«Αδελφοσύνη, το θεμέλιο και το μονοπάτι για την ειρήνη»: Αυτό είναι το θέμα για την 47η ΠΗΕ, την πρώτη κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του πάπα Φραγκίσκου.
Η ΠΗΕ ήταν μια πρωτοβουλία του πάπα Παύλου του 6ου και εορτάζεται την πρώτη ημέρα του χρόνου. Το Μήνυμα για την ΠΗΕ στάλθηκε σε συγκεκριμένες εκκλησίες και επισκοπές σε όλο τον κόσμο, εφιστώντας την προσοχή στη θεμελιώδη αξία της ειρήνης και την ανάγκη να εργαστούν ακούραστα για την επίτευξη του σκοπού αυτού.
Ως θέμα για το πρώτο του Μήνυμα για την ΠΗΕ, ο πάπας Φραγκίσκος επέλεξε την Αδελφοσύνη. Από την αρχή της διακονίας του, ο Πάπας τόνισε την ανάγκη να καταπολεμήσουμε την κουλτούρα της μιας χρήσης» και αντίθετα να προωθήσουμε την «κουλτούρα της συνάντησης», ώστε να δημιουργήσουμε έναν πιο δίκαιο και ειρηνικό κόσμο.
Η Αδελφοσύνη είναι η προίκα που έχει κάθε άνθρωπος μέσα του, ως παιδί του ενός Πατέρα. Στον αντίποδα των πολλών τραγωδιών οι οποίες πλήττουν τα έθνη –φτώχεια, πείνα, υπανάπτυξη, συγκρούσεις, μετανάστευση, μόλυνση του περιβάλλοντος, ανισότητες, αδικίες, οργανωμένο έγκλημα, φονταμενταλισμοί- η αδελφοσύνη είναι το θεμέλιο και το μονοπάτι για την ελπίδα.
Η κουλτούρα της προσωπικής ευημερίας μάς οδηγεί στο να χάσουμε την αίσθηση της υπευθυνότητας και της αδελφικής σχέσης. Οι άλλοι, αντί να φαίνονται «όπως εμείς», παρουσιάζονται ως ανταγωνιστές και εχθροί και συχνά αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα. Όχι σπάνια, οι φτωχοί και οι αναγκεμένοι θεωρούνται «βάρος», ένα εμπόδιο για την ανάπτυξη. Τις περισσότερες φορές, θεωρούνται αποδέκτες βοήθειας ή ελεημοσύνης. Δεν αντιμετωπίζονται ως αδέλφια, που καλούνται να μοιραστούν τα δώρα της δημιουργίας, τους καρπούς της εξέλιξης και του πολιτισμού, να λάβουν μέρος στο κοινό τραπέζι της πληρότητας της ζωής, να γίνουν πρωταγωνιστές της ολοκληρωτικής και χωρίς περιορισμούς ανάπτυξης.
Η αδελφοσύνη, ένα δώρο και έργο που προέρχεται από το Θεό Πατέρα, μας προτρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι απέναντι στην ανισότητα και τη φτώχεια που υπονομεύουν τον κοινωνικό ιστό, να φροντίζουμε κάθε άνθρωπο, ιδιαίτερα τον αδύναμο και ανυπεράσπιστο, να τον αγαπάμε όπως τον εαυτό μας, με την καρδιά του Ιησού Χριστού. Σε έναν κόσμο που αναπτύσσεται συνεχώς πιο αλληλένδετα, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς το αγαθό της αδελφοσύνης. Χρησιμεύει για να αντιμετωπίσουμε την εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης της αδιαφορίας, στην οποία συχνά αναφέρεται ο πάπας Φραγκίσκος. Η παγκοσμιοποίηση της αδιαφορίας πρέπει να δώσει τη θέση της στην παγκοσμιοποίηση της αδελφοσύνης.
Η αδελφοσύνη πρέπει να αφήσει το σημάδι της σε κάθε τομέα της ζωής, όπως η οικονομία, η πολιτική, η κοινωνία, η ανάπτυξη, η έρευνα, οι πολιτιστικοί θεσμοί. Στην αρχή της διακονίας του, ο πάπας Φραγκίσκος εξέδωσε ένα μήνυμα σε συνέχεια των μηνυμάτων των προκατόχων του, με το οποίο προτείνει σε όλους το μονοπάτι της αδελφοσύνης, ώστε να δώσουν στον κόσμο ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο.
