Πάρα πολλά παιδιά στον κόσμο δεν ζουν την παιδική τους ηλικία – 690 εκατομμύρια για την ακρίβεια, σχεδόν 1 στους 3 – και η αναφορά στα θεσμικά όργανα, τις κυβερνήσεις, αλλά και στις οικογένειες, τα σχολεία, την κοινωνία ως σύνολο γίνεται σήμερα ηθική επιταγή. Αυτή είναι η αποστολή της Διεθνούς Ημέρας για τα Παιδιά, που ιδρύθηκε το 1925 κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Διάσκεψης για την Ευημερία των Παιδιών στη Γενεύη. Τα παιδιά που πεθαίνουν πρόωρα εξαιτίας ασθενειών που μπορούν εύκολα να θεραπευτούν, επίσης λόγω της κλιματικής αλλαγής, που δεν έχουν επαρκή τροφή για να ξεπεράσουν τον υποσιτισμό, τα οποία δεν μπορούν να σπουδάσουν και να πάνε στο σχολείο, τα οποία αναγκάζονται να εργαστούν ή να παντρευτούν νωρίς. Μια εικόνα που γίνεται ακόμη πιο σκούρα στις χώρες που υπάρχουν συγκρούσεις. Η δέσμευση είναι λοιπόν να προστατεύσουμε τους ανήλικους από κάθε όπλο, από κάθε κακοποίηση για να τους δώσουμε την ευκαιρία να προετοιμαστούν αύριο με γαλήνη, να αναπτυχθούν υγιείς στο σώμα και το πνεύμα, χωρίς όλες αυτές τις φρικτές ουλές που προκαλούνται από τις διάφορες μορφές βίας.
Από τη Συρία στην Κεντρική Αφρική
“30 χρόνια μετά την έγκριση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, στην πραγματικότητα, τα δικαιώματα αυτά δεν προστατεύονται επαρκώς – λέει ο Andrea Iacomini, εκπρόσωπος της Unicef – Ο Χάρτης έχει επιτύχει μεγάλες επιτυχίες, ήταν ίσως η πιο επικυρωμένη συνθήκη στον κόσμο, αλλά και αυτή που έχει παραβιαστεί περισσότερο”. Αυτή η παραβίαση είναι εμφανής σήμερα, ειδικά στη Συρία, όπου γίνεται ο πιο άγριος και καταστρεπτικός πόλεμος των τελευταίων ετών και παραμένει ο μεγάλος ξεχασμένος, προσθέτει ο Iacomini. Λόγω κλιμάκωσης της βίας, ιδίως στα χωριά της βόρειας Hama και στα νότια του Idlib, 134 παιδιά έχασαν τη ζωή τους από την αρχή του έτους και άλλα 125.000 είναι εκτοπισμένα. 43.000 παιδιά τώρα δεν φοιτούν στα σχολεία και σε ορισμένα μέρη του Idlib οι εξετάσεις του τέλους του έτους έχουν αναβληθεί, με συνέπειες για την εκπαίδευση και για περίπου 400.000 μαθητές. Δεν πρέπει όμως να ξεχάσουμε την Υεμένη, με τα 3.000 παιδιά της να πέφτουν θύματα των συγκρούσεων. Την Ουκρανία με 500 χιλιάδες παιδιά που εμπλέκονται στις συγκρούσεις. Το Αφγανιστάν, όπου οι επιθέσεις στα σχολεία έχουν τριπλασιαστεί και τα παιδιά είναι τα πρώτα που πεθαίνουν. Την Κεντρική Αφρική και το Νότιο Σουδάν όπου 8.000 παιδιά προσλαμβάνονται κάθε χρόνο ως παιδιά στρατιώτες.
+Ν/kantam.gr
