Ένας λαός αποτελούμενος από περισσότερους από δύο εκατομμύρια πιστούς συγκεντρωμένος γύρω από τη Μητέρα, η οποία γίνεται σιωπηλή παρουσία, προσφέρει ακρόαση και χαρίζει την παρηγοριά της εγγύτητάς της. Είναι ο λαός του Λουχάν, ο οποίος έρχεται πάντοτε εδώ για να εναποθέσει τις πληγές της ιστορίας του, αναζητώντας τη Θεοτόκο Μαρία κάτω από τον Σταυρό και βρίσκοντας σε Εκείνη τη δύναμη να συνεχίσει την πορεία του.
Ένας λαός που συσπειρώνεται γύρω από τον Πέτρο, κατά την τελευταία ημέρα του αποστολικού ταξιδιού του στην Αργεντινή, σε έναν τόπο που εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πνευματικότητα και την ευλάβεια αυτών των περιοχών.
Ένα πλήθος ασυγκράτητο, του οποίου τα όρια δεν μπορεί κανείς να διακρίνει από την εξέδρα. Από το Προσκύνημα, το άγαλμα της Παναγίας, ύψους μόλις 38 εκατοστών, το οποίο σταμάτησε εδώ το 1630, μεταφερόμενο από τον Αγκολέζο σκλάβο Μανουέλ ντε λος Ρίος, απομακρύνεται από την κεντρική Αγία Τράπεζα και τοποθετείται στη συνέχεια στην εξέδρα, που είναι στολισμένη με λευκά και γαλάζια υφάσματα. Το πλήθος ξεσπά σε χειροκροτήματα και φωνάζει: «Ζήτω η Παναγία του Λουχάν!».
Ο Λέων φθάνει λίγο πριν από τις 10 το πρωί, τοπική ώρα, με το όχημά του. Σε όλη αυτή τη μακρά διαδρομή τον συνοδεύει ο ενθουσιασμός του κόσμου, τα υψωμένα χέρια που τον χαιρετούν και οι σημαίες που κυματίζουν. Ακόμη και ο αυτοκινητόδρομος που οδηγεί στο Λουχάν είναι γεμάτος από πινακίδες καλωσορίσματος, ενώ πολλοί άνθρωποι περιμένουν τη διέλευση του Ποντιφικού οχήματος καθισμένοι στο έδαφος, ανεβασμένοι σε μικρούς λόφους ή ακόμη και πάνω στα καπό των αυτοκινήτων τους.
Στην πλατεία Μπελγκράνο, ο Λέων κατεβαίνει από το όχημά του και συνεχίζει πεζός, ευλογώντας τους ασθενείς που βρίσκονται κοντά του και χαμογελώντας σε όσους τον φωνάζουν.
Η δέηση του Επισκόπου Ρώμης
Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, φορώντας τα Λειτουργικά άμφια με τα χρώματα της Αργεντινής, παρουσιάζεται ως παιδί ενώπιον της Nuestra Señora de Luján, της Παναγίας που είναι Προστάτιδα του Αργεντινού λαού. Απευθύνεται σε Εκείνη ζητώντας την προστασία της, όπως ακριβώς κάνουν και οι πολυάριθμοι προσκυνητές που κάθε χρόνο, έχοντας το βλέμμα τους στραμμένο προς την Παναγία, προστρέχουν στην Παναγία.
Μητέρα του Λουχάν: Η Ποντιφική μου διακονία άρχισε στις 8 Μαΐου, την ημέρα της εορτής σου. Όπως εκατομμύρια Αργεντινοί έρχονται στο σπίτι σου για να ικετεύσουν τη μητρική σου βοήθεια, έτσι κι εγώ επιθυμώ να καταφύγω κάτω από τον μανδύα σου. Καθοδήγησέ με, Μητέρα, στην αποστολική διακονία που μου εμπιστεύθηκε ο Κύριος.
Ο Λέων ζητά την προστασία της Παναγίας για να συνεχίσει την υπηρεσία του προς την Εκκλησία και την παρακαλεί επίσης να προστατεύει τον Αργεντινό λαό, έναν λαό «τόσο αγαπητό», όπως τον χαρακτηρίζει, τον οποίο γνώρισε καλύτερα κατά τις ημέρες αυτού του αποστολικού ταξιδιού.
Καθοδήγησε και συνόδευσε τον Αργεντινό λαό στην πορεία του. Βοήθησέ τον να οικοδομήσει γέφυρες αγάπης και δίκτυα αλληλεγγύης· αφύπνισε μέσα του την ορμή να συνεχίσει να βαδίζει σε δρόμους συμφιλιώσεως, κοινωνίας και αποστολής, φωτισμένος από τον Λόγο του Υιού σου, του Ιησού Χριστού, και σταθερά θεμελιωμένος σε Εκείνον, τον «ακρογωνιαίο λίθο».
Ο νέος καιρός
Η αγάπη και η αλληλεγγύη αποτελούν τους βασικούς πυλώνες ενός «νέου καιρού», τον οποίο δεν πρέπει να φοβόμαστε. Σε αυτόν αναφέρεται ο Πάπας στην ομιλία του, την οποία εκφωνεί στα ισπανικά.
Πρόκειται για μια «υπόσχεση απελευθερώσεως», την οποία υπενθυμίζει το ανάγνωσμα από τον Προφήτη Ησαΐα, όπου ο Θεός «κάνει να αναβλύζει νερό μέσα στην άνυδρη γη, καθιστώντας την πιο εύφορη», ξεδιψώντας έτσι τους ανθρώπους και θεραπεύοντάς τους «από τις ασθένειές τους».
Η ζωή που ξεχειλίζει σε κάθε βήμα
Η γη αυτής της «πανέμορφης χώρας», με την «ποικιλόμορφη γεωγραφία» της, ψάλλει τη δόξα του Κυρίου.
Ο Λέων αναφέρεται στα «απέραντα λιβάδια» και στα «ορμητικά ποτάμια», στους «πολυάριθμους λόφους» και στις «οροσειρές», στα «πράσινα υψίπεδα», στις πεδιάδες, στις βαθιές θάλασσες, στους «επιβλητικούς παγετώνες και στις απέραντες ερήμους».
Ολόκληρη η γη αυτού του τόπου, που βρίσκεται στην «άκρη του κόσμου», με τη μεγαλοπρέπεια και την ομορφιά της, αποτελεί δώρο της χάριτος του Πατέρα. Μια ομορφιά που αντανακλάται τόσο στο φυσικό περιβάλλον όσο και στους ανθρώπους.
Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών μπόρεσα να δω τον πλούτο της Αργεντινής, όχι μόνο στη γεωγραφία της, αλλά και στους ανθρώπους της, σε κάθε συνάντηση, στις πλατείες και στους δρόμους, στη δημιουργικότητα, στον αυθορμητισμό και στη ζωή που ξεχειλίζει σε κάθε βήμα.
«Πίνοντας το ένα μάτε μετά το άλλο»
Ο Λέων σκιαγραφεί το πρόσωπο των Αργεντινών, αναδεικνύοντας κυρίως την ανοιχτή διάθεση, τη γενναιοδωρία και την επιθυμία τους να βρίσκονται μαζί.
Ευχαριστώ τον Θεό για την ευκαιρία που μου έδωσε να συναντήσω αυτόν τον τόσο αγαπητό λαό, ο οποίος ανοίγει τις πόρτες του σε όλους, μοιράζεται το ψωμί και τη μουσική του, όπου υπάρχει πάντοτε μια θέση στο τραπέζι για όποιον φθάνει, λίγος χρόνος, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, για μια συζήτηση «πίνοντας το ένα μάτε μετά το άλλο», ένα χέρι απλωμένο προς όποιον έχει ανάγκη.
Η αγάπη του Πάπα Φραγκίσκου για την Παναγία
Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι βαθιά χαραγμένα στην ψυχή του Αργεντινού λαού, αλλά και στην ψυχή του «αγαπημένου μας Πάπα Φραγκίσκου», ο οποίος, όπως επισημαίνει ο Ποντίφικας, είχε πάντοτε στην καρδιά του τη Μητέρα του Λουχάν, τη «μικρή μελαχρινή Προστάτιδα».
Με τη ζωή του, αλλά και με την επιλογή να ταφεί δίπλα στην εικόνα της Salus Populi Romani (Υπεραγίας Θεοτόκου, Προστασίας του Ρωμαϊκού Λαού), ο Πάπας Μπεργκόλιο δίδαξε την αγάπη και την ευλάβεια προς την Παναγία.
Να συμφιλιωθούμε με την ιστορία μας
Στην ομιλία του κατά τη Θεία Λειτουργία, ο Λέων προτείνει «μια πορεία που είναι η ίδια με εκείνη που βιώνουμε κατά την τέλεση κάθε Ευχαριστίας» και η οποία διαρθρώνεται σε τέσσερα βήματα: «τη συμφιλίωση, τον φωτισμό μέσω του Λόγου του Θεού, την κοινωνία και την αποστολή».
Ατενίζοντας τους πόνους που βιώνουν οι άνθρωποι, τις «στιγμές του Γολγοθά» εξαιτίας «ασθενειών, φτώχειας, ανεργίας, διακρίσεων ή οικογενειακών διχασμών», μπορούμε να κατανοήσουμε «τα αισθήματα της Παναγίας κάτω από τον Σταυρό, με τη μητρική της καρδιά καταπληγωμένη από τον πόνο».
Μέσα σε εκείνη τη σκοτεινή στιγμή, ο Ιησούς τής εμπιστεύεται την αποστολή να δεχθεί στην καρδιά της ολόκληρη την ανθρωπότητα.
«Έτσι κι εμείς», υπογραμμίζει ο Πάπας, «καλούμαστε να δεχθούμε τη χάρη του Θεού και να διανύσουμε δρόμους συγχωρήσεως και συμφιλιώσεως, οι οποίοι θα ανανεώσουν μέσα μας την ειρήνη, την ελπίδα και την αγάπη».
Έχουμε ανάγκη να συμφιλιωθούμε και με την ιστορία μας και με το παρόν μας, ώστε να δημιουργήσουμε ένα νέο μέλλον, στο οποίο η αγάπη θα έχει τον τελευταίο λόγο.
Λυχνάρι για τα βήματά μας στις σκοτεινές στιγμές, υπενθυμίζει ο Λέων, είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος αποτελεί «πυξίδα», «οδηγό» και «φως στην πορεία μας».
Η ζωή με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό
Το Μυστήριο της Ευχαριστίας είναι το Μυστήριο της ενότητας και στο τραπέζι του Κυρίου υπάρχει θέση για όλους: «τους φτωχούς και τους πεινασμένους, τους μετανάστες, τους ασθενείς και τους φυλακισμένους, με τους οποίους ταυτίζεται ο Κύριος».
Η κοινωνία με τον Χριστό, επισημαίνει ο Πάπας Λέων, δεν μας καθιστά εγωιστές, δεν μας οδηγεί να εκμεταλλευόμαστε τις ελλείψεις των άλλων και δεν μας απαλλάσσει από τις ευθύνες μας. Αντιθέτως, σημαίνει δωρεάν προσφορά και μοίρασμα των δώρων που έχουμε λάβει.
Πρόκειται για το να βλέπουμε τη ζωή με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό και να ζωγραφίζουμε κάθε ημέρα μας με το χρώμα της ελπίδας.
Αργεντινή, σήκω και περπάτησε!
Ο Πάπας στρέφει το βλέμμα του προς εκείνους που παραμένουν πιστοί στον Κύριο και επιτελούν «ηρωικές πράξεις αγάπης»: όπως ο πατέρας που φέρνει το ψωμί στο σπίτι ή η μητέρα που βρίσκεται δίπλα στο άρρωστο παιδί της κατά τις ατέλειωτες νύχτες στο νοσοκομείο, αλλά και ο φίλος που προσφέρει τον χρόνο του σε όποιον έχει ανάγκη.
Τέλος, απευθύνει στους πιστούς της Αργεντινής μια επιτακτική προτροπή: να γίνουν αγγελιαφόροι του Λόγου του Θεού και να αναγγείλουν «τη χαρά του Ευαγγελίου με λόγια και έργα αγαθά».
Αργεντινή, σήκω και περπάτησε! «Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις· είτε σιωπάς, να σιωπάς από αγάπη· είτε μιλάς, να μιλάς από αγάπη· είτε διορθώνεις, να διορθώνεις από αγάπη· είτε συγχωρείς, να συγχωρείς από αγάπη· ας είναι μέσα σου η ρίζα της αγάπης, διότι από αυτή τη ρίζα δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο το αγαθό».
Μια προτροπή που προκαλεί χειροκροτήματα και συγκίνηση στον αργεντινό λαό, ο οποίος ενισχύθηκε πνευματικά από την αγκαλιά του Πάπα Λέοντα, που πλέον έγινε και ο ίδιος παιδί της Nuestra Señora de Luján, της Παναγίας του Λουχάν.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος.
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπΑρχή φόρμας
Τέλος φόρμας
