Στο τεύχος Ιανουαρίου του περιοδικού Piazza San Pietro ο Λέων ΙΔ΄ απαντά στην επιστολή μιας Ελβετίδας κατηχήτριας:
«Σπέρνω, αλλά τα φυτά δυσκολεύονται να μεγαλώσουν. Παιδιά και οικογένειες προτιμούν τον αθλητισμό και τις γιορτές».
Ο Ποντίφικας τονίζει: «Οι ώρες που αφιερώνονται στην κατήχηση δεν είναι ποτέ χαμένες, ακόμη κι αν οι συμμετέχοντες είναι ελάχιστοι. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη συνείδησης του να νιώθουμε Εκκλησία».
Με την καθιερωμένη παρέμβαση του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ ανοίγει το τεύχος Ιανουαρίου 2026 του περιοδικού Piazza San Pietro, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στο θέμα της ειρήνης. Ο Πάπας απαντά αυτήν τη φορά σε μια αναγνώστρια, τη Νούντσια, κατηχήτρια από την Ελβετία, κάτοικο του Λάουφενμπουργκ, ενός μικρού Δήμου 620 κατοίκων.
«Σπέρνω, αλλά τα φυτά δυσκολεύονται να μεγαλώσουν. Τα παιδιά και οι οικογένειες προτιμούν τον αθλητισμό και τις γιορτές», γράφει η 50χρονη γυναίκα, περιγράφοντας με πάθος τη δεκαετή προσφορά της στην κατήχηση, από την Πρώτη Κοινωνία έως το Χρίσμα.
Στην επιστολή της καταγγέλλει μια δύσκολη πραγματικότητα: «Εδώ στην Ελβετία είναι δύσκολο να εμπλακούν οι γονείς και, κάποιες φορές, ακόμη και τα παιδιά και οι έφηβοι, στο να εμπιστευθούν τον Θεό». Οικογένειες λίγο παρούσες και συχνά αδιάφορες για τη θρησκευτική πράξη· παιδιά ελκυόμενα περισσότερο από τον αθλητισμό, τη μουσική, τα smartphones και τις γιορτές παρά από την πίστη· Κυριακές με Ναούς ολοένα και πιο άδειες, όπου κυριαρχούν οι ηλικιωμένοι· η καθημερινή κόπωση της «σποράς» όταν το έδαφος μοιάζει άγονο: αυτό είναι το σκηνικό που περιγράφει η Ελβετίδα κατηχήτρια.
Κι όμως, μπροστά στην απογοήτευση, επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή της: «Εγώ προσπαθώ να σπείρω, αλλά τα φυτά δυσκολεύονται να μεγαλώσουν». Και ζητά από τον Πάπα μια προσευχή για τους νέους που της έχουν εμπιστευθεί και για την ίδια, ώστε να μη λυγίσει το θάρρος της να συνεχίσει.
Η απάντηση του Πάπα Λέοντα
Από τις σελίδες του Piazza San Pietro, που διευθύνει ο πατέρας Έντσο Φορτουνάτο, ο Λέων ΙΔ΄ υποδέχεται τις ανησυχίες της Νούντσια και τις εντάσσει στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο:
«Η κατάσταση στην οποία ζείτε δεν διαφέρει από εκείνη άλλων χωρών με μακραίωνη χριστιανική παράδοση».
Ο Ποντίφικας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από τα στατιστικά στοιχεία συμμετοχής:
«Οι ώρες που αφιερώνονται στην κατήχηση δεν είναι ποτέ χαμένες, ακόμη κι αν οι συμμετέχοντες είναι ελάχιστοι».
Και επαναδιατυπώνει μια εκκλησιαστική πρόκληση:
«Το πρόβλημα δεν είναι οι αριθμοί –που, βεβαίως, μας κάνουν να σκεφτόμαστε– αλλά η ολοένα και πιο εμφανής έλλειψη συνείδησης του να νιώθουμε Εκκλησία, δηλαδή ζωντανά μέλη του Σώματος του Χριστού, όλοι με μοναδικά χαρίσματα και ρόλους, και όχι απλοί καταναλωτές του ιερού, των μυστηρίων, ίσως από απλή συνήθεια».
Στη Νούντσια –και σε όσους ζουν παρόμοιες δυσκολίες– ο Πάπας δείχνει έναν δρόμο:
«Ως χριστιανοί, έχουμε πάντοτε ανάγκη μεταστροφής. Και πρέπει να την αναζητούμε μαζί».
Και υπενθυμίζει ότι η αληθινή πύλη της πίστης «είναι η Καρδιά του Χριστού, πάντοτε ορθάνοιχτη».
Η καταληκτική έκκληση του Πάπα ριζώνει στην παρακαταθήκη του Παύλου ΣΤ΄:
«Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να μαρτυρείται η χαρά του Ευαγγελίου του Χριστού, η χαρά της αναγέννησης και της ανάστασης.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
