Η φωνή της Καθολικής Εκκλησίας ακούστηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ για τα 1700 χρόνια από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, που πραγματοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου. Στη Στρογγυλή Τράπεζα με θέμα «Η συνοδικότητα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η λειτουργία της συνοδικότητας σήμερα» μίλησε ο Σεβασμιότατος Ιωάννης Σπιτέρης, Αρχιεπίσκοπος πρώην Κερκύρας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, παρουσιάζοντας την εισήγηση «Η Εκκλησία της Ρώμης στην αναζήτηση της συνοδικότητας».
Ο Σεβ/τος Ιωάννης υπογράμμισε ότι, παρά τον κεντρικό διοικητικό ρόλο του Πάπα στη Δυτική Εκκλησία, η συνοδικότητα υπήρξε διαχρονικά θεμελιώδης. «Αρκεί να αναλογιστεί κανείς τις πολλές γενικές και περιφερειακές συνόδους που έχουν συγκληθεί μέχρι σήμερα», σημείωσε, ανοίγοντας τη συζήτηση για το πώς συνυπάρχουν πρωτείο και συνοδικότητα στο καθολικό πλαίσιο.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον μακαριστό Πάπα Φραγκίσκο και στη γνωστή του θέση περί «ανταλλαγής δώρων» με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όπως υπενθύμισε, ο Φραγκίσκος υποστήριζε ότι οι Καθολικοί έχουν πολλά να μάθουν από την ορθόδοξη εμπειρία της συλλογικότητας και της συνοδικότητας («Η Χαρά του Ευαγγελίου», αρ. 246).
Ο ομιλητής στάθηκε επίσης στη διπλή Σύνοδο των Επισκόπων στη Ρώμη (2023–2024), η οποία ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στη συνοδικότητα, επισημαίνοντας πως το τελικό της κείμενο ορίζει τη συνοδικότητα ως «πορεία που οι Χριστιανοί βαδίζουν μαζί, μεταξύ τους και με τον Χριστό». Τόνισε ακόμη την ανάγκη πέντε μορφών «μεταστροφής»: πνευματικής, θεσμικής, διαδικαστικής, ιεραποστολικής και σχεσιακής.
Στο ίδιο πνεύμα ανέφερε ότι ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συνεχίζει με συνέπεια την παρακαταθήκη του Φραγκίσκου, κάνοντας λόγο για «συλλογή καρπών» της συνοδικής πορείας και για «μόνιμη συνοδική μεταστροφή» σε όλα τα επίπεδα της Εκκλησίας. Η συνοδικότητα, σχολίασε, δεν είναι άκαμπτο μοντέλο αλλά μια δυναμική διαδικασία που απαιτεί χρόνο και ωριμότητα.
Το ενδιαφέρον του ακροατηρίου υπήρξε έντονο, με πολλές ερωτήσεις να αναδεικνύουν την απήχηση του θέματος και τη σημασία του διαλόγου για το μέλλον της συνοδικότητας στην Εκκλησία.
Λεονάρδος Μακρυωνίτης
