Πίστη & Ζωή

random_02

Ο Ιησούς αναστήθηκε, του Guy Gilbert

Ο Ιησούς αναστήθηκε

του Guy Gilbert 

Συμβαίνει συχνά να μου κάνουν την εξής ερώτηση: «Και αν μετά το θάνατο δεν υπάρχει τίποτε, θα μετανιώσετε για την αφιερωμένη ζωή σας, την ολοκληρωτική προσφορά του εαυτού σας στα παραστρατημένα παιδιά του δρόμου»;

Απαντώ πάντοτε: «Απολύτως όχι! Να δίνεις και να παίρνεις αγάπη, ήταν τόσο όμορφο μέχρι σήμερα, που δεν θα μπορούσα να μετανιώσω για τίποτε… Αλλά έχω τη βεβαιότητα ότι αυτή η μυστηριώδης αγάπη που με διακατέχει, προέρχεται από μια εκπληκτική δύναμη που ονομάζω “Θεό-Αγάπη”. Πάνω στη γη, δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο από την αγάπη. Δεν θέλω να ζω παρά μόνο γι’ αυτήν. Και η πηγή της, είναι ο Θεός. Συνεπώς, μου είναι αδύνατο αν πιστέψω ότι αυτός ο Θεός με έχει εξαπατήσει».

Περισσότερα...

Πάπας Φραγκίσκος. Γενική Ακρόαση 12 Ιουνίου 2013

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη 12 Ιουνίου 2013

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα.

Σήμερα, θα ήθελα να αναφερθώ, εν συντομία, σε ένα άλλο όρο με τον οποίο η Β΄ Σύνοδος στο Βατικανό όρισε την Εκκλησία, τον όρο «Λαός του Θεού» (Βλ. Δογματική Διάταξη Lumen gentium (Φως των Εθνών), 9). Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας, 782). Και το κάνω υπό μορφήν ερωτήσεων πάνω στις οποίες ο καθένας μπορεί να στοχαστεί.

1. Τι σημαίνει ότι η Εκκλησία είναι «Λαός του Θεού»;

Πριν απόλα θέλει να πει ότι ο Θεός δεν ανήκει, με ιδιαίτερο τρόπο, σε κανένα λαό. Διότι ο Θεός είναι Αυτός που μας καλεί, μας προσκαλεί, να γίνουμε μέλη αυτού του λαού, και η πρόσκληση αυτή απευθύνεται προς όλους, χωρίς διακρίσεις, αφού η ευσπλαχνία του Θεού «θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι» (Α΄Τιμ. 2,4). Ο Ιησούς δεν λέει στους Αποστόλους και σε μας, να σχηματίσουμε ένα γκρουπ αποκλειστικό, ένα γκρουπ ελιτίστικο. Αλλά λέει: «πηγαίνετε και κάνετε μαθητές όλα τα έθνη» (Βλ. Μτ. 28, 19). Ο Άγιος Παύλος βεβαιώνει ότι στο λαό του Θεού, στην Εκκλησία, «δεν υπάρχει πια Ιουδαίος ούτε Έλληνας … αφού όλοι εσείς είστε ένα εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 32, 28). Σε όποιον αισθάνεται μακριά από το Θεό και την Εκκλησία, σε όποιον είναι δύσπιστος ή αδιάφορος, σε όποιον νομίζει ότι δεν μπορεί να αλλάξει, θα ήθελα να του πω τα εξής: Ο Κύριος καλεί και σένα να γίνεις μέλος του λαού Του και το κάλεσμα αυτό γίνεται με μεγάλο σεβασμό και αγάπη! Ο Κύριος μας καλεί να γίνουμε μέλη του λαού αυτού, μέλη του Λαού του Θεού.

Περισσότερα...

Πάπας Φραγκίσκος. Γενική Ακρόαση 15 Μαΐου 2013

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Σήμερα θα ήθελα να επικεντρώσουμε την προσοχή μας πάνω στην ενέργεια που το Άγιο Πνεύμα ασκεί για να οδηγεί την Εκκλησία και τον καθένα από μας στην Αλήθεια. Ο ίδιος ο Ιησούς λέει στους μαθητές του: «Το Πνεύμα το Άγιο «θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια» (Βλ. Ιω. 14,17. 15,26. 16,13).

Περισσότερα...

Πάπας Φραγκίσκος. Γενική Ακρόαση 5 Ιουνίου 2013

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Σήμερα, θα ήθελα να αφιερώσω την ομιλία μου στο ζήτημα του περιβάλλοντος, όπως είχα ήδη την ευκαιρία να κάνω σε διάφορες περιπτώσεις. Μου το υπαγορεύει και η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος, που προωθείται από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία τονίζουν με έμφαση την αναγκαιότητα περιορισμού της σπατάλης και της καταστροφής τροφίμων.

Όταν μιλάμε για το περιβάλλον, για τη δημιουργία, ο νους μου πάει στις πρώτες σελίδες της Βίβλου, στο βιβλίο της Γένεσης, όπου βεβαιώνεται ότι ο Θεός έθεσε τον άνδρα και τη γυναίκα πάνω στη γη για να την καλλιεργούν και να την προστατεύουν (Βλ. 2, 15). Και εγείρονται τα ερωτήματα: Τι σημαίνει καλλιεργώ και προστατεύω τη γη; Εμείς, καλλιεργούμε και προστατεύουμε αληθινά τη δημιουργία; Ή την εκμεταλλευόμαστε και την παραμελούμε; Το ρήμα «καλλιεργώ» μου φέρνει στο νου τη φροντίδα που ο γεωργός έχει για τη γη του, ώστε να του δίνει καρπό και να τον μοιράζεται με άλλους: Με πόση προσοχή, πάθος και αφοσίωση πασχίζει να επιτύχει το σκοπό αυτό! Να καλλιεργούμε και να προστατεύουμε τη δημιουργία, είναι μια οδηγία του Θεού που δόθηκε όχι μόνο στην αρχή της ιστορίας των ανθρώπων, αλλά δίνεται στον καθένα από μας. Συνιστά μέρος του σχεδίου του Θεού. Σημαίνει ότι ο κόσμος πρέπει να αναπτυχθεί με υπευθυνότητα, να μεταμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνει ένας κήπος, ένα τόπος κατάλληλος για να κατοικηθεί από όλους. Ο Βενέδικτος 16ος έχει υπενθυμίσει αρκετές φορές ότι το έργο αυτό, που μας εμπιστεύτηκε ο Θεός-Δημιουργός, απαιτεί να συλλάβουμε και να αποδεχτούμε το ρυθμό και τη λογική της δημιουργίας. Αντιθέτως, εμείς συχνά, οδηγημένοι από την έπαρση να κυριαρχούμε, να κατέχουμε, να χειραγωγούμε, να εκμεταλλευόμαστε, δεν την «προστατεύουμε», δεν τη σεβόμαστε, δεν την θεωρούμε ως μια δωρεάν προσφορά την οποία οφείλουμε να φροντίζουμε. Χάνουμε τη δυνατότητά μας να νοιώσουμε έκπληξη, θαυμασμό, και να ακούσουμε τη δημιουργία. Και έτσι δεν κατορθώνουμε να αναγνωρίσουμε σε αυτήν, αυτό που ο Βενέδικτος 16ος ονομάζει: «ο ρυθμός της ιστορίας αγάπης μεταξύ Θεού και ανθρώπου». Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι σκεφτόμαστε, ζούμε και βλέπουμε τα πράγματα με οριζόντια κατεύθυνση, έχουμε απομακρυνθεί από το Θεό, δεν αναγνωρίζουμε τα σημάδια Του.

Περισσότερα...

Πάπας Φραγκίσκος. Γενική Ακρόαση 10 Απριλίου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές. καλημέρα.

Στην προηγούμενη Κατηχητική ομιλία ασχοληθήκαμε με το γεγονός της Ανάστασης του Ιησού, στο οποίο οι γυναίκες διαδραμάτισαν έναν ιδιαίτερο ρόλο. Σήμερα, θα ήθελα να μελετήσουμε τη σωστική σημασία της Ανάστασης. Τι σημαίνει για τη ζωή μας η Ανάσταση; Και γιατί, χωρίς αυτήν, η πίστη μας είναι μάταιη;

Η πίστη μας θεμελιώνεται στο θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, όπως ένα σπίτι στέκεται πάνω στα θεμέλια: αν αυτά υποχωρήσουν, καταρρέει όλο το σπίτι. Ο Ιησούς πρόσφερε, πάνω στο σταυρό, τον εαυτό του, παίρνοντας πάνω του τα αμαρτήματά μας και κατεβαίνοντας στην άβυσσο του θανάτου και μέσω της Ανάστασής του, νικά τις αμαρτίες, τις αφαιρεί και μας ανοίγει το δρόμο για να γεννηθούμε ξανά σε μια νέα ζωή. Ο Άγιος Πέτρος, στην αρχή της πρώτης του Επιστολής, καθώς ακούσαμε, συνοψίζει με σαφήνεια την αλήθεια αυτή: «Ευλογημένος να΄ναι ο Θεός, ο Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που από μεγάλη ευσπλαχνία, μας ξαναγέννησε σε μια καινούρια ζωή, με την ανάσταση του Ιησού Χριστού από τους νεκρούς. Έτσι τώρα έχουμε μια πραγματική ελπίδα, μια κληρονομιά που δεν φθείρεται, δεν βεβηλώνεται και δεν μαραίνεται» (1, 3-4).

Περισσότερα...
Greek Armenian English Filipino French Italian Ukrainian