέρα της Ανατολής, αυτού του φωτός της Ανατολής. Ο Ιωάννης Παύλος ο 2ος, το είχε επισημάνει σε επιστολή του. Αλλά πολλές φορές, η πολυτέλεια της Δύσης μας αποπροσανατολίζει. Αυτό μου έρχεται να πω. Ευχαριστώ.

Δημοσιογράφος:

Θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας κάνω μια ερώτηση λίγο λεπτή: Και άλλη μια εικόνα έκανε το γύρο του κόσμου: αυτή του σεβ. Ricca και όσα λέγονται για τις ιδιαίτερες οικειότητές του. Θα ήθελα να μάθω, Αγιότατε, τι σκοπεύετε να κάνετε για το ζήτημα αυτό; Πώς θα το αντιμετωπίσετε και πώς η Αγιότητά σας σκοπεύει να αντιμετωπίσει το όλο ζήτημα του λόμπυ των gays;

Πάπας Φραγκίσκος:

Ως προς τον σεβ. Ricca: Έκανα αυτό που προβλέπει το Κανονικό Δίκαιο: δηλαδή την προκαταρκτική εξέταση (investigatio previa). Και από αυτή την εξέταση δεν υπάρχει τίποτε από αυτά που τον κατηγορούν, δεν βρήκαμε τίποτε το επιλήψιμο. Αυτή είναι η απάντηση.

Αλλά στη σημείο αυτό, θα ήθελα να προσθέσω κάτι άλλο: Παρατηρώ ότι, πολλές φορές, πέραν αυτής της περίπτωσης, καθώς και σ΄αυτή την περίπτωση, αναζητούνται, μέσα στην Εκκλησία, οι «αμαρτίες της νεότητας» και αυτές δημοσιοποιούνται. Προσοχή! Δεν αναφέρομαι στα εγκλήματα. Τα εγκλήματα είναι άλλο πράγμα: η κατάχρηση των ανηλίκων είναι έγκλημα. Αναφέρομαι στις αμαρτίες. Αν ένα πρόσωπο, λαϊκός ή ιερέας ή μοναχή, διέπραξε μια αμαρτία και κατόπιν μετανόησε, ο Κύριος συγχωρεί, και όταν ο Κύριος συγχωρεί, ο Κύριος ξεχνά. Και αυτό είναι σημαντικό για τη ζωή μας. Όταν εμείς πηγαίνουμε να εξομολογηθούμε και λέμε με ειλικρίνεια: «Αμάρτησα σ΄αυτό», ο Κύριος ξεχνά και εμείς δεν έχουμε το δικαίωμα να μην ξεχάσουμε, διότι διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην λησμονηθούν, από τον Κύριο, οι αμαρτίες μας. Αυτό το      σημαντικό υπενθυμίζει η θεολογία της αμαρτίας.

Πολλές φορές σκέπτομαι τον Άγιο Πέτρο: διέπραξε μια από τις χειρότερες αμαρτίες: αρνήθηκε το Χριστό. Και παρά τη σοβαρότητα αυτής της αμαρτίας τον έκαναν Πάπα.

Αλλά ας προχωρήσουμε στη δεύτερη ερώτηση. Ρωτούσατε για το λόμπυ των  gays. Εγώ δεν βρήκα ακόμη, στο Βατικανό, κάποιον για να μου δείξει μια ταυτότητα με την αναγραφή: gay. Λένε ότι υπάρχουν. Πιστεύω ότι, όταν βρίσκεται κάποιος με ένα τέτοιο πρόσωπο, πρέπει να ξεχωρίσει το γεγονός ότι είναι ένα πρόσωπο gay, από το γεγονός της συγκρότησης ενός λόμπυ, διότι δεν είναι καλά  όλα τα λόμπυ. Αυτό το λόμπυ είναι κακό πράγμα. Αν ένα πρόσωπο είναι gay και αναζητεί τον Κύριο και έχει καλή θέληση, μα ποιος είμαι εγώ για να τον κρίνω; Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας εξηγεί τούτο με τρόπο πολύ ωραίο και σαφή: «Δεν πρέπει να περιθωριοποιούνται αυτά τα πρόσωπα γι΄αυτό, πρέπει να ενσωματώνονται στην κοινωνία». Το πρόβλημα δεν είναι να έχεις αυτή την τάση, όχι, οφείλουμε να είμαστε αδέλφια, διότι αυτός είναι ένας, αλλά υπάρχει ένας άλλος, ένας άλλος. Πρόβλημα υπάρχει όταν συγκροτείται ένα λόμπυ αυτής της τάσης: λόμπυ φιλάργυρων, λόμπυ πολιτικών, λόμπυ μασόνων, πολλά λόμπυ. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι το σοβαρότερο πρόβλημα. Και σας ευχαριστώ πολύ  που μου κάνατε αυτή την ερώτηση. Ευχαριστώ πολύ.

 

Για την Ελληνική απόδοση και επιμέλεια:

Πέτρος Ανδριώτης

 

Greek Armenian English Filipino French Italian Ukrainian