Σε μια εποχή που ακούμε «ωραίες ιστορίες» για βομβαρδισμό πυρηνικών εγκαταστάσεων και καταστροφή τους, χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα, επιτρέψτε μου την αναφορά σε 3 αμερικανίδες από το Μίσιγκαν, που εντάχθηκαν στο Τάγμα των Δομινικανίδων μοναζουσών, αλλά αντί να περάσουν μια ζωή σε σχολεία, μόνο ως εκπαιδευτικοί, προτίμησαν να αγωνισθούν για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, μένοντας πιστές στον Ιησού Χριστό, που επίσης «έβαζε τον εαυτό του πάνω από το νόμο», όταν επρόκειτο για το γενικό καλό.
Αδ. Ardeth Platt (1936-2020)
Εισήχθη στο Τάγμα 18 ετών, σπούδασε εκπαιδευτικός και εργάστηκε για 35 χρόνια σε καθολικά σχολεία της Πολιτείας. Το 1967, ίδρυσε ένα πρωτοποριακό σχολικό πρόγραμμα, για παιδιά που δεν γίνονταν δεκτά σε άλλα σχολεία, στην περιοχή του Saginaw, όπου διετέλεσε και δημοτική σύμβουλος την περίοδο 1977-1985. Από το 1995 εγκαταστάθηκε στη Βαλτιμόρη, για να αφιερωθεί στον αγώνα κατά των πυρηνικών. Έλαβε μέρος σε πολλές διαδηλώσεις αλλά και σε ακτιβιστικές δράσεις, γνωστότερες των οποίων είναι οι εξής:
Το 2000, μαζί με τις αδ. Jackie Hudson και Carol Gilbert μπήκαν στη βάση του Πίτερσον και σχημάτισαν «με το αίμα τους» ένα σταυρό πάνω σε. ένα μαχητικό αεροπλάνο. Συνελήφθησαν και παρέμειναν στη φυλακή. Τελικά δεν ασκήθηκαν κατηγορίες, επειδή «δεν προκλήθηκαν ζημιές».
Το 2002 οι ίδιες μοναχές εισχώρησαν σε σιλό πυραύλων στο Κολοράντο, έχυσαν πάλι το αίμα τους σχηματίζοντας τον σταυρό, μπροστά από τους πυραύλους και παρέμειναν στο έδαφος προσευχόμενες. Μετά από ώρες τους επετράπη να σηκωθούν, οδηγήθηκαν στον Ανακριτή, όπου δεν δήλωσαν τίποτα και συνελήφθησαν. Για να μην τους δοθεί το δικαίωμα να μιλήσουν δημόσια για τα αίτια που τους οδηγούν στις πράξεις τους, με πρόταση Εισαγγελέα που έκανε δεκτή ο Δικαστής και χωρίς δίκη, καταδικάσθηκαν σε 30-41 μήνες. Αυτή τη φορά… «είχαν προκληθεί ζημιές»
Η αδ. Platt απελευθερώθηκε πριν τα Χριστούγεννα 2005.
Η ζωή της ενέπνευσε την ιστορία της αδ. Τζέιν Ιγκαλς, στην τηλεοπτική σειρά «Orange is the new black».
Αδ. Jachie Hudson (1934-2011)
Υπηρέτησε σχεδόν 30 χρόνια ως καθηγήτρια μουσικής σε καθολικά σχολεία της Πολιτείας, αλλά, από αρχές 1983, ξεκίνησε την ακτιβιστική της δράση.
Συνελήφθη πρώτη φορά το 1990 και παρέμεινε 6 μήνες στη φυλακή, επειδή μπήκε σε αεροπορική βάση στο Wurtsmith και έγραψε με μπογιά «Ο Ιησούς ζει – όχι στους εξοπλισμούς».
Το 1993 μετακόμισε σε μια «Κοινότητα Ειρήνης» στην Ουάσιγκτον.
Απόκτησε άδεια οδηγού λεωφορείου και εργάστηκε ως οδηγός σε δημοτικό λεωφορείο (!) για να βοηθά οικονομικά την Κοινότητά της και την Εκκλησία.
Το 2000 και το 2002 ήταν μια από τις 3 αδελφές που συνελήφθησαν…
Το 2010 συνελήφθη και πάλι, γιατί εισήλθε, μαζί με 13 άλλους διαδηλωτές στο Εθνικό Συγκρότημα Ασφαλείας Ι-12 στο Τενεσί. Βγήκε λόγω υγείας και πέθανε στο νοσοκομείο από πολλαπλό μυέλωμα, τον Ιούνιο του 2011, έχοντας συμπληρώσει 58 χρόνια ως Δομινικανίδα.
Αδ. Carol Gilbert (1947)
H αδ. Κάρολ συμπληρώνει φέτος 60 χρόνια ως Δομινικανίδα. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός για 14 χρόνια (1969-83) στο Saginaw και στη συνέχεια εργάστηκε σε προγράμματα για εργάτες, για γυναίκες που είχαν υποστεί καταχρήσεις και ως σύμβουλος για θέματα ειρήνης και αφοπλισμού.
Συνελήφθη το 2000 και το 2002 μαζί με τις άλλες δύο συναδέλφισσές της.
Και αυτή είναι η σύγχρονη ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας στις ΗΠΑ.
Πληροφόρηση και φωτογραφίες από Wikipedia και Ιστοσελίδα Μονής Δομινικανίδων – Ομαδική φωτογραφία από De Paul Library
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ
μέλος της Συνοδικής Επιτροπής “Δικαιοσύνη και Ειρήνη”
