Πίστη & Λόγος

«Ο Αρχαιότερος και Σπουδαιότερος Χριστολογικός Ύμνος», του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη

Με αυτό το κείμενο συμπληρώνονται οι δύο προηγούμενες σκέψεις μας γύρω από το Χριστό, το Α και το Ω, την Αρχή και το Τέλος. Στο παρόν κείμενο θα σταθούμε αποκλειστικά στο χριστολογικό ύμνο του Αποστόλου Παύλου που βρίσκουμε στην προς Κολασσαείς 1, 15 – 20 Επιστολή του.  Πρόκειται για το αποκορύφωμα της χριστιανικής θεολογίας γύρω από το πρόσωπο του Χριστού.
 
Το παρών κείμενο αποτελεί μέρος μιας περισυλλογής που είχα ετοιμάσει  για τους καθολικούς  νέους στην Ελλάδα με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Νεολαίας που είχε πραγματοποιηθεί στη Μαδρίτη το 2011 και είχε ως θέμα τη φράση του Αποστόλου Παύλου προς Κολοσσαλιει 2, 7: «ἐῤῥιζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ». Περισσότερα...

«Ο Ιησούς Χριστός το Α και το Ω η αρχή και το τέλος» του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη (μέρος 2ο)

 «Ο Ιησούς Χριστός το Α και το Ω η αρχή και το τέλος»

 

του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη

(Β’ Μέρος)
 
O ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ
 
Ο Χριστός στη γήινη και τώρα στην ουράνια ύπαρξή του, αποτελεί το κεντρικό πυρήνα, την πηγή από την οποία όλα πηγάζουν και ακτινοβολούν. Σ’ Αυτόν τα πάντα συγκεντρώνονται. Αυτός είναι το «Άλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο έσχατος, η αρχή και το τέλος» (Αποκάλυψη  22, 13). Στο Χριστό συγκεντρώνεται όλη η αποκάλυψη - το δόσιμο του Θεού στον άνθρωπο και η απάντηση του ανθρώπου στο Θεό. Ο Χριστός είναι ο μοναδικός μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου: «εἷς γὰρ Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς» (Α’ Τιμόθεος 2,5). Ο Χριστός - αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος, αυτός ο αδελφός μας που γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία, που έζησε την ιστορία μας, την κατάσταση του καθενός, που γεννήθηκε, μεγάλωσε, δούλεψε με τα ανθρώπινα χέρια του, που αγάπησε με ανθρώπινη καρδιά, που πέθανε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε - αυτός ο ίδιος ο Χριστός είναι ο τόπος, το μέσο, το σημείο, το ιερό μυστήριο (sacramentum) της κοινωνίας του ανθρώπου με το Θεό. Διαμέσου της θεανθρώπινης ζωής του ο Θεός είναι σε μας και εμείς σ’ Αυτόν. Αυτός ζει στο σήμερα της ιστορίας διαμέσου της Εκκλησίας που είναι το σώμα του, δηλαδή εμείς.
 
Να γιατί ο χριστιανισμός δεν αποτελείται από ένα σύνολο διδασκαλίες, αλλά από ένα πρόσωπο: Τον Ιησού Χριστό ζωτικά ενωμένο με τον καθένα από εμάς. Περισσότερα...

«Η Σχέση Θεού και Ανθρώπου», του σεβ. Ιωάννη Σπιτέρη (μέρος δεύτερο)

Η ΣΧΕΣΗ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (Β’ Μέρος)
 
ΕΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η «ΑΙΤΙΑ» ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΤΟΤΕ ΓΙΑΤΙ  ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ,  Ο ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ;
 
Αυτή η ερώτηση είναι η μεγαλύτερη πρόκληση εναντίον της πίστεως προς το Θεό. Γιατί υποφέρουμε αν ο Θεός μας αγαπά και όλα εξαρτώνται από Αυτόν; Αυτή η ερώτηση συνοδεύει και βασανίζει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας.
 
Και άμεσα ή έμμεσα, έχουμε ήδη αναφερθεί σ’ αυτό το πρόβλημα του κακού με τη μορφή του πόνου και της αμαρτίας, σε σχέση με το Θεό. Πάντως ότι και να πούμε για να φωτίσουμε το πρόβλημα του κακού, αυτό δεν παύει να ανήκει στην περιοχή του μυστηρίου. Εντούτοις, νομίζουμε ότι οι ακόλουθες σκέψεις μπορεί κάπως να βοηθήσουν τον προβληματισμό μας γύρω από τον πόνο. Ωστόσο, μόνο η πίστη μας βοηθάει να μη «σκανδαλιστούμε» μπροστά στο δράμα του πόνου.   Περισσότερα...

«Ο Ιησούς Χριστός το Α και το Ω η αρχή και το τέλος» του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη (μέρος 1ο)

Ο Ιησούς Χριστός το Α και το Ω
η αρχή και το τέλος
 
(A’ Μέρος)
 
του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη
 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 
Στο συνολικό σχέδιο της αυτο-επικοινωνίας του Θεού, ο Χριστός αντιπροσωπεύει όχι μόνον ένα λόγο, αλλά «το Λόγο» τον κατ’ εξοχήν του Θεού, το αποκορύφωμα της Θείας Αποκάλυψης, το υπέρτατο φανέρωμα του Θεού στον άνθρωπο, «ο μεσίτης και το πλήρωμα ολόκληρης της θείας Αποκάλυψης». Ο Χριστός είναι, πράγματι, ο «Λόγος του Πατέρα» (βλ. Ιωάννης. 1,1), η «Σοφία του Θεού» (1 Κορινθίους. 1,24), «Εικόνα του αοράτου Θεού» (Κολοσσαείς. 1,15), «Απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρ της υποστάσεως αυτού» (Εβραίους. 1,3). Σ’ αυτόν, την υπέρτατη αυτο-επικοινωνία του Θεού στον άνθρωπο, συγκεντρώνεται και πραγματοποιείται το σχέδιο σωτηρίας και απελευθέρωσης του ανθρώπου. Σ’ αυτό βρίσκεται το κλειδί της ερμηνείας της ζωής και της ιστορίας, γιατί μόνον αυτός «είναι άξιος να λάβει το βιβλίο και ν’ ανοίξει τις σφραγίδες του» (Αποκάλυψη 4, 9). Περισσότερα...

«Η Σχέση Θεού και Ανθρώπου», του σεβ. Ιωάννη Σπιτέρη (μέρος πρώτο)

 
 
Η ΣΧΕΣΗ  ΘΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (Α’ Μέρος)
 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 
Τον παρόντα θεολογικό «αναστοχασμό» τον είχα, ήδη από καιρό, έτοιμο, αλλά δεν αποφάσιζα να σας τον κοινοποιήσω για διάφορους λόγους. Πρώτον, διότι για τον μέσο αναγνώστη, δε θα ήταν εύκολη η κατανόησή του, καθώς προϋποθέτει ορισμένες φιλοσοφικές γνώσεις και, δεύτερον, επειδή στην πραγμάτευση αυτού του θέματος, να λύονται προβλήματα, που ταλαιπωρούν τον άνθρωπο από τότε που υπάρχει, όπως το πρόβλημα του πόνου, στο οποίο –ακόμη- δεν έχει δοθεί κάποια θεωρητική ικανοποιητική απάντηση. Επομένως, μου φαινόταν άσκοπο να ασχοληθώ και εγώ.  
 
Ωστόσο, στην παρούσα περίοδο της πανδημίας με τα τόσα προβλήματα που δεν περιορίζονται μόνο σε θέματα υγείας και στην κακή ψυχολογία των ανθρώπων, αλλά και στην ολοένα και διογκούμενη οικονομική κρίση, ακούγονται συχνά από τους πιστούς ερωτήσεις, όπως αυτές: «Πού είναι ο Θεός;», «Γιατί δεν επεμβαίνει για να μας σώσει;», «Αν είναι καλός, γιατί επιτρέπει τέτοια δράματα για την ανθρωπότητα;», «Γιατί δεν εισακούει τις προσευχές μας;». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, στα εβδομαδιαία κείμενα μας, έμμεσα μας είχαν απασχολήσει μερικά από αυτά τα ερωτήματα. Στο παρόν κείμενο, όμως, θα προσπαθήσουμε να τοποθετήσουμε το όλο θέμα της σχέσης του Θεού με τον άνθρωπο και του Θεού με τον κόσμο, μέσα σε ένα πιο γενικό, θεολογικό πλαίσιο.
 
Αν αυτά που θα μεταφέρουμε στην παρούσα μελέτη, θα μπορούσαν, έστω και θεωρητικά, να ανακουφίσουν τους προβληματισμούς, κάποιων εκ των αναγνωστών μας, η προσπάθεια μας δεν θα είναι περιττή. Ξέρουμε όμως, πως οι απαντήσεις που θα δώσουμε σε μερικούς, θα τους προκαλέσουν άλλα τόσα ερωτήματα. Περισσότερα...
Greek Armenian English Filipino French Italian Ukrainian