Να ξαναβρούν την «όμορφη συνήθεια» να επισκέπτονται τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, τους ηλικιωμένους της οικογένειας, αλλά και όσους «δεν δέχονται καμία επίσκεψη· μεταφέρετέ τους, με αυτό το μήνυμα και με την παρουσία σας, την εγγύτητα και την αγάπη του Πάπα». Αυτή είναι η αποστολή που εμπιστεύεται ιδιαίτερα στους νέους ο Λέων ΙΔ΄, στο μήνυμα που υπέγραψε και δημοσιοποίησε στις 15 Ιουνίου, ενόψει της 6ης Παγκόσμιας Ημέρας Παππούδων, Γιαγιάδων και Ηλικιωμένων, η οποία θα εορταστεί την Κυριακή 26 Ιουλίου, ημέρα της λειτουργικής μνήμης των Αγίων Ιωακείμ και Άννας, παππούδων του Ιησού.
Η αδιαπραγμάτευτη ανάγκη της εγγύτητας
«Εγώ όμως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ» (Ησ. 49,15) είναι το θέμα που επέλεξε ο Ποντίφικας για τη φετινή επέτειο. Πρόκειται για μια ευκαιρία να ανακαλυφθεί εκ νέου όχι μόνο ότι η Εκκλησία είναι «μητέρα όλων» και ότι παραμένουμε «υιοί και θυγατέρες του Θεού» σε κάθε ηλικία, αλλά και να πάρουν οι λόγοι του προφήτη τη μορφή μιας «τρυφερής και γεμάτης στοργή συνάντησης». Σε μια εποχή κατακερματισμένη, πολλαπλασιασμένη μέσα από τις συνδέσεις που προσφέρει ο ψηφιακός πολιτισμός, η ανθρώπινη καρδιά εξακολουθεί να διατηρεί «μια αδιαπραγμάτευτη ανάγκη εγγύτητας».
Η αγάπη του Θεού δεν ξεχνά κανέναν
Αντηχεί έτσι η φωνή του Ησαΐα, πηγή «παρηγοριάς και εμπιστοσύνης», ως απάντηση στην απογοήτευση εκείνων που έχουν την εντύπωση ότι η ζωή τους «δεν ενδιαφέρει κανέναν και παραμελείται», ή που βιώνουν «το οδυνηρό αίσθημα της λησμονιάς», μια αίσθηση κοινή σε πολλούς ανθρώπους, ανάμεσά τους και σε πολλούς ηλικιωμένους.
Η αγάπη του Θεού, που δεν ξεχνά κανέναν, προσφέρεται ως πράξη δικαιοσύνης και ως απάντηση στην ανωνυμία μέσα στην οποία πολύ συχνά χάνεται η ανθρώπινη ζωή. Πάνω από την ύπαρξη πολλών ηλικιωμένων μοιάζει να απλώνεται ένα πέπλο που θολώνει τα χαρακτηριστικά των προσώπων και τα καλύπτει με τη λήθη.
Αυτό συμβαίνει όταν στα σπίτια «κυριαρχεί η μοναξιά» ή στα ιδρύματα φιλοξενίας, όπου «η μοναδικότητα κάθε ανθρώπου» υποχωρεί μπροστά στον αριθμό του κρεβατιού του ή στη διάγνωση της ασθένειάς του.
Οι ηλικιωμένοι δεν είναι βάρος
Η Εκκλησία, γράφει ο Πάπας, γνωρίζει τον πόνο των ηλικιωμένων παιδιών της και «γνωρίζει πολύ καλά ότι πολύ συχνά αντιμετωπίζονται με προκατάληψη», θεωρούμενοι «βάρος». Και ενώ μια οικονομία προσανατολισμένη αποκλειστικά στο κέρδος «αποδυναμώνει τους οικογενειακούς δεσμούς», πολλοί ηλικιωμένοι «εγκαταλείπονται από τα παιδιά τους, τα οποία αναγκάζονται να μεταναστεύσουν ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να πολεμήσουν σε πόλεμο».
Κι όμως, ακόμη και στα γηρατειά δεν παύουμε «να είμαστε γιοι και κόρες». Για πολλούς, η ανακάλυψη της τρυφερότητας του Θεού συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ζωής τους, «μερικές φορές ακριβώς στο τελευταίο της στάδιο», ιδίως επειδή σήμερα είναι όλο και πιο συχνό να φτάνει κανείς στην τρίτη ηλικία «χωρίς να έχει αποκτήσει μια πραγματική εμπειρία πίστης».
Σε αυτή την περίπτωση, η προχωρημένη ηλικία, ξεκινώντας από τα ερωτήματα που αναδύονται με μεγαλύτερη ένταση σε αυτή την περίοδο της ζωής, μπορεί να γίνει η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσει ή να ξαναρχίσει κανείς μια πνευματική ζωή.
Να αποδεχόμαστε την ευθραυστότητα
Ο Ποντίφικας προτρέπει να «μην ντρεπόμαστε για την ευθραυστότητα που αναδύεται» και να κατανοήσουμε ότι «όλοι, πάντοτε, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον και είμαστε ζητιάνοι προσοχής και φροντίδας». Απευθυνόμενος έπειτα στον «νέο λαό» για τον οποίο μιλούσε ο Πάπας Φραγκίσκος, αναφερόμενος στο γεγονός ότι «ο αριθμός των ανθρώπων προχωρημένης ηλικίας δεν υπήρξε ποτέ τόσο μεγάλος στην ανθρώπινη ιστορία», ο Επίσκοπος της Ρώμης καλεί τους ηλικιωμένους να αναλογιστούν ποια μπορεί να είναι η δική τους κλήση όταν «η ευθραυστότητα, σύντροφος του ανθρώπου από τη γέννησή του, φαίνεται να υπερισχύει».
«Θέλω να σας πω: μην φοβάστε την ευθραυστότητα! Ακριβώς αυτή η αδυναμία κρύβει μέσα της μια νέα δυνατότητα, η οποία φωτίζει και τις άλλες ηλικίες της ζωής».
Καλεσμένοι σε αναγέννηση
Έτσι μπορεί κανείς να ζήσει χριστιανικά την περίοδο των γηρατειών: «εύθραυστος», αλλά ταυτόχρονα «καλεσμένος», δυνατός χάρη στη δυνατότητα να «αναγεννηθεί σε προχωρημένη ηλικία» εξηγεί ο Πάπας.
Μια δύναμη που μπορεί να γίνει πρόσκληση να μην καταφεύγουμε στους δρόμους της αλαζονείας και της ισχύος για να διασφαλίσουμε την ανθρώπινη συνύπαρξη, αλλά στους δρόμους της συμφιλίωσης και της αληθινής ειρήνης.
Ζωντανά μέλη της χριστιανικής κοινότητας
Η Ποντιφική Σύνοδος για τους Λαϊκούς, την Οικογένεια και τη Ζωή, ο οργανισμός που προωθεί την Παγκόσμια Ημέρα Παππούδων, Γιαγιάδων και Ηλικιωμένων, διαθέτει στην ιστοσελίδα του ένα πακέτο εργαλείων και προτάσεων σε πέντε γλώσσες, το οποίο περιλαμβάνει το μήνυμα του Πάπα, την επίσημη προσευχή, ποιμαντικές κατευθύνσεις, λειτουργικό βοήθημα και το λογότυπο της εκδήλωσης, για την υποστήριξη επισκοπών, ενοριών, θρησκευτικών κοινοτήτων και συλλόγων.
Σύμφωνα με τον Καρδινάλιο Κέβιν Φάρελ, προϊστάμενο της Ποντιφικής Συνόδου, η πρόσκληση να «ανακαλύπτουμε ξανά ότι είμαστε παιδιά σε κάθε ηλικία» αποτελεί «κάλεσμα για όλους τους ηλικιωμένους να εμβαθύνουν στην προσωπική τους κλήση και να αισθάνονται, σε κάθε στάδιο της ζωής, ζωντανά μέλη της χριστιανικής κοινότητας».
Ο εορτασμός της Ημέρας, που περιλαμβάνει τη Θεία Λειτουργία και την επίσκεψη σε μοναχικούς ηλικιωμένους, μπορεί, εφόσον το απαιτούν οι περιστάσεις, να πραγματοποιηθεί και σε άλλες ημερομηνίες πέρα από την καθιερωμένη.
ΠΗΓΗ: vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
