Ο ιεροκήρυκας της Ποντιφικής Οικίας παρουσιάζει τα θέματα των κηρυγμάτων της Σαρακοστής που, από σήμερα 6 Μαρτίου, θα εκφωνεί στο Βατικανό ενώπιον του Πάπα και της Ρωμαϊκής Κουρίας: μεταστροφή στο Ευαγγέλιο, ελπίδα, αδελφοσύνη, αποστολή. Όλα υπό το φως του παραδείγματος του Αγίου Φραγκίσκου, που «μιλά στην καρδιά όλων». Για την επικαιρότητα: «Μόνο μια αφηρημένη αντίληψη της πίστης μπορεί να φανταστεί έναν χωρισμό ανάμεσα στο Ευαγγέλιο και τη συγκεκριμένη ζωή. Είναι σημάδι ενός χριστιανισμού που έχει περιοριστεί σε θεωρία ή ιδεώδες».
Ήταν σχεδόν μια φυσική επιλογή για έναν φραγκισκανό ιεροκήρυκα της Ποντιφικής Οικίας, με αφορμή τα 800 χρόνια από τον θάνατο του Αγίου Φραγκίσκου, να θέσει τον «Φτωχούλη» της Ασίζης στο επίκεντρο των κηρυγμάτων της Σαρακοστής.
Από σήμερα, 6 Μαρτίου, και κάθε Παρασκευή έως τις 27 του μήνα, πριν από την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας, ο πατήρ Ρομπέρτο Πασολίνι θα προτείνει στον Πάπα και στη Ρωμαϊκή Κούρια, μέσα από τις πνευματικές του ομιλίες, τον άγιο της Ασίζης «ως μια συγκεκριμένη πορεία μεταστροφής και ευαγγελικής ζωής».
«Αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι μια νέα κτίση» (Β΄ Κορ 5,17). Με αυτόν τον άξονα —«Η μεταστροφή στο Ευαγγέλιο σύμφωνα με τον Άγιο Φραγκίσκο»— θα αναπτυχθούν οι στοχασμοί του, μέσα από θεματικές, όπως η ελευθερία, η ελπίδα, η αποστολή και η αδελφοσύνη. Πάντα με βλέμμα στην επικαιρότητα, που πληγώνεται από συγκρούσεις και βία, ακόμη και λεκτική. Διότι το Ευαγγέλιο, τονίζει ο Πασολίνι, συνδέεται άρρηκτα με τη συγκεκριμένη ζωή και τις εντάσεις της: μόνο μια «αφηρημένη αντίληψη» ενός θεωρητικού ή ιδεαλιστικού χριστιανισμού μπορεί να τα διαχωρίσει.
«Το θέμα των πνευματικών ασκήσεων είναι πάντα ο Χριστός»
Πατέρα Ρομπέρτο, ποιο θέμα θα αναπτύξετε στους στοχασμούς της Σαρακοστής; Και γιατί αυτή η επιλογή;
Το θέμα των κηρυγμάτων, στην ουσία, είναι πάντοτε το ίδιο: ο Κύριος Ιησούς Χριστός, η αναγγελία του Πάσχα Του και η χάρη μιας νέας ζωής μέσα σε Αυτόν, μέσω του δώρου του Αγίου Πνεύματος.
Έπειτα, ανάλογα με τις περιστάσεις, αυτό το μοναδικό θέμα εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους. Φέτος, με την ευκαιρία των οκτακοσίων ετών από τον θάνατο του Αγίου Φραγκίσκου, και στο πλαίσιο του Ιωβηλαίου Έτους που θέλησε ο Άγιος Πατέρας για αυτή την επέτειο, για έναν φραγκισκανό αποστολικό κήρυκα η επιλογή ήταν σχεδόν φυσική: να προτείνει τον Φτωχούλη της Ασίζης ως μια συγκεκριμένη πορεία μεταστροφής και ευαγγελικής ζωής.
«Η ελπίδα φέρει το σημάδι του Σταυρού»
Δεν έχουν περάσει ούτε τρεις μήνες από τη λήξη του Ιωβηλαίου της Ελπίδας. Μια ελπίδα που δοκιμάζεται από πολέμους, εντάσεις και φόβους. Πώς μπορούμε να ζήσουμε τη Σαρακοστή μέσα σε αυτό το κλίμα;
Η χριστιανική ελπίδα φέρει το σημάδι του Σταυρού: είναι ταυτόχρονα φωτεινή και εύθραυστη. Ο Θεός επέλεξε να κυβερνά τον κόσμο με την αγάπη, σεβόμενος την ελευθερία μας. Πήρε στα σοβαρά το μυστήριο του κακού και της βίας, αλλά αποφάσισε να το αντιμετωπίσει μόνο με τη δύναμη του καλού.
Γι’ αυτό οι δρόμοι της ειρήνης είναι αργοί: εξαρτώνται από καρδιά και νου που είναι πρόθυμα να δεχθούν τη λογική του Σταυρού και να τη ζήσουν με ταπεινό θάρρος μέσα στις συγκρούσεις.
Κι όμως, ο σπόρος μιας νέας πολιτισμικής πραγματικότητας —της αδελφοσύνης— έχει ήδη φυτευτεί. Η Βασιλεία του Θεού «σε όλο τον κόσμο καρποφορεί και αυξάνεται». Το πρόβλημα είναι ότι ο θόρυβος των πολέμων συχνά σκεπάζει τη σιωπηλή ανάπτυξη του καλού. Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι η ταπεινή δύναμη της αγάπης, στο τέλος, γεννά διαρκείς καρπούς δικαιοσύνης και ειρήνης.
«Το Ευαγγέλιο αλλάζει τον τρόπο που ζούμε»
Θα βρει η επικαιρότητα θέση στους στοχασμούς σας;
Όχι με άμεσο τρόπο. Δεν νομίζω ότι αυτός είναι ο ρόλος μου σε αυτό το πλαίσιο. Ωστόσο, μόνο μια αφηρημένη αντίληψη της πίστης μπορεί να φανταστεί έναν χωρισμό ανάμεσα στο Ευαγγέλιο και τη συγκεκριμένη ζωή.
Συχνά πιστεύουμε ότι από τη μια πλευρά βρίσκονται οι χριστιανικές αξίες και από την άλλη η πραγματικότητα με τις εντάσεις της. Αυτό είναι σημάδι ενός χριστιανισμού που έχει περιοριστεί σε θεωρία ή σε ένα ανέφικτο ιδεώδες.
Όταν όμως το Ευαγγέλιο μας αγγίζει πραγματικά, αλλάζει αμέσως τον τρόπο που ζούμε. Και αλλάζοντας εμάς, μεταμορφώνει και τον κόσμο: γινόμαστε πιο ικανοί να αγαπάμε, να δημιουργούμε δικαιοσύνη και να διευρύνουμε την αδελφοσύνη, απλώς αφήνοντας το Πνεύμα να ενεργεί μέσα μας και να μας διαμορφώνει σύμφωνα με τον Χριστό
«Η λεκτική αποστρατιωτικοποίηση ξεκινά από την ακρόαση»
Πέρα από τη στρατιωτική βία, σήμερα παρατηρείται και μια έντονη λεκτική βία. Ο Πάπας καλεί σε νηστεία από λόγια που πληγώνουν. Ποιες λέξεις προτείνετε να χρησιμοποιούμε σε αυτή την περίοδο;
Δεν πιστεύω ότι ο γλωσσικός αφοπλισμός μπορεί να περιοριστεί σε έναν κατάλογο λέξεων που πρέπει να λέμε ή να αποφεύγουμε. Ένας τέτοιος κατάλογος θα έπρεπε συνεχώς να ανανεώνεται.
Αυτό που γεννά τη βία δεν είναι μόνο οι λέξεις, αλλά και ο τόνος και οι προθέσεις. Γινόμαστε βίαιοι όταν μιλάμε χωρίς να ακούμε. Όταν νομίζουμε ότι γνωρίζουμε τον άλλον χωρίς να κατανοούμε τους λόγους του. Όταν μιλάμε μόνο για να επιβεβαιώσουμε τον εαυτό μας. Όταν δεν επιλέγουμε με προσοχή τις κατάλληλες λέξεις για την περίσταση.
Κινδυνεύουμε επίσης να πληγώσουμε όταν, μιλώντας από θέσεις εξουσίας ή προνομίου, δεν συνειδητοποιούμε την επιρροή που ασκούν τα λόγια μας.
Ο λεκτικός αφοπλισμός ξεκινά από μια απλή ερώτηση: είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε τον κόπο του διαλόγου και να οικοδομήσουμε σχέσεις σεβασμού και ισότητας;
«Ο Άγιος Φραγκίσκος μιλά ακόμη στην καρδιά όλων»
Η μεταστροφή στο Ευαγγέλιο σύμφωνα με τον Άγιο Φραγκίσκο θα είναι το νήμα των στοχασμών σας. Ποιο μήνυμα προσφέρει σήμερα η μορφή του; Γιατί παραμένει επίκαιρος;
Ο Άγιος Φραγκίσκος είναι επίκαιρος γιατί μας θυμίζει με καθαρότητα και ριζοσπαστικότητα ότι ο Θεός είναι ζωντανός και μπορεί να κατοικήσει στη ζωή μας αν Του ανοίξουμε χώρο.
Σε μια εποχή όπου ο χριστιανισμός κινδυνεύει να περιοριστεί σε ηθική προσπάθεια ή σε ηθική συνέπεια, η εμπειρία του μας επαναφέρει στο ουσιώδες: το Ευαγγέλιο ως ζωντανό λόγο, που καλούμαστε να ακούσουμε και να ζήσουμε με ελευθερία.
Ο Φραγκίσκος μιλά στην καρδιά όλων, γιατί άγγιξε τις βαθύτερες προσδοκίες του ανθρώπου: να αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον ως αδελφούς και αδελφές, να βλέπουμε τη δημιουργία με ευγνωμοσύνη, να οικοδομούμε μια πιο δίκαιη και ειρηνική συμβίωση.
Η επικαιρότητά του δεν εξαρτάται από τις επετειακές εκδηλώσεις, αλλά από την ικανότητά του να δείχνει ότι μια ζωή συμφιλιωμένη με τον Θεό γίνεται αμέσως πιο ανθρώπινη, πιο απλή και πιο αδελφική.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
