Το είχε πει, με το δικό του απλό λεξιλόγιο, ο Άγιος Φραγκίσκος, 8 αιώνες πριν στον «Έπαινο των Πλασμάτων»: Δοξασμένος να είσαι Κύριέ μου, μέσω του Αδελφού Νερού, που είναι πολύ χρήσιμο και ταπεινό και πολύτιμο και αγνό».
Το επισημοποίησε η Γ.Σ. του ΟΗΕ, το 2010, αναγνωρίζοντας την πρόσβαση στο καθαρό νερό ως ανθρώπινο δικαίωμα και θεσμοθετώντας την 22/3 ως Παγκόσμια Ημέρα Νερού.
Την 22-3-2023, κατά τη Γενική Ακρόαση των πιστών, ο πάπας Φραγκίσκος υπενθύμισε ότι το Νερό δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο καταχρήσεων και πολεμικών συγκρούσεων, γιατί είναι ένα αγαθό που πρέπει να απολαύσουν και οι επόμενες γενιές.
Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το νερό, στην οποία συμμετείχαν με φυσικό ή διαδικτυακό τρόπο 10.000 άτομα. Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ A. Γκουτιέρες υπογράμμισε ότι η διαχείριση των υδάτινων πόρων έχει μπει στην παγκόσμια πολιτική ατζέντα και ανέφερε ότι οι ΗΠΑ έχουν υποσχεθεί να διαθέσουν, συνολικά, 49 τρις δολάρια ΗΠΑ για πρόσβαση πληθυσμών σε πόσιμο νερό και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευθεί, ως το 2030, να έχει δημιουργήσει πρόσβαση σε καθαρό νερό για 70 εκατ. Ανθρώπους.
Κατά τη διάρκεια της Συνόδου του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, η Διεθνής Κάριτας φιλοξένησε μια παράλληλη διαδικτυακή εκδήλωση, με θέμα « Το νερό της Κοινότητας: Πρακτικές Διαχείρισης και Διακυβέρνησης Υδάτων», με εκπροσώπους Κάριτας από Ευρώπη, Αφρική, Ασία, Βόρεια και Λατινική Αμερική. Οι ομιλητές τόνισαν τις βέλτιστες πρακτικές χρήσης του νερού, απαραίτητες για τη βιώσιμη ανάπτυξη στους τομείς υγείας και διατροφής και μείωσης του κινδύνου καταστροφών.
Σχετικά τμήματα των παρεμβάσεων ακολουθούν:
«Οι Κοινότητες είναι σε θέση να ερμηνεύσουν πραγματικά τον κύκλο του νερού, για να εφαρμόσουν, στη συνέχεια, αποτελεσματικές γεωργικές πρακτικές, σύμφωνες με την αγροοικονομία και τα συστήματα σπόρων, για να εξασφαλίσουν ασφαλή τρόφιμα μέσω οικολογικά βιώσιμων πρακτικών.
Τα αποθέματα τροφίμων επιτρέπουν στις τοπικές κοινωνίες να έχουν παραγωγή τροφίμων όλο το χρόνο (W. Simbanda, Κάριτας Ζιμπάμπουε)
«Δεν υπάρχει μια περιβαλλοντική κρίση και μια κοινωνική κρίση, σχετικά με το νερό αλλά μια, ενιαία, κοινωνικό – περιβαλλοντική κρίση. Υπό το
πρίσμα του νερού, ως κοινωνικού αγαθού, απαιτείται προσέγγιση και διάλογος μεταξύ περιβαλλοντικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής οικολογίας. Η Κάριτας Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής προωθεί την αναγεννητική γεωργία, γνωστή και ως γεωργία αλλαγής του κλίματος, λόγω της ανάγκης αναζωογονημένου εδάφους για τη διατήρηση της παραγωγής και της επισιτιστικής ασφάλειας (Al. Caceres).
«Διαφορετικοί παράγοντες συνεργάζονται σε διαφορετικά επίπεδα για να πετύχουν ειρηνική διαχείριση και χρήση των υδάτινων πόρων. Είναι μια στρατηγική ασφάλειας, λαμβάνοντας υπόψη όλο τον κύκλο του νερού, για την εξυπηρέτηση ανθρώπων, ζώων και περιβάλλοντος (David Tsetse από CRS, ΗΠΑ).
Η Διεθνής Κάριτας πιστεύει και προωθεί την κοινοτική διαχείριση του νερού, για μια ολιστική προσέγγιση, που προέρχεται από την παρατήρηση της διασύνδεσης ανθρώπου και φυσικού κόσμου. Βασικές πτυχές για διασφάλιση
της διαθεσιμότητας και της βιώσιμης διαχείρισης νερού και αποχέτευσης για όλους, είναι οι οικολογικά βιώσιμες οικονομίες και τρόποι ζωής, η διατήρηση της πολιτικής συμμετοχής και η υπεράσπιση του αγαθού του νερού από τις κοινότητες που το έχουν ανάγκη και φροντίζουν για την ύπαρξή του.
Υ.Γ. Αναζητήστε στο YouTube ή μέσω του σάιτ της Caritas Internationalis το ντοκιμαντέρ της Κάριτας Ισημερινού για τα προβλήματα νερού που δημιουργούνται από τη ανεξέλεγκτη χρησιμοποίηση των ορυχείων.
Στοιχεία και φωτογραφίες απo Vatican News και το σάιτ της Διεθνούς Κάριτας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ
Μέλος Συνοδικής Επιτροπής ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
