Ο Λέων ΙΔ΄ επισκέφθηκε τη Ρωμαϊκή Ενορία της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στο Κάστρο Πρετόριο, δίπλα στον κόμβο του μεγάλου σιδηροδρομικού σταθμού όπου «σε λίγα μέτρα» συνυπάρχουν όσοι δεν έχουν στέγη με όσους αναχωρούν έχοντας την «ανεμελιά» που εξασφαλίζουν οι ανέσεις, και όπου υπάρχουν «τόσες δυνατότητες για καλό αλλά και για μία ανεξέλεγκτη βία», άνθρωποι που επιθυμούν «να εργαστούν τίμια» αλλά που συγκρούονται με παράνομα κυκλώματα ναρκωτικών και πορνείας. Η πρόσκληση είναι να γίνουμε «προζύμι του Ευαγγελίου μέσα στη ζύμη της γειτονιάς».
Στην Ενορία της Ιεράς Καρδίας —δεύτερη ποιμαντική επίσκεψη του Ποντίφικα σε Ρωμαϊκές Ενορίες— όλα αυτά παίρνουν μορφή. Και όταν ολοκληρώνεται η Ευχαριστιακή Σύναξη, πολλοί παραμένουν με μια «μικρή φλόγα» να τους ζεσταίνει.
Η άφιξη του Πάπα
Ο αέρας είναι παγωμένος. Στη via Marsala η μεγάλη είσοδος που οδηγεί στον σταθμό είναι κλειστή, αλλά το ρεύμα των πιστών κατακλύζει την αυλή μπροστά από τη Βασιλική. Εκεί δεσπόζει ένα πανό σε χρυσό και λευκό, τα χρώματα της σημαίας της Πόλης του Βατικανού, που γράφει «Καλώς ήρθες Πάπα Λέοντα ΙΔ΄», πλαισιωμένο από εικόνα του ίδιου και του San Giovanni Bosco στο φόντο.
Η εικόνα του πλήθους καθιστά ορατή τη συγχώνευση των «αντιφάσεων» που επικαλέστηκε ο Πάπας στην ομιλία του. Η ενορία «έχει πολλές δυνατότητες για καλό»: το Κέντρο Ακρόασης, όπου, όποιος το αναζητά βρίσκει ψυχολογική στήριξη στη σύγχυσή του. Η «Τράπεζα Ταλέντων», η ομάδα εθελοντών που κάθε Παρασκευή βράδυ διανέμει φαγητό και ροφήματα σε αστέγους.
Παρόντες είναι και οι μοναχές τριών κοινοτήτων που δραστηριοποιούνται στην ενορία: οι Θυγατέρες της Μαρίας Βοηθού των Χριστιανών, οι Φραγκισκανές Κλαρίσες Ιεραπόστολοι του Παναχράντου Μυστηρίου και οι Ιεραπόστολοι του Αναστημένου Χριστού.
Και έπειτα τα παιδιά του κατηχητικού, τυλιγμένα σε μεγάλα μπουφάν, ίσως γιατί τα καλεί να γίνουν «μεγάλα» η ίδια η γειτονιά που κατοικούν. Ένα πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό περιβάλλον που προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να ακούσει κανείς ιστορίες διαφορετικές από τις δικές του. «Χωρίς αφέλεια», λένε οι γονείς.
Η έκπληξη εκείνων που έχουν ανάγκη
Στις 8.15 η αναμονή σπάει. Ένα ξαφνικό χειροκρότημα απλώνεται σαν κύμα. Ο Λέων ΙΔ΄ εισέρχεται στην αυλή δίπλα στη Βασιλική. Τα τηλέφωνα υψώνονται φορτισμένα, ελπίζει κανείς. Ο Πάπας απλώνει το χέρι, συγκρατεί βλέμματα. Ένα ζευγάρι μελλονύμφων υψώνει ένα πανό με σύντομο αίτημα: «Παντρευόμαστε, ευλόγησέ μας». Η ποιητική άδεια του ενικού, μια οικειότητα που ο Λέων ΙΔ΄ ανταποδίδει επιθέτοντας τα χέρια του επάνω τους.
Δεν μιλά αφ’ υψηλού. Σκύβει, ευθυγραμμίζεται με τους αναγκεμένους που στηρίζει η Ενορία. Χαμόγελα που συναντούν έκπληξη και θαυμασμό, μέσα από τα οποία ακόμη κι ένας ενήλικας, μεγαλωμένος αλλά σε ανάγκη, μπορεί να ξαναγίνει παιδί. «Μια μικρή φλόγα φωτός», θα πει λίγο αργότερα στην ομιλία του. «Ένα λιμάνι στη στεριά», θα πουν τα παιδιά που τον υποδέχονται μετά την περιήγησή του στην αυλή.
Στον αρχικό του χαιρετισμό, αναγνωρίζει την ίδια «θερμή υποδοχή» που είχε επαινέσει ο προκάτοχός του, ο Πάπας Φραγκίσκος, όταν επισκέφθηκε την ίδια ενορία το 2014.
«Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος θέλει να μας δεχθεί, να μας αγκαλιάσει, όπως ακριβώς αυτή η Ενορία! Πόσο όμορφο είναι να βρισκόμαστε σε έναν τόπο όπου όλοι και όλες είναι ευπρόσδεκτοι! Ευχαριστώ εσάς, ευχαριστώ αυτή την ενορία!»
«Είναι η αγάπη του Ιησού που μας συγκέντρωσε»
Μέσα στα χειροκροτήματα, ο Λέων ΙΔ΄ στοχάζεται πάνω στο ίδιο το όνομα της Ενορίας, που παραπέμπει στην καρδιά, «σύμβολο αγάπης, φιλανθρωπίας, αυτής της γενναιοδωρίας της αγάπης του Κυρίου που δεν γνωρίζει όρια». Ούτε εθνικότητες, καθώς πολλές χώρες εκπροσωπούνται ανάμεσα στους περίπου χίλιους συγκεντρωμένους.
Χαιρετίζει επίσης την κοινότητα των Σαλεσιανών, υπογραμμίζοντας την αξία μιας ιστορίας που δεν κοιτά μόνο στο παρελθόν, αλλά δίνει ώθηση στο παρόν βίωμα «αυτής της όμορφης παράδοσης υπηρεσίας, αγάπης και εργασίας με τους νέους».
Να ανακαλύψουμε ξανά την ελευθερία μας
Ανάμεσα στο πλήθος βρίσκονται και πέντε κατηχούμενοι που θα λάβουν τα μυστήρια στην Πασχαλινή Αγρυπνία. Ο Πάπας, στην αρχή της ομιλίας του, τους δείχνει ως σημείο μιας αρχής που αφορά όλους: «Ιδιαίτερα σε αυτήν την Τεσσαρακοστή είμαστε καλεσμένοι να ανακαλύψουμε ξανά τη χάρη του Βαπτίσματος, ως πηγή ζωής που κατοικεί μέσα μας και που, με δυναμικό τρόπο, μας συνοδεύει με απόλυτο σεβασμό της ελευθερίας μας».
Μιλά για το «δράμα» της ανθρώπινης ανεξαρτησίας, για τον αρχαίο πειρασμό που διατρέχει τον κήπο των απαρχών και τον Ιησού στην έρημο:
«Το Ευαγγέλιο μοιάζει να απαντά στο αρχαίο δίλημμα: μπορώ να πραγματοποιήσω τη ζωή μου σε πληρότητα λέγοντας “ναι” στον Θεό; Ή, για να είμαι ελεύθερος και ευτυχισμένος, πρέπει να απελευθερωθώ από Αυτόν;».
Η Εκκλησία, προπύργιο εγγύτητας
Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό: ενσαρκώνεται στα καθημερινά, συγκεκριμένα έργα όσων επιλέγουν να προσφέρουν τον εαυτό τους μέσα από τις φιλανθρωπικές δράσεις γύρω από τη Βασιλική. Ήταν ο Πάπας Λέων ΙΓ’ που ζήτησε από τον Άγιο Ιωάννη Μπόσκο να οικοδομήσει την εκκλησία «σε ένα μοναδικό σταυροδρόμι της πόλης, προορισμένο να γίνει με τον χρόνο ακόμη πιο σημαντικό».
Ο Πάπας βλέπει σε κάθε πιστό ένα «προπύργιο εγγύτητας» απέναντι στις προκλήσεις που θέτει το Κάστρο Πρετόριο: τους πολυάριθμους φοιτητές, τους εργαζομένους που μετακινούνται καθημερινά, τους μετανάστες που αναζητούν εργασία, τους νέους πρόσφυγες που βρήκαν εδώ, με πρωτοβουλία των Σαλεσιανών, έναν χώρο συνάντησης με Ιταλούς συνομηλίκους και υλοποίησης σχεδίων ένταξης.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
