Η μεγάλη δίφυλλη πύλη που εδώ και εκατοντάδες χρόνια προστατεύει την είσοδο στον Πανάγιο Τάφο δεν είχε ποτέ παραμείνει κλειστή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Πόλεμοι, κίνδυνοι, εντάσεις και πανδημίες κατά καιρούς περιόρισαν την πρόσβαση στον Ιερό Τόπο, αλλά ποτέ δεν είχε συμβεί να διαρκέσει τόσο πολύ και τόσο αδιάκοπα.
Η περίοδος αυτή συνέπεσε με την έντονη πνευματική περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής —χρόνο περισυλλογής και προσευχής— που, μέσα από μια πορεία, μας οδηγεί να περάσουμε εκείνη την πύλη, έστω και αν ανοίγει μόνο το ένα φύλλο της. Ακολουθώντας την ίδια Οδό του Μαρτυρίου, όπου εκτυλίχθηκε το Πάθος του Κυρίου μας, εισερχόμαστε στον τόπο της θυσίας Εκείνου που μετέτρεψε τον θάνατό Του σε αιώνια σωτηρία.
Οι πύλες αυτές, πάντοτε ιερές, παραμένουν κλειστές από τις 28 Φεβρουαρίου και ακόμη δεν μας επιτρέπεται να τις ανοίξουμε για τελετουργίες αιώνων, που δεν αποτελούν απλώς έθιμα ή παραδόσεις.
Σε αμφιβολία οι τελετές του Πασχαλίου Τριημέρου
Το «να βαδίζεις για να φτάσεις» είναι μια διαρκώς ανανεούμενη ανάγκη για όσους ζουν την ομορφιά των Αγίων Τόπων· είναι ακόμη πιο έντονη για όσους ζουν την πίστη σε αυτή την πληγωμένη γη. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι θα στοχαστούμε το Πάθος και τον Θάνατο του Ιησού χωρίς να βαδίσουμε πάνω στις πέτρες που μαρτυρούν τη σωτήρια παρουσία Του.
Εντείνω τις προσπάθειές μου προς τις ισραηλινές αρχές, ζητώντας να μας επιτραπεί να τελέσουμε τουλάχιστον τη Μεγάλη Εβδομάδα μέσα στα τείχη που φυλάσσουν τον Γολγοθά και τον άδειο Τάφο. Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να είμαστε μια ζωντανή παρουσία και μαρτυρία πίστης στη Μητέρα Εκκλησία όλων των Εκκλησιών.
Ακόμη ηχούν μέσα μας τα λόγια του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β΄ όταν ξεκίνησε την Παπική του διακονία:
«Μην φοβάστε! Ανοίξτε —μάλιστα, ανοίξτε διάπλατα— τις πόρτες στον Χριστό!».
Σήμερα αυτά τα λόγια αντηχούν ως πρόσκληση στο θάρρος να ζούμε την πίστη μέσα στην αλήθεια. Δεν μας επιτράπηκε να τελέσουμε στον Πανάγιο Τάφο τη δεύτερη, την τρίτη και την τέταρτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ούτε καν με κλειστές πόρτες, όπως είχε συμβεί κατά την πανδημία ή σε άλλες σκοτεινές και επώδυνες ιστορικές στιγμές.
Να γκρεμίσουμε τα τείχη που εμποδίζουν την αγάπη προς τον πλησίον
Το κλίμα τρόμου στους Αγίους Τόπους αντανακλάται στον συνεχή φόβο προς τον άλλον. Η διαρκής πίεση του κινδύνου και της ανασφάλειας υψώνει τείχη που δεν φαίνονται και δεν αγγίζονται, αλλά είναι πιο σκληρά από το τσιμέντο και μοιάζουν αδύνατο να διαπεραστούν. Πρέπει να ενωθούμε για να τα ανοίξουμε —μάλλον να τα ανοίξουμε διάπλατα— στην αγάπη προς τον δοκιμαζόμενο πλησίον.
Ο ουρανός της Μέσης Ανατολής παραμένει ακόμη γεμάτος κίνηση: πύραυλοι, drones και αμοιβαίες επιθέσεις διασχίζουν τα σύννεφα μέρα και νύχτα, φέρνοντας θάνατο σε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και καταστρέφοντας ζωές, ιστορία και φύση.
Ο ουρανός καλύπτει όλους και τα πάντα· τα όπλα του θανάτου δεν έχουν μάτια ούτε καρδιά. Δεν κοιτούν την εθνικότητα ούτε τη θρησκευτική πίστη. Δεν βλέπουν τα εύθραυστα σώματα που έχουν ήδη υποφέρει. Είναι μια βία που ανανεώνεται και συνεχίζει να συγκλονίζει.
Να ανοίξουμε τις πόρτες και τα μάτια της καρδιάς και του νου
Στη Μαριανή προσευχή της τέταρτης Κυριακής της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο Άγιος Πατέρας φώναξε με δύναμη: «Κατάπαυση του πυρός». Τα λόγια του ακούστηκαν με αποφασιστικότητα και η φωνή τους εξέφραζε ανθρώπινο πόνο και την αγωνία ενός πατέρα.
Μας κάλεσε ακόμη «να ανοίξουμε τα μάτια», να ζήσουμε έναν χριστιανισμό «με ανοιχτά μάτια». Δύο Πάπες, ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ και ο Λέων ΙΔ, μας προτρέπουν στη συνέπεια, στη συμμετοχή και στην ενεργό δράση μέσα στη ζωή εν Χριστώ και στην πίστη, με εμπιστοσύνη που δεν είναι τυφλή αλλά γεμάτη ελπίδα.
Όταν είμαστε μόνοι, φαίνεται αδύνατο να νικήσουμε το κακό, γιατί είναι δύσκολο να ξεριζωθούν οι ρίζες της βίας. Ίσως όμως να γίνει δυνατό αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας και αντιμετωπίσουμε μαζί αυτό που μοιάζει αδύνατο.
Ο Ιησούς άνοιξε τα μάτια τού εκ γενετής τυφλού, ο οποίος πίστεψε και έλπισε στη σωτηρία. Τα μάτια που είναι κλειστά στο καλό, τα μάτια που τυφλώνονται από την εξουσία, δεν μπορούν να δουν τον πόνο και τη δυστυχία του πλησίον ούτε να σταματήσουν τις συνέπειες ενός μίσους που μολύνει και σκοτώνει.
Ας βοηθήσουμε τα μάτια που έχουν σβήσει από την απελπισία να ανοίξουν στο θάρρος της ενότητας για την αναζήτηση της αλήθειας. Για να γίνει αυτό, πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες και τα μάτια της καρδιάς και του νου.
Είναι δύσκολο, αλλά είναι δυνατό.
Χρειάζεται θάρρος.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
