Να αναγγείλουμε το Ευαγγέλιο της Οικογένειας σήμερα
«….οι χριστιανικές οικογένειες, με τη χάρη του Μυστηρίου του γάμου, είναι τα κύρια υποκείμενα της οικογενειακής ποιμαντικής δίνοντας πρωτίστως «τη χαρούμενη μαρτυρία των συζύγων και των οικογενειών, που είναι κατ’ οίκον Εκκλησίες». Γι’ αυτό υπογράμμισαν πως ο στόχος είναι να «γίνει εμπειρικά κατανοητό πως το Ευαγγέλιο της οικογένειας είναι χαρά που “πλημμυρίζει την καρδιά και όλη τη ζωή”, διότι εν Χριστώ, “έχουμε απελευθερωθεί από την αμαρτία, από τη θλίψη, από το εσωτερικό κενό, από την απομόνωση” (Evangelii gaudium, 1). Υπό το φως της παραβολής του σπορέα (πβλ. Μτ 13,3-9), καθήκον μας είναι να συνεργαστούμε στη σπορά: τα υπόλοιπα είναι έργο του Θεού. Ούτε θα πρέπει να λησμονούμε ότι η Εκκλησία που κηρύττει για την οικογένεια είναι σημείο αντιλεγόμενο», όμως οι σύζυγοι εκτιμούν ότι οι ποιμένες προσφέρουν σ’ αυτούς κίνητρα για ένα θαρραλέο στοίχημα για μια αγάπη δυνατή, στέρεη, που αντέχει στο χρόνο και είναι ικανή να αντιμετωπίσει όλα όσα παρουσιαστούν στο δρόμο τους. Η Εκκλησία θέλει να προσεγγίζει τις οικογένειες με ταπεινή κατανόηση, και η επιθυμία της «είναι να συνοδεύει όλες τις οικογένειες και καθεμία ξεχωριστά ώστε να ανακαλύπτουν τον καλύτερο δρόμο για να ξεπερνούν τις δυσκολίες που συναντούν στην πορεία τους». Δεν αρκεί να εντάξουμε στα μεγάλα ποιμαντικά προγράμματα μία αόριστη ανησυχία για την οικογένεια. Για να μπορέσουν οι οικογένειες να είναι ολοένα και περισσότερο ενεργά υποκείμενα της οικογενειακής ποιμαντικής, απαιτείται «μια επίπονη προσπάθεια ευαγγελισμού και κατήχησης που να απευθύνεται στο εσωτερικό της οικογένειας», και να την προσανατολίζει προς αυτή την κατεύθυνση».
Από την «Χαρά της αγάπης» αριθμός 200
