Στη Λουάντα, κατά τη συνάντηση με επισκόπους, κλήρο, θρησκευτικούς και ποιμαντικούς συνεργάτες, ο Πάπας επισημαίνει το θάρρος της Εκκλησίας της Ανγκόλας στο «να καταγγέλλει τη μάστιγα του πολέμου» και προειδοποιεί: «Αυτή η δέσμευση δεν έχει τελειώσει!». Προτρέπει να συμβάλουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας βασισμένης στην ελευθερία και τη δικαιοσύνη και υπογραμμίζει την αξία των κατηχητών, «έμπνευση για τις καθολικές κοινότητες σε κάθε μέρος του κόσμου». Έπειτα επαναλαμβάνει την ανάγκη «να φωτίζονται οι πιστοί» σχετικά με την «επικίνδυνη ψευδαίσθηση της δεισιδαιμονίας».
«Να οικοδομηθεί μια Ανγκολέζικη κοινωνία ελεύθερη, συμφιλιωμένη, όμορφη και μεγάλη». Αυτός είναι ο βασικός στόχος στον οποίο καλείται να συμβάλει η τοπική Εκκλησία, η οποία σήμερα, στην ενορία της Παναγίας της Φάτιμα στη Λουάντα, συναντά τον Λέοντα ΙΔ΄ μέσω των εκπροσώπων της: επισκόπων, ιερέων, διακόνων, αφιερωμένων προσώπων, κατηχητών και άλλων ποιμαντικών συνεργατών. Ο Πάπας φθάνει εκεί μετά τη στάση στο Σαουρίμο και τη διέλευση από τη Νουντσιατούρα. Την προηγούμενη μέρα στην Κιμπάλα, ο Λέων καλούσε την εκκλησιαστική κοινότητα να συνεχίσει να ακούει «την κραυγή των παιδιών της»· σήμερα, στην ομιλία του στα πορτογαλικά, αφού άκουσε τον πρόεδρο της Επισκοπικής Συνόδου και τις μαρτυρίες ενός ιερέα, ενός κατηχητή και μιας μοναχής, εκείνη η προτροπή επανέρχεται ως έκκληση για καταγγελία των αδικιών, προώθηση μιας συμφιλιωμένης μνήμης και εκπαίδευση στην ομόνοια.
Δεσπόζουν οι δύο πύργοι της εκκλησίας που φιλοξενεί τη συνάντηση: ο χαμηλότερος, ύψους περίπου είκοσι μέτρων, φέρει στην κορυφή του το άγαλμα της Παναγίας. Τα παιδιά υποδέχονται τον Πάπα με μια ανθοδέσμη στην είσοδο: ένα αγόρι και ένα κορίτσι που του μιλούν για λίγα λεπτά. Το κτίριο, κατασκευασμένο από τους καπουτσίνους τη δεκαετία του 1960, διατηρεί στα θεμέλιά του μια πέτρα προερχόμενη από πορτογαλική πόλη. Με τα έντονα οξυκόρυφα τόξα του, αναδεικνύει συμβολικά την κοινοτική αγκαλιά προς τον Διάδοχο του Πέτρου.
Μια ιεραποστολική, συνοδική και δυναμική Εκκλησία
Εδώ ο Πάπας ευχαριστεί για το ευαγγελικό έργο μιας Εκκλησίας που έδειξε θάρρος, σπέρνοντας ειρήνη εκεί όπου η ιστορία έχει σημαδέψει αυτόν τον λαό με βία. Ένα θάρρος που ασκήθηκε στο πνεύμα της αποστολής που της ανέθεσαν οι προκάτοχοί του, ο άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ και ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄. Πρόκειται για μια Εκκλησία με έντονο ιεραποστολικό χαρακτήρα, όπως υπογράμμισε ο Αρχιεπίσκοπος του Σαουρίμο, Σεβ/τατος Ζοζέ Μανουέλ Ιμπάμπα, Πρόεδρος της Συνόδου της Ιεραρχίας, που επιδιώκει να είναι «ισχυρή, δυναμική, παρούσα σε όλους τους τομείς της ζωής». Μια Εκκλησία επίσης ενεργή στον οικουμενικό διάλογο και στην έναρξη διαθρησκειακής επικοινωνίας με την ισλαμική κοινότητα της Ανγκόλας.
Η σημασία των κατηχητών
Στους νέους ο Πάπας ζητά να μη φοβούνται να ανανεώσουν το «ναι» τους στον Χριστό: «Μη φοβάστε το αύριο: ανήκετε ολοκληρωτικά στον Κύριο». Τονίζει ιδιαίτερα την αξία του ρόλου των κατηχητών, υπογραμμίζοντας τη θεμελιώδη συμβολή τους στη χριστιανική μύηση:
«Σε αυτή την αποστολή, πόσο σημαντικό είναι το έργο των κατηχητών! Ιδίως στην Αφρική αποτελεί βασική έκφραση της ζωής της Εκκλησίας, που μπορεί να εμπνεύσει τις καθολικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο».
Αναγγελία της ειρήνης
Η ενότητα με τον Χριστό αποτελεί εγγύηση του καλού: σε αυτό επιμένει ο Λέων ΙΔ΄, εξηγώντας ότι η κοινωνική αποστολή της Εκκλησίας πρέπει να παραμένει σταθερά ριζωμένη στην αγάπη, χαρακτηριστικό γνώρισμα των μαθητών του Ιησού. Καλεί, επομένως, σε επιμονή στην αναγγελία του Ευαγγελίου της ειρήνης, μέσα από συνεχή διαμόρφωση και συνεπή ζωή.
Κατά της δεισιδαιμονίας
Ο Πάπας αναφέρεται επίσης στον κίνδυνο των μαγικών και εσωτεριστικών στοιχείων, που διαδίδονται σε περιβάλλοντα όπου δρουν αιρέσεις και παραπλανητικά μηνύματα. Για τον λόγο αυτό τονίζει τη σημασία της ολοκληρωμένης παιδείας:
«Απαιτείται σοβαρή μελέτη για να φωτίζονται οι πιστοί που σας έχουν εμπιστευθεί, σώζοντάς τους κυρίως από την επικίνδυνη ψευδαίσθηση της δεισιδαιμονίας».
Μια παιδεία που δεν περιορίζεται στη διδασκαλία, αλλά αφορά ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου.
Μια Εκκλησία κοντά στους φτωχούς
Τέλος, ο Λέων ΙΔ΄ παρουσιάζει το όραμα μιας Εκκλησίας στην υπηρεσία όλων, θεμελιωμένης στην ενότητα και τη ζωντανή σχέση με τον λαό:
«Καλλιεργείτε την αδελφοσύνη μεταξύ σας με ειλικρίνεια και διαφάνεια, μην υποκύπτετε στην αυθαιρεσία και στον εγωκεντρισμό, μην απομακρύνεστε από τον λαό, ιδίως από τους φτωχούς».
Η αποστολή συνεχίζεται: συμφιλιωμένη μνήμη και δικαιοσύνη
«Δείξατε θάρρος καταγγέλλοντας τη μάστιγα του πολέμου», τονίζει ο Πάπας, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της Εκκλησίας στη στήριξη των πληγέντων και στην ανοικοδόμηση. Ωστόσο, η αποστολή αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί:
«Προωθήστε, λοιπόν, μια συμφιλιωμένη μνήμη, εκπαιδεύοντας όλους στην ομόνοια».
Μια πρόσκληση να μετατραπεί το παρελθόν σε θεμέλιο ειρηνικής συνύπαρξης, βασισμένης στη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και τη συμφιλίωση.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
