Κατά την Μαριανή προσευχή (Angelus) της Κυριακής 22 Μαρτίου στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου, όπου συμμετείχαν όπως κάθε χρόνο και οι δρομείς του Μαραθωνίου της Ρώμης, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ σχολίασε το Ευαγγέλιο της ανάστασης του Λαζάρου και κάλεσε τους πιστούς να βγουν από τα «μνήματα» που γεννούν μοναξιά και ανικανοποίηση και οδηγούν σε συμπεριφορές αντίθετες προς τη ζωή. Η φήμη, τα υλικά αγαθά και οι επιφανειακές σχέσεις, τόνισε ο Ποντίφικας, δεν κάνουν τον άνθρωπο αθάνατο.
Ο Λάζαρος ανασταίνεται στο σώμα, βγαίνει από τον τάφο με εντολή του Χριστού, με τα χέρια και τα πόδια δεμένα με επιδέσμους και το πρόσωπο καλυμμένο με σουδάριο. Όμως όποιος έχει πίστη μπορεί να αναστηθεί πνευματικά και να εξέλθει από τα μνήματα της βίας, της επιπολαιότητας και του υλισμού. Πρόκειται για τόπους –πραγματικούς και εικονικούς– όπου δεν υπάρχει ζωή, αλλά μόνο σύγχυση και μοναξιά. Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας, ο Πάπας, στο Άγγελους της Κυριακής 22 Μαρτίου, σχολίασε το Ευαγγέλιο του Ιωάννη που αφηγείται το γνωστό επεισόδιο της ανάστασης του φίλου του Ιησού, αδελφού της Μάρθας και της Μαρίας, ο οποίος πέθανε από ασθένεια.
Να μην εμπιστευόμαστε ό,τι είναι πρόσκαιρο
Η ανάσταση του Λαζάρου «είναι ένα σημείο που μιλά για τη νίκη του Χριστού επί του θανάτου και για το δώρο της αιώνιας ζωής», υπογράμμισε ο Πάπας Λέων. Αυτή η ανάσταση, όμως, δεν επιτυγχάνεται μέσω εφήμερων πραγμάτων· δεν έχει καμία σχέση με την επιτυχία, την κατοχή υλικών αγαθών ή τις πρόσκαιρες σχέσεις.
Η χάρη του Θεού φωτίζει έναν κόσμο που φαίνεται να αναζητά διαρκώς το νέο και την αλλαγή, ακόμη και εις βάρος σημαντικών στοιχείων, χρόνου, ενέργειας, αξιών και σχέσεων. Σαν να πιστεύουμε ότι η φήμη, τα υλικά αγαθά, η διασκέδαση ή οι επιφανειακές σχέσεις μπορούν να γεμίσουν την καρδιά μας ή να μας χαρίσουν αθανασία. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για σύμπτωμα της βαθιάς ανάγκης για το άπειρο που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο, μια ανάγκη που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί από ό,τι είναι παροδικό.
Απελευθέρωση της καρδιάς
Τίποτε πεπερασμένο δεν μπορεί να σβήσει τη βαθιά εσωτερική μας δίψα, επανέλαβε ο Λέων ΙΔ΄, «γιατί είμαστε πλασμένοι για τον Θεό». Μόνο ο Χριστός είναι η ανάσταση και η ζωή, και όποιος πιστεύει σε Αυτόν δεν θα πεθάνει αιώνια. Γι’ αυτό ο χριστιανός καλείται σε μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας.
Η διήγηση της ανάστασης του Λαζάρου μας καλεί να αφουγκραστούμε αυτή τη βαθιά ανάγκη και, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, να ελευθερώσουμε τις καρδιές μας από συνήθειες, εξαρτήσεις και τρόπους σκέψης που, σαν βαριές πέτρες, μας κλείνουν στα μνήματα του εγωισμού, του υλισμού, της βίας και της επιπολαιότητας. Σε αυτά τα «μέρη» δεν υπάρχει ζωή, αλλά μόνο αποπροσανατολισμός, ανικανοποίητο και μοναξιά.
Αγάπη κατά το πρότυπο του Χριστού
Το κάλεσμα του Ποντίφικα, αυτή την πέμπτη Κυριακή της Σαρακοστής, είναι να βγούμε από τον εαυτό μας και από τους «τάφους» στους οποίους εγκλωβιζόμαστε, ώστε να ζήσουμε τη φωτεινή εμπειρία της ανάστασης, της συνάντησης με τον Αναστημένο, που μεταμορφώνει τον τρόπο ύπαρξης, δράσης και κυρίως αγάπης.
Και σε εμάς ο Ιησούς φωνάζει: «Βγες έξω!», προτρέποντάς μας να εξέλθουμε, ανανεωμένοι από τη χάρη Του, από αυτούς τους στενούς χώρους, για να βαδίσουμε στο φως της αγάπης ως νέοι άνθρωποι, ικανοί να ελπίζουν και να αγαπούν κατά το πρότυπο της άπειρης αγάπης Του, χωρίς υπολογισμούς και χωρίς μέτρο.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
