Τρίτη ομιλία:
«πώς να ζούμε μέσα στη βοήθεια του Θεού».
Ο Θεός δεν είναι μια υπηρεσία έκτακτης ανάγκης που την καλούμε όπως θα τηλεφωνούσαμε στο 112, εξηγεί ο μοναχός και Επίσκοπος του Τρόντχαϊμ, Erik Varden. Το να θεμελιώνουμε την ύπαρξή μας κατοικώντας μέσα σε Εκείνον σημαίνει να περάσουμε μέσα από τον «Θρήνο» και την «Απειλή», για να μάθουμε να ζούμε με Χάρη σε ένα νέο επίπεδο βάθους.
Η Mary Ward, εκείνη η μεγάλη χριστιανή παιδαγωγός του 17ου αιώνα, συνήθιζε να λέει στις αδελφές της: «Κάντε το καλύτερο που μπορείτε και ο Θεός θα σας βοηθήσει».
Η ιδέα ότι ο Θεός μπορεί και θέλει να μας βοηθήσει στις δυσκολίες μας είναι αξίωμα της βιβλικής πίστης. Διακρίνει τον Θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, τον Θεό που εν Χριστώ Ιησού έγινε ενσάρκωση της συμπόνιας.
Ο Ψαλμός 90 αρχίζει με τον στίχο: «Όποιος κατοικεί στη βοήθεια του Υψίστου».
Η βοήθεια του Θεού, λέει ο Bernardo di Chiaravalle, μπορεί να οριστεί ως κατοικία, διότι αποτελεί μια πραγματικότητα που μας στηρίζει, μέσα στην οποία μπορούμε να ζούμε, να κινούμαστε και να υπάρχουμε. Η βοήθεια του Θεού δεν είναι περιστασιακή· δεν είναι μια υπηρεσία έκτακτης ανάγκης που τη ζητούμε όταν ένα σπίτι καίγεται ή όταν κάποιος παρασύρεται από αυτοκίνητο, σαν να καλούσαμε το 112.
Αλλά τι να πούμε για τις περιπτώσεις όπου άνθρωποι ευσεβείς πέφτουν και φαίνεται πως εγκαταλείπονται; Τι συμβαίνει όταν κραυγάζουν προς τον ουρανό χωρίς να λαμβάνουν καμία απάντηση, ακούγοντας μόνο τον έρημο αντίλαλο της φωνής τους;
Η βιβλική μορφή αυτής της κατάστασης είναι η ιστορία του Ιώβ, το μεγαλειώδες βιβλίο του οποίου μπορεί να ιδωθεί ως μια συνέχεια σε τρία μέρη: από τον σπλαχνικό Θρήνο, περνά σε μια ανάπτυξη της Απειλής και καταλήγει στην απρόσμενη εμπειρία της Χάρης.
Ο Ιώβ δεν αποδέχεται τις εκλογικεύσεις των φίλων του. Αρνείται να σκεφτεί ότι ο Θεός κάνει λογαριασμούς με τη ζωή του σαν να πρόκειται για ισολογισμό. Είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει τον Θεό παρόντα μέσα στη θλίψη, φωνάζοντας ηρωικά: «ποιος, αν όχι Αυτός, μπορεί να το κάνει αυτό;».
Ως πιστοί, μπορούμε να θεωρούμε τη θρησκεία σαν ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο: βέβαιοι ότι μπορούμε να υπολογίζουμε στη βοήθεια του Θεού, νομίζουμε πως είμαστε προστατευμένοι από τον κίνδυνο. Ο κόσμος μοιάζει να καταρρέει όταν —και εάν— το κακό μάς πλήξει. Πώς αντιμετωπίζω τις δοκιμασίες που φαίνονται παράλογες, που γκρεμίζουν τα προστατευτικά μου τείχη; Είναι η σχέση μου με τον Θεό μια μορφή διαπραγμάτευσης, ώστε όταν τα πράγματα δυσκολεύουν να παρασυρθώ να ακολουθήσω τη συμβουλή της γυναίκας του Ιώβ να «καταραστείς τον Θεό και να πεθάνεις»;
Ο Θεός μπορεί να καταστήσει δυνατό έναν νέο και ευλογημένο κόσμο, αφού πρώτα γκρεμίσει τα τείχη που εμείς νομίζαμε πως ήταν ο κόσμος, τείχη μέσα στα οποία, στην πραγματικότητα, ασφυκτιούσαμε.
Το να κατοικούμε στη βοήθεια του Θεού, όπως μας διδάσκει ο άγιος Βερνάρδος, δεν σημαίνει να διακινούμε βεβαιότητες. Σημαίνει να περνούμε μέσα από τον Θρήνο και την Απειλή, για να μάθουμε να ζούμε με Χάρη σε αυτό το νέο επίπεδο βάθους. Και έτσι να επιτρέψουμε και σε άλλους να Τον ανακαλύψουν.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
