Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΙΜΗ ΓΗ; ΠΑΡΑΓΕΙ ΚΑΡΠΟΥΣ;
Αθήνα, Αγ. Διονύσιος 1-2-2014
Ο πάπας Φραγκίσκος συγκάλεσε έκτακτη σύνοδο επισκόπων για τον Οκτώβριο του έτους 2014 με θέμα: «Οι ποιμαντικές προκλήσεις της οικογένειας στο πλαίσιο του Ευαγγελισμού», καλώντας την Καθολική Εκκλησία να προβληματιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους πάνω σε θέματα που αφορούν την οικογένεια και το μυστήριο του γάμου.
Για το λόγο αυτό η συντονιστική ποιμαντική επιτροπή της Αθήνας επέλεξε να προτρέψει τους πιστούς της εκκλησιαστικής μας επαρχίας να εμβαθύνουν, επ’ ευκαιρία της αγρυπνίας προσευχής για τις κλήσεις, στην καρποφορία της οικογένειας παράλληλα με τις ιερατικές και μοναχικές κλήσεις.
Το Σάββατο 1η Φεβρουαρίου 2014, παρ’ όλες τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν στην Αθήνα, πιστοί από όλες σχεδόν τις ενορίες της Αθήνας, μοναχοί μοναχές και ιερείς συγκεντρωθήκαμε στον Μητροπολιτικό μας ναό για να τιμήσουμε το Αγιότατο Μυστήριο και να προσευχηθούμε στον Κύριο να «στείλει εργάτες για το θερισμό Του». Απλά και κατανυκτικά αναπέμψαμε δεήσεις προς τον Δημιουργό εμψυχωμένοι από κείμενα και ύμνους κατάλληλα για την περίσταση. Οικογένειες με μωρά στη αγκαλιά, μοναχοί και μοναχές από όλα τα μοναχικά τάγματα που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα αλλά και απλοί λαϊκοί, εκπρόσωποι ενοριών και θεσμών, ανέγνωσαν τα κείμενα προβληματισμού και προσευχής με την ελπίδα ο παρών Χριστός να τους εισακούσει.
Ο Άγιος Πατέρας στο μήνυμά του για τις Κλήσεις, απευθύνθηκε στους επισκόπους, στους ιερείς, στους μοναχούς, στις κοινότητες και στις χριστιανικές οικογένειες που έχουν την ευθύνη του προσανατολισμού των νέων και τους προέτρεψε να γίνουν καλή γη διαθέτοντας την καρδιά τους για να ακούν, να δέχονται, να ζουν το Λόγο και να παράγουν καρπό. Αυτή ήταν και για μας η προσευχή αυτό το κρύο Σαββατόβραδο που οι σειρήνες της κρίσης στην Ελλάδα, ο ήχος από τα ελικόπτερα, οι φωνές των διαδηλωτών και η εκκωφαντική απουσία του Θεού στους δρόμους της Αθήνας, προσπαθούσαν μάταια να μας αποσπάσουν από τη γαλήνη και τη ζεστασιά της φλόγας της πίστης μας.
«Κύριε, Εσύ, με κοιτάς μες τα μάτια, τα’ όνομά μου με χαμόγελο λες,
στ’ ακρογιάλι τη βάρκα μου αφήνω, και μαζί σου θάλασσα άλλη ζητώ».
Για τη συντονιστική ποιμαντική επιτροπή
Μαρία Σικ
