Μετά την Παναγία, ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης ίσως είναι ο πιο αγαπητός άγιος σήμερα στον κόσμο. Ενώ τον έχουν συνδέσει κυρίως με τα ζώα και τον φυσικό κόσμο, η αγιότητα και τα επιτεύγματα αυτού του αγίου είναι ποικίλα και βαθιά. Έζησε μια ριζοσπαστική αλληλεγγύη με τους φτωχούς, ταξίδευε εκτενώς Ευαγγελίζοντας, διαπραγματεύτηκε την ειρήνη μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών και ξαναέκτισε την Εκκλησία – τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Δεν αγάπησε απλώς τα ζώα και τη φύση, αλλά είχε βαθιά κατανόηση του δώρου της δημιουργίας του Θεού και την αντιμετώπισε με σεβασμό και φροντίδα.
Έτσι, υπάρχουν πολλοί λόγοι για να γιορτάσουμε τον Άγιο Φραγκίσκο, του οποίου η γιορτή είναι στις 4 Οκτωβρίου, και είναι μια ιδιαιτέρως καλή ευκαιρία για να μελετήσουμε τη ζωή του. Στις εκδόσεις του «Καλού Τύπου» υπάρχει το βιβλίο του J. Joergensen «Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης», σε μετάφραση και πρόλογο του Νίκου Καζαντζάκη. Έργο του ιδίου του Ν. Καζαντζάκη είναι ο «Φτωχούλης του Θεού», ίσως μια κατανόηση της ζωής και του έργου του Αγ. Φραγκίσκου, που όμοιά της δεν υπάρχει στην παγκόσμια λογοτεχνία.
Φυσικά είναι μια μεγάλη ευκαιρία να μοιραστούμε τις γνώσεις μας για τον Άγιο Φραγκίσκο με τα παιδιά.
Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε τι θα έλεγε ο Φραγκίσκος για τη σημερινή κατάσταση στον κόσμο, αλλά μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα μας ενθάρρυνε όλους να αγαπάμε τον Θεό πάνω από όλα και να βλέπουμε τα δώρα Του γύρω μας.
Ο αγ. Φραγκίσκος εγκατέλειψε μια πλούσια ζωή για να υπηρετήσει τον Ιησού, γνώρισε πολλούς πειρασμούς και δυσκολίες της ζωής, που αντανακλώνται στην Προσευχή της Αδελφοσύνης. Το παράδειγμά του μας ενθαρρύνει να απλοποιήσουμε τη ζωή μας και να θέσουμε πρώτα τον Θεό, που οδηγεί σε μια ειρηνική αλλά και πιο ουσιαστική ζωή.
Η Προσευχή της Αδελφοσύνης*
Κύριε,
κάνε με ένα όργανο της ειρήνης Σου.
Όπου υπάρχει μίσος, να σκορπώ αγάπη.
Όπου υπάρχει προσβολή, να δίνω συγνώμη.
Όπου υπάρχει αμφιβολία, να δείχνω πίστη.
Όπου υπάρχει απελπισία, να εμπνέω ελπίδα.
Όπου υπάρχει λύπη, να σκορπώ Χαρά.
Ω, Ουράνιε Κύριε,
δος ώστε να μη ζητώ τόσο να παρηγορούμαι
αλλά να παρηγορώ,
να μη ζητώ τόσο να με κατανοούν
όσο να κατανοώ,
να μη ζητώ τόσο να με αγαπούν
όσο να αγαπώ!
Διότι Κύριε, με το δίνομε, λαβαίνουμε,
με το να συγχωρούμε, συγχωρούμαστε,
με το να πεθαίνομε,
ανασταινόμαστε στην αιώνια ζωή.
(Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης)
* «Προσευχητάριο» Β΄ έκδοση Συνοδικής Επιτροπής για τον ευαγγελισμό και την κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας στην Ελλάδα 2009
