Πασχαλινό Μήνυμα του
Σεβασμιότατου Πέτρου,
Επισκόπου Σύρου-Θήρας-Κρήτης
ΠΑΣΧΑ 2021
Αγαπητοί μου Αδελφοί και Αδελφές, Χριστός Ανέστη! Αλληλούια!
Το Πάσχα, δεν ελευθερώθηκε απλά ένας λαός από τη σκλαβιά της αιχμαλωσίας στην Αίγυπτο, περνώντας μέσα από τα υδάτινα τείχη της Ερυθράς Θάλασσας, αλλά ένας «άνθρωπος» μέσα από το σκοτάδι και την πέτρα του Τάφου.
Οι μαθητές, τη στιγμή του θανάτου στο σταυρό, παρέβλεψαν ό,τι είχαν ζήσει στα τρία χρόνια της δημόσιας ανθρώπινης παρουσίας του Ιησού… Η εγγύτητα, τα θαύματα και η διδασκαλία δε μέτρησαν την ώρα του μαρτυρίου… Φοβήθηκαν, κρύφτηκαν και ελάχιστοι ακολούθησαν από μακριά! Μετά τη σταύρωση, κάποιοι τοποθέτησαν το σώμα του Ιησού με ευλάβεια μέσα σε έναν καινούργιο τάφο, μια μικρή σπηλιά σ’ ένα βράχο. Κύλησαν μια βαριά πέτρα για να σφραγίσουν την είσοδο. Η ημέρα του Σαββάτου σημαδεύεται απ’ αυτήν την τραγική σκηνή!
Η Ανάσταση ήταν το μοναδικό γεγονός που τους συντάραξε…
Η μαρτυρία της Μαρίας Μαγδαληνής, πως τον είδε και του μίλησε… ο κενός τάφος, οι μαθητές που γύρισαν από την Εμμαούς, ο Θωμάς που ομολόγησε «ο Κύριός μου κι ο Θεός μου», έβαλαν τα πρώτα θεμέλια στο οικοδόμημα του νέου λαού του Θεού, στην Εκκλησία… Η δωρεά του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής, τους ώθησε να βρουν τα λόγια για να μιλήσουν, να μαρτυρήσουν, να μεταδώσουν το μήνυμα της αγάπης! Δυο χιλιάδες χρόνια τώρα, βασισμένη στο ίδιο μήνυμα, η Εκκλησία πορεύεται. Ο λαός του Θεού περνά μέσα από ποικίλες σκλαβιές και κάθε φορά κατορθώνει να ξαναπάρει το δρόμο για τη γη της Επαγγελίας.
Στις μέρες μας, η πανδημία, αυτή η νέα σκλαβιά μας, που μας έχει βυθίσει στην ανασφάλεια και στο φόβο, συνεχίζει, παρά τις ανθρώπινες προσπάθειες, να σκορπίζει το θάνατο και τον πόνο. Στερεί τις οικογένειες από αγαπημένα πρόσωπα, κάτω από πραγματικά τραγικές συνθήκες, ως μια σκληρή πραγματικότητα που βιώνεται πλέον μέσα στις πυκνοκατοικημένες κοινωνίες μας και όχι ως εικόνα από μακρινά και αφιλόξενα πεδία μάχης.
Αδέλφια μου,
Η Ανάσταση του Κυρίου παραμένει το μοναδικό «μυστηριακό γεγονός» στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η δική μας «υπεσχημένη» ανάσταση είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή μας, σε τούτη την κοιλάδα των δακρύων… Αλλιώς, γιατί;
Γιατί να υποφέρουμε;
Και γιατί, ακόμα και μείς που λέμε ότι «πιστεύουμε», αμφισβητούμε τώρα την αγάπη του Θεού, ρωτώντας «πού είναι ο Θεός» μου;
Η φθαρτή ύλη από την οποία είμαστε πλασμένοι, υπακούει στους φυσικούς νόμους. Και μόνο το πνεύμα που ο Δημιουργός φύσηξε μέσα μας, είναι αυτό που παραμένει αιώνιο.
Με αυτό το πνεύμα, ενισχυμένο από την προετοιμασία της Τεσσαρακοστής, ολόκληρη η Εκκλησία προετοιμάζεται να εορτάσει την Ανάσταση του Κυρίου, η οποία μας χορηγεί την καινούργια ζωή, με μοναδικό περιεχόμενο και σκοπό να κάνει το καλό.
Είμαι βέβαιος πως καθένας και καθεμιά θα αξιοποιήσει την ευκαιρία να βιώσει και πάλι, έστω και εν μέσω πανδημίας, με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα του Κυρίου και να περάσει με ταπεινότητα και εμπιστοσύνη από την έρημο της σκλαβιάς στη γη της Επαγγελίας, με τον Αναστημένο Κύριο!
Καλό Πάσχα αδέλφια μου!
