Μπροστά στην αυξανόμενη εκκοσμίκευση της σύγχρονης κοινωνίας, η ανανέωση της ζωής μας σημαίνει να αφυπνίσουμε μέσα μας «μια νέα ικανότητα να αγαπάμε». Μια αγάπη που αναβλύζει και ρέει σαν «ρεύμα χάριτος» προς όσους καταπιέζονται από το αίσθημα του κενού και της μοναξιάς· μια αγάπη που δεν εκτρέπεται από την επιθυμία αυτοπροβολής ή την αναζήτηση εξουσίας, επειδή εμπνέεται από το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κάνει τον Θεό να μην είναι πλέον «μια απλή ιδέα», αλλά «η πραγματική και οριστική έκφραση της πατρότητας».
Έτσι περιγράφει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ τις αρετές της Καθολικής Χαρισματικής Ανανέωσης, ενός «ρεύματος χάριτος» που γεννήθηκε στην Ιταλία στα τέλη του 1971, στο πλαίσιο του κινήματος που εμφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967 και στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, υποδεχόμενος τα μέλη του στην Αίθουσα Παύλου ΣΤ΄ το πρωί της 30ής Μαΐου.
«Ο Θεός ευλόγησε πραγματικά τις κοινότητές σας με πολλά χαρίσματα, ανάμεσα στα οποία και μια μεγάλη πνευματική ζωντάνια».
Ευχαριστίες προς τους διοργανωτές
Η διεθνής διάσταση του κινήματος αποτυπώνεται στις ποικίλες σημαίες που χρωματίζουν την Αίθουσα Παύλου ΣΤ΄: από τη Βενεζουέλα έως την Ινδία, περνώντας από την Πολωνία και τη Γερμανία. Ξεχωρίζει επίσης η κόκκινη και κίτρινη σημαία της Ισπανίας, χώρα που ο Ποντίφικας θα επισκεφθεί σε αποστολικό ταξίδι από τις 6 Ιουνίου.
Η αναμονή για την άφιξή του συνοδεύεται από πολυάριθμα τραγούδια εμπνευσμένα από τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος, η οποία δεσπόζει και στο έμβλημα της διεθνούς υπηρεσίας Catholic Charismatic Renewal International Service (CHARIS). Ο Λέων ΙΔ΄ ευχαρίστησε τον οργανισμό για τη διοργάνωση της συνάντησης και υπενθύμισε την ανάπτυξη του κινήματος μετά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού ως «περίοδο μεγάλης επέκτασης και ανάπτυξης, ένταξης στη ζωή της Εκκλησίας και εδραίωσης των δομών υπηρεσίας σας».
«Πώς θα μπορούσαμε να μην ευαγγελίζουμε;»
Ο Πάπας αναφέρθηκε στα λόγια που αφιέρωσαν οι προκάτοχοί του στην Καθολική Χαρισματική Ανανέωση. Ο Άγιος Παύλος ΣΤ΄ είχε δηλώσει ότι τίποτε δεν είναι πιο αναγκαίο, σε έναν ολοένα και πιο εκκοσμικευμένο κόσμο, από τη μαρτυρία της πνευματικής ανανέωσης που γεννά το Άγιο Πνεύμα στις πιο διαφορετικές περιοχές και κοινότητες.
Ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄, από την πλευρά του, υπογράμμισε τον ιδιαίτερο προσανατολισμό του κινήματος προς τον ευαγγελισμό:
«Πώς μπορεί κάποιος που γεύθηκε την αγαθότητα του Χριστού να παραμείνει σιωπηλός και αδρανής; Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας μας· πώς θα μπορούσαμε να μην ευαγγελίζουμε; Συνεχίστε να μεταδίδετε αυτόν τον ζήλο για το Ευαγγέλιο σε όσους σας περιβάλλουν!»
Η σημασία των χαρισμάτων του Πνεύματος
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ είχε τονίσει τη συγκεκριμένη συμβολή του κινήματος στην εκκλησιαστική ζωή, επισημαίνοντας τη σημασία που έχουν σε αυτό «τα χαρίσματα ή δώρα του Αγίου Πνεύματος» και τη διαρκή επικαιρότητά τους για ολόκληρη την εκκλησιαστική κοινότητα.
Ο Πάπας Φραγκίσκος, παραφράζοντας τον Καρδινάλιο Σουένενς στα πρώτα βήματα του κινήματος, είχε χαρακτηρίσει την Καθολική Χαρισματική Ανανέωση ως «ρεύμα χάριτος», δείχνοντας ότι η πορεία της βασίζεται στον ευαγγελισμό, στον πνευματικό οικουμενισμό, στη φροντίδα των φτωχών και των αναγκεμένων και στην υποδοχή των περιθωριοποιημένων.
«Και όλα αυτά στηρίζονται στη λατρεία! Το θεμέλιο της ανανέωσης είναι η λατρεία του Θεού!».
Το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα
Ο Λέων ΙΔ΄ στάθηκε σε ορισμένες βασικές πτυχές της Καθολικής Χαρισματικής Ανανέωσης, ξεκινώντας από το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα, το οποίο αποτελεί την αφετηρία της κοινής πορείας πίστης και «επέτρεψε στη χάρη του Βαπτίσματος να γίνει ενεργός σε καθέναν από εσάς, οδηγώντας σας σε μια καθαρή συνείδηση της αγάπης του Θεού».
Μια εμπειρία που άγγιξε και τον Άγιο Αυγουστίνο, ο οποίος στις Εξομολογήσεις του έγραφε:
«Πόσο γλυκιά έγινε ξαφνικά για μένα η στέρηση των μάταιων απολαύσεων! Παλαιότερα φοβόμουν να τις χάσω· τώρα χαιρόμουν που τις εγκατέλειπα. Εσύ, αληθινή και υπέρτατη γλυκύτητα, τις έδιωχνες από μέσα μου και, αφού τις απομάκρυνες, ερχόσουν στη θέση τους, πιο γλυκός από κάθε ηδονή».
Ζωές που μεταμορφώθηκαν
Ο Πάπας παρατήρησε ότι και για κάθε μέλος του κινήματος «η ζωή άλλαξε» χάρη στη δράση του Αγίου Πνεύματος, μέσω της οποίας «ο Θεός έπαψε να είναι μια απλή ιδέα και έγινε η πραγματική και οριστική έκφραση της πατρότητας».
Πρόκειται για ένα δώρο που φέρνει εσωτερική συμφιλίωση, ειρήνη και ελευθερία από τις κοσμικές προσκολλήσεις και την καταπίεση της αμαρτίας, αλλά κυρίως χαρίζει «ένα νέο βλέμμα», ανοιχτό και γεμάτο ελπίδα προς τους άλλους και προς το μέλλον.
«Από αυτή την εμπειρία του Αγίου Πνεύματος γεννιέται η εσωτερική επιθυμία να γίνουμε μάρτυρες και κήρυκες της αγάπης Του, μεταφέροντας την παρηγοριά Του σε ανθρώπους που καταπιέζονται από το αίσθημα του κενού και της μοναξιάς».
Ανάμεσα στον διάλογο και την Αγία Γραφή
Από τη συνάντηση με τον Παράκλητο πηγάζει επίσης «μια νέα ζωή προσευχής», υπογράμμισε ο Ποντίφικας, με τη μορφή ενός «αυθόρμητου και ειλικρινούς διαλόγου» με τον Κύριο. Έτσι ανοίγεται ο δρόμος προς τη λατρεία και την δοξολογία, χαρακτηριστικά στοιχεία των συναντήσεων του κινήματος, το οποίο συνέβαλε «στην ανακάλυψή τους εκ νέου και στην ανάδειξή τους τα τελευταία χρόνια».
Η νέα έκχυση του Αγίου Πνεύματος οδηγεί επίσης σε μια «ζωντανή» συνάντηση με την Αγία Γραφή, κάνοντάς την να αντηχεί στις καρδιές των πιστών, ιδιαίτερα μέσα στη Λειτουργική ζωή.
«Η Αγία Γραφή έγινε έτσι για εσάς μια θαυμάσια πηγή πνευματικής τροφής που φωτίζει και παρηγορεί. Είναι επίσης πηγή διάκρισης για τον προσανατολισμό των καθημερινών επιλογών και δίνει ουσία στην κοινοτική προσευχή, επιτρέποντάς σας να απευθύνεστε στον Κύριο με λόγια εμπνευσμένα από τον ίδιο τον Θεό».
Προσευχή για την ενότητα
Το Άγιο Πνεύμα, συνέχισε ο Πάπας, είναι επίσης πηγή κοινωνίας. Υπενθύμισε μάλιστα την προτροπή του Λέοντος ΙΓ΄ να προσεύχονται οι πιστοί κάθε χρόνο με εννεαήμερη προσευχή προς το Άγιο Πνεύμα μεταξύ Αναλήψεως και Πεντηκοστής, ιδιαίτερα για την ενότητα των χριστιανών.
Η πεποίθηση αυτή είναι βαθιά ριζωμένη στα μέλη της Καθολικής Χαρισματικής Ανανέωσης, τα οποία έχουν βιώσει ότι «η ενότητα στην Εκκλησία είναι καρπός του Πνεύματος», ικανού να δημιουργεί αρμονία τόσο ανάμεσα στα μέλη του κινήματος όσο και «με τους αδελφούς και τις αδελφές των άλλων χριστιανικών ομολογιών».
«Μια ανανεωμένη ικανότητα να αγαπάμε»
Ο Πάπας στάθηκε και σε μία ακόμη αρετή: την αγάπη. Επικαλούμενος ξανά τον Άγιο Αυγουστίνο, υπενθύμισε ότι στο έργο De Trinitate ο επίσκοπος της Ιππώνος έγραφε πως το Άγιο Πνεύμα «δόθηκε στον άνθρωπο και τον φλογίζει με την αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον. Πράγματι, ο άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει τον Θεό αν αυτή η αγάπη δεν του δοθεί από τον ίδιο τον Θεό».
«Η παρουσία Του αφυπνίζει μια ανανεωμένη ικανότητα να αγαπάμε», εμπνευσμένη από την ίδια τη Θεία αγάπη.
Αναφερόμενος στα πολυάριθμα έργα που γεννήθηκαν μέσα από την Καθολική Χαρισματική Ανανέωση υπέρ των ανθρώπων που έχουν ανάγκη τόσο πνευματικά όσο και υλικά, ο Λέων ΙΔ΄ κάλεσε τους πιστούς να διατηρούν ζωντανή αυτή την αγάπη και έκλεισε με μια τελευταία προτροπή:
«Θέστε τον εαυτό σας στην υπηρεσία των Επισκοπών και των Ενοριών σας, προσφέροντας την εμπειρία και τις μεθόδους ευαγγελισμού σας. Να ακολουθείτε πιστά την καθοδήγηση των ιερέων σας και, κατά την κοινοτική διάκριση, να ακούτε τις φωνές των σοφών ανθρώπων, ακόμη και αν δεν ανήκουν στις ομάδες σας. Καλλιεργείτε την αρμονία και τη συνεργασία μεταξύ των κοινοτήτων στις οποίες ανήκετε, φροντίζοντας να μην υποκύπτετε ποτέ στην επιθυμία αυτοπροβολής ούτε στην αναζήτηση εξουσίας ή προσωπικού κύρους».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
