1 Σεπτεμβρίου 2026
Expand search form

Ειδήσεις από την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα

Ναι μεν, αλλά!

Η αναγγελία της εκλογής από τον Άγιο Πατέρα Πάπα Λέοντα ΙΔ’ νέου Επισκόπου στην  Εκκλησιαστική Επαρχία Σύρου, Θήρας και Κρήτης στο πρόσωπο του Σεβασμιοτάτου Γεωργίου Αλτουβά, Αρχιεπισκόπου-Μητροπολίτη Κερκύρας, Ζακύνθου-Κεφαλληνίας και Ιονίων Νήσων αλλά και Ηπείρου και Τοποτηρητή του Αποστολικού Βικαριάτου Θεσσαλονίκης, όπως ήταν φυσικό προκάλεσε χαρμολύπη.

ΝΑΙ ΜΕΝ ΧΑΡΑ, διότι πολλοί γνωρίζουν τα πολλά χαρίσματα του νέου Επισκόπου, αλλά και το γεγονός ότι η Εκκλησία της Σύρου-Θήρας και Κρήτης, ενώ ανέμενε ένα νέο Επίσκοπο, της στάλθηκε ένας Αρχιεπίσκοπος-Μητροπολίτης και μάλιστα συνοδευόμενος από τον πρώτο μόνιμο διάκονό της, στο πρόσωπο του Δημητρίου Αλτουβά που είναι ο πατέρας του νέου Επισκόπου.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΛΥΠΗ, διότι δεν αγνοεί το κενό που δημιουργείται στην Εκκλησιαστική Επαρχία Κερκύρας, Ζακύνθου-Κεφαλληνίας, καθώς και στο Αποστολικό Βικαριάτο Θεσσαλονίκης, που από την ημέρα που ο Σεβασμιότατος Γεώργιος θα ενθρονιστεί στη νέα έδρα του τη Σύρο και αργότερα και στη Θήρα και την Κρήτη, εκείνη θα συνεχίσει τη ζωή της  ως Εκκλησία «χηρεύουσα» (sede vacante).

Τότε θα αρχίσει και για την Εκκλησία της Κέρκυρας μία περίοδος αναμονής. Και αυτή η περίοδος, όπως γνωρίζουμε  από άλλες περιπτώσεις, δεν λήγει από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται ο απαραίτητος χρόνος της διαβούλευσης και της παρουσίασης στη Ρώμη του τριπρόσωπου για την τελική  εκλογή  από τον Πάπα.

Η  Σύρος περίμενε την εκλογή του νέου Επισκόπου της περίπου δύο χρόνια.

Συμμερίζομαι απολύτως την ανησυχία αυτών των μελών της Εκκλησίας που σκέπτονται και ανησυχούν, διότι δεν σκέπτονται μόνο τη δική τους τοπική Εκκλησία, αλλά και τις άλλες τοπικές Εκκλησίες που αποτελούν την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα.

Είναι γνωστό ότι η Εκκλησία της Κέρκυρας, πριν από ένα χρόνο, έζησε ένα άλλο λυπηρό γεγονός, πάλι μήνα Αύγουστο: Το Μοναχικό Τάγμα των Πατέρων Καπουκίνων, που από το έτος 1642 έδινε μία θαυμάσια μαρτυρία και στην τοπική Εκκλησία της Κέρκυρας, με το ιδιαίτερο χάρισμα της ταπεινότητας και της απλότητας του Αγίου Φραγκίσκου, την  31η Αυγούστου του 2025 εγκατέλειψε την Κέρκυρα λόγω έλλειψης νέων μοναχών.

Στις 28 Αυγούστου 2026 μετατέθηκε ο Ποιμενάρχης της!

Ας αρχίσουμε λοιπόν να προσευχόμαστε και για την Εκκλησία της Κέρκυρας και της Θεσσαλονίκης, ζητώντας από το Θεό Πατέρα, με τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, να της δώσει μία εξίσου καλή λύση, όπως αυτή που έδωσε στην Εκκλησία της Σύρου, της Θήρας και της Κρήτης.

Για να περάσει και εκείνη η Εκκλησία από τη λύπη στη χαρά μαζί με όσους την αγαπούν και δικαιολογημένα τώρα μαζί της λυπούνται!

                     +Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.

Προηγούμενο Άρθρο

«Το πρόσωπο του Χριστού. Πώς ήταν ο Ιησούς;» του σεβαμ. Ιωάννη Σπιτέρη

Επόμενο Άρθρο

Ο Πάπας δέχθηκε την Επιτροπή κατεύθυνσης και εποπτείας του Ιδρύματος «Casa Sollievo della Sofferenza»

You might be interested in …

251110_lumiere_du_monde1

Η ολική καταστροφή

Από τη συνέντευξη που έδωσε στον Γερμανό δημοσιογράφο Peter Seewald ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄. Μεταφράστηκε από τα Γαλλικά υπό του Πέτρου Ανδριώτη. Από τις Σελίδες 65-74 του Βιβλίου Lumiere du monde Εκδόσεις bayard 2011

Φόβος να πιστέψουμε και να αγαπήσουμε. «Μη φοβάστε, εγώ νίκησα τον κόσμο»

Σήμερα ακούγεται όλο και περισσότερο: «Εγώ δεν εμπιστεύομαι πιά κανέναν, ούτε τον εαυτό μου». Πολλοί έχουν απογοητευτεί από τους θεσμούς, από φίλους, από εκείνους τους ανθρώπους που νόμιζαν ότι τους αγαπούσαν. Η κρίση της εμπιστοσύνης […]

Πνευματικές Ασκήσεις του Πάπα και της Ρωμαϊκής Κούριας [4]

Τέταρτη ομιλία: «Να γίνουμε ελεύθεροι σημαίνει να αγαπήσουμε τον κόσμο όπως ο Χριστός» Στην τέταρτη ομιλία του για τη Σαρακοστή, που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου στην Καπέλα Παολίνα για τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ […]