Ο Λέων ΙΔ΄ συναντά στρατιωτικούς ιερείς και αξιωματούχους του Στρατιωτικού Ορδινιαρίου της Ιταλίας για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του
Ο Πάπας υπενθυμίζει ότι η υπηρεσία τους «είναι μια πράξη αγάπης προς τη χώρα, προς τα εδάφη και κυρίως προς τους ανθρώπους», με μια «συγκεκριμένη εγγύτητα», ιδιαίτερα εκεί όπου «οι ευαλωτότητες είναι μεγαλύτερες».
Η υπηρεσία του Στρατιωτικού Ορδινιαρίου για την Ιταλία «είναι μια πράξη αγάπης προς τη χώρα, προς τις περιοχές και κυρίως προς τους ανθρώπους, που μεταφράζεται σε συγκεκριμένη εγγύτητα», ιδίως εκεί όπου «οι αδυναμίες είναι μεγαλύτερες». Με αυτά τα λόγια ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ αναγνώρισε την αξία του έργου των στρατιωτικών ιερέων και των αξιωματούχων του Στρατιωτικού Ορδινιαρίου της Ιταλίας, τους οποίους δέχθηκε το πρωί της 7ης Μαρτίου στην Αίθουσα του Αγίου Κλήμεντος με αφορμή τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του θεσμού.
Αφού χαιρέτισε τους περισσότερο από 350 παρευρισκομένους —μεταξύ των οποίων πολιτικές και στρατιωτικές αρχές— με το «Η ειρήνη να είναι μαζί σας!», ο Πάπας υπενθύμισε ότι η Εκκλησία, ακολουθώντας τη διδασκαλία της Β΄ Συνόδου του Βατικανού και τις αποστολικές παραινέσεις Evangelii nuntiandi και Evangelii gaudium, «κηρύσσει το Ευαγγέλιο της ειρήνης, έτοιμη να συνεργαστεί με όλους για να διαφυλάξει αυτό το παγκόσμιο αγαθό».
Ενωμένοι στην αγάπη, οι άνθρωποι νικούν τη βία
Ο Ποντίφικας επανέλαβε τα λόγια της Β΄ Συνόδου του Βατικανού από την ποιμαντική συνταγματική διακήρυξη Gaudium et spes:
«Οι άνθρωποι, επειδή είναι αμαρτωλοί, βρίσκονται και θα βρίσκονται πάντοτε υπό την απειλή του πολέμου μέχρι την έλευση του Χριστού. Όμως, στο μέτρο που κατορθώνουν ενωμένοι στην αγάπη να νικήσουν την αμαρτία, νικούν και τη βία».
Σε αυτό το πλαίσιο τοποθετείται η αποστολή του χριστιανού στρατιωτικού: να υπερασπίζεται τους αδύναμους, να προστατεύει την ειρηνική συνύπαρξη, να επεμβαίνει σε καταστροφές και να δρα σε διεθνείς αποστολές για τη διαφύλαξη της ειρήνης και την αποκατάσταση της τάξης.
Η ειρήνη ως πληρότητα δικαιοσύνης και αγάπης
Στην Εκκλησία, εξήγησε ο Λέων ΙΔ΄, το Στρατιωτικό Ορδινιάριο, μέσω της πνευματικής φροντίδας, «θέλει να είναι ένα αποτελεσματικό εργαστήριο της δράσης του Θεού υπέρ του ανθρώπου, ένας χώρος διαμόρφωσης για τη μετάβαση από την amor sui στην amor Dei».
Για τον Άγιο Αυγουστίνο αυτή είναι η βάση της Civitas Dei, όπου ο θεμελιώδης νόμος είναι η αγάπη και «όπου η ειρήνη δεν είναι απλώς απουσία σύγκρουσης, αλλά πληρότητα δικαιοσύνης, αλήθειας και αγάπης».
Ο Πάπας ενθάρρυνε επίσης τη συνέχιση πρωτοβουλιών όπως το Ποιμαντικό Κέντρο, τα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους στρατιωτικούς ιερείς και τους υποψήφιους ιερείς, καθώς και το Κέντρο Ανώτερων Σπουδών για την Πνευματική Υποστήριξη, με στόχο την προώθηση του «διεπιστημονικού στοχασμού για τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου, την ενσάρκωση της πίστης στον πολιτισμό και τη σχέση μεταξύ Ευαγγελίου, πολιτισμού, επιστημών και νέων τεχνολογιών».
Ένας αιώνας για να φέρουμε τον Χριστό «στις φλέβες της ανθρωπότητας»
Ο Ποντίφικας υπενθύμισε ότι η πορεία προς την εκατονταετηρίδα του Ορδινιαρίου καθοδηγείται από τα λόγια που απηύθυνε στους Ιταλούς επισκόπους στις 17 Ιουνίου: Inter Arma Caritas — «για να μεταφέρουμε τον Χριστό στις φλέβες της ανθρωπότητας, ανανεώνοντας και μοιραζόμενοι την αποστολική αποστολή, κοιτάζοντας το αύριο με γαλήνη και παίρνοντας θαρραλέες αποφάσεις».
Πρόκειται για ένα γεγονός «μνήμης, επικαιρότητας και προφητείας» σε μια κοινωνία «που κινδυνεύει να χάσει την αίσθηση της μνήμης». Για την Εκκλησία, όμως, η μνήμη είναι «ζωντανή συνείδηση», «διαρκής πρόσκληση στην ευθύνη» και «ρίζα που γεννά προφητεία».
Για τους χριστιανούς η μνήμη έχει μοναδικό χαρακτήρα: είναι ο εορτασμός του Θεού που εισέρχεται στην ιστορία, γιατί η χριστιανική πίστη βασίζεται σε ένα ιστορικό γεγονός και η σωτηρία δεν είναι μια ιδέα αλλά το ζωντανό πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Μια ιστορία θυσίας σε καιρό ειρήνης και πολέμου
Η συγκεκριμένη ιστορία του Στρατιωτικού Ορδινιαρίου, τόνισε ο Πάπας, αποτελείται από άνδρες και γυναίκες με στολή που, στις φωτεινές ημέρες της ειρήνης αλλά και στις δραματικές ημέρες του πολέμου, «με θυσία, θάρρος και αφοσίωση συνέβαλαν στην ανάπτυξη της κοινωνίας, μερικές φορές πληρώνοντας με τη ζωή τους».
Κάλεσε τους στρατιωτικούς ιερείς να ζουν τη διακονία τους «ως amoris officium, δηλαδή ως υπηρεσία αγάπης», σύμφωνα με την προτροπή του Αγίου Αυγουστίνου: «Όταν ποιμαίνουμε τα πρόβατά Του, να μη ζητούμε τα δικά μας συμφέροντα αλλά τα δικά Του».
Πολλοί στρατιωτικοί ιερείς ενσάρκωσαν αυτά τα λόγια, κάνοντας ορατή την ποιμαντική αγάπη μέχρι τον ηρωισμό των αρετών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μέχρι το μαρτύριο.
Ο ιερέας στην υπηρεσία του διαλόγου μεταξύ των λαών
Ο Λέων ΙΔ΄ περιέγραψε επίσης τη δράση του στρατιωτικού ιερέα, που ασκείται «συχνά στη σιωπή, σε τόπους ειρήνης αλλά και σύγκρουσης», όπου η φροντίδα για το ποίμνιο του Κυρίου εκφράζεται «μέσα από τη μαρτυρία της ζωής, την αναγγελία του Ευαγγελίου, τη τέλεση της Ευχαριστίας και των Μυστηρίων, την υπομονετική ακρόαση και την πνευματική συνοδεία».
Τόνισε επίσης τη σημασία των Ακαδημιών, των Σχολών και όλων των χώρων «όπου διαμορφώνονται οι συνειδήσεις». Έτσι, ο στρατιωτικός ιερέας «τίθεται και στην υπηρεσία του διαλόγου μεταξύ των λαών, των πολιτισμών και των θρησκειών», μαρτυρώντας μια Εκκλησία που γίνεται όργανο ενότητας και προάγει «το κοινό καλό και την κοινωνική ειρήνη».
Το Ευαγγέλιο να εμπνέει τις αποστολές της στρατιωτικής ζωής
Ο Πάπας υπενθύμισε τέλος ότι η ταυτότητα του στρατιωτικού διαμορφώνεται από γενναιοδωρία και πνεύμα υπηρεσίας, αλλά χρειάζεται ένα θεμέλιο: «ένα δώρο χάριτος ικανό να τροφοδοτεί την αγάπη μέχρι την πλήρη αυτοπροσφορά».
Γι’ αυτό είναι αναγκαίο να εμπνέονται «οι κώδικες, οι κανόνες και οι αποστολές της στρατιωτικής ζωής από τον χυμό του Ευαγγελίου», ώστε, στην υπηρεσία της ασφάλειας και της ειρήνης, το κοινό καλό των λαών να βρίσκεται πάντοτε στην πρώτη θέση.
Ο Πάπας Βοϊτίλα προς τους στρατιωτικούς: προωθήστε τη δικαιοσύνη και την ειρήνη
Τέλος, ο Ποντίφικας αναφέρθηκε στο αποστολικό διάταγμα Spirituali militum curae, με το οποίο πριν από σαράντα χρόνια ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ διαμόρφωσε τα Στρατιωτικά Ορδινιάρια ως ιδιαίτερες Εκκλησίες με δική τους θεολογική και οργανωτική ταυτότητα.
Ο Πάπας Βοϊτίλα, κατά το Ιωβηλαίο του 2000, υπενθύμιζε στους στρατιωτικούς ότι καλούνται «να υπερασπίζονται τους αδύναμους, να προστατεύουν τους έντιμους και να ευνοούν την ειρηνική συνύπαρξη των λαών». Σε καθέναν από αυτούς, έλεγε, «αρμόζει ο ρόλος του φρουρού που κοιτάζει μακριά, για να αποτρέψει τον κίνδυνο και να προωθήσει παντού τη δικαιοσύνη και την ειρήνη».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
