«Το Ευχαριστιακό Μυστήριο» ήταν το θέμα της τέταρτης κατήχησης του Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ σχετικά με τη Sacrosanctum Concilium, τη Διάταξη της Β΄ Συνόδου του Βατικανού για τη Θεία Λειτουργία. Κατά τη γενική ακρόαση, στις 24 Ιουνίου, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, αφού προηγουμένως διήλθε με το αυτοκίνητό του ανάμεσα στους 25.000 πιστούς που ήταν συγκεντρωμένοι, ο Πάπας στάθηκε στο νόημα της συμμετοχής στην Ευχαριστία.
Για τους Χριστιανούς, η συμμετοχή στο τραπέζι του Κυρίου σημαίνει «να διαμορφώνονται από τον Λόγο του Θεού, να τρέφονται από την τράπεζα του Σώματος του Κυρίου και να ευχαριστούν τον Θεό». Λαμβάνοντας τον Χριστό στον Λόγο Του και στην Ευχαριστία, γινόμαστε αυτό που λαμβάνουμε.
Οδός ένωσης με τον Θεό
Αυτό δίδασκε ο Άγιος Αυγουστίνος στους νεοφώτιστους, στο Κήρυγμα 272, όταν έλεγε ότι οι πιστοί, ως «σώμα Χριστού» και επομένως «μέλη Του», λαμβάνοντας την Ευχαριστία, δηλαδή το «σώμα του Χριστού», «λαμβάνουν το ίδιο τους το μυστήριο». Για τον λόγο αυτό, ο Επίσκοπος της Ιππώνος προέτρεπε: «Γίνετε αυτό που βλέπετε και λάβετε αυτό που είστε».
Όπως διευκρίνισε ο Ποντίφικας, «γινόμαστε το Σώμα του οποίου Κεφαλή είναι ο αναστημένος Χριστός». Έτσι, η Ευχαριστία είναι «ο άρτος της πορείας που μας οδηγεί προς την ουράνια πατρίδα» και, μέσα στη Θεία Λειτουργία, οι πιστοί γίνονται ένα με τον λειτουργό.
Η Λειτουργική σύναξη προσφέρει τη Θυσία «όχι μόνο διά των χειρών του ιερέα, αλλά και ενωμένη μαζί του». Υπό αυτή την προοπτική, η Ευχαριστία αποτελεί τη μορφή της πνευματικής θυσίας των Χριστιανών, ως οδό ένωσης με τον Θεό και αμοιβαίας ένωσης μεταξύ τους.
Υιοθετώντας τον τρόπο ζωής του Ιησού
Συμμετέχοντας στην Ευχαριστία, οι Χριστιανοί «μαθαίνουν να προσφέρουν τον εαυτό τους και, ημέρα με την ημέρα, να τελειοποιούνται, μέσω του Χριστού, στην ενότητα με τον Θεό και μεταξύ τους», υπογράμμισε ο Πάπας, παραπέμποντας στη Sacrosanctum Concilium.
«Ενσωματώνοντάς μας στον Χριστό, η Ευχαριστία μάς διδάσκει να υιοθετούμε το ύφος ζωής του ίδιου του Κυρίου Ιησού, που χαρακτηρίζεται από την ανιδιοτελή αυτοπροσφορά. Αυτό το δώρο μάς εισάγει στη δυναμική της ενότητας, η οποία προσφέρει ένα ισχυρό αντίδοτο στους διχασμούς που υπονομεύουν τον κόσμο μας, τις κοινότητές μας, τις οικογένειές μας και την ίδια μας την καρδιά».
Η ακρόαση του Λόγου και ο ευχαριστιακός Άρτος
Αναφερόμενος στη Θεία Λειτουργία, ο Πάπας εξήγησε ότι αυτή αποτελείται από τη «Λειτουργία του Λόγου» και τη «Λειτουργία της Ευχαριστίας», οι οποίες «είναι τόσο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους ώστε να αποτελούν μία και μόνη πράξη λατρείας», και υπέδειξε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να βιώνονται.
«Όταν συμμετέχουμε στην Ευχαριστία, καλούμαστε να ακούμε τον Λόγο του Θεού και να τρεφόμαστε από την τράπεζα του Κυρίου, όπου ο ίδιος προσφέρει τον εαυτό Του στον Πατέρα».
Η ακρόαση του Λόγου δεν συνίσταται απλώς στην «απόκτηση διανοητικής γνώσης των Γραφών», τόνισε ο Λέων ΙΔ΄. Πρόκειται για την υποδοχή του «ζωντανού και ενεργού» Λόγου που ο Θεός απευθύνει σε όλους, ο οποίος «τρέφει και ενισχύει, μαζί με τον ευχαριστιακό Άρτο», επιτρέποντας στον άνθρωπο να «περάσει από τη φθορά της αμαρτίας στη νέα ζωή εν Χριστώ».
Να αφήσουμε το μυστήριο να μας μεταμορφώσει
Τέλος, ο Πάπας υπενθύμισε ότι η Sacrosanctum Concilium κάλεσε να προσφέρονται όλο και περισσότερο «οι θησαυροί της Αγίας Γραφής», ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστός ο Λόγος του Θεού. Γι’ αυτό, αργότερα, δημιουργήθηκε το Αναγνωσματάριο, δηλαδή το βιβλίο που συγκεντρώνει όλα τα Βιβλικά Αναγνώσματα για τη Θεία Λατρεία, αναφερόμενο στην Παράδοση που εκτείνεται «από τους Πατέρες της Εκκλησίας έως τις ημέρες μας».
Πρόκειται για μια «πηγή Θείας ζωής» από την οποία οι πιστοί καλούνται να αντλούν «με πίστη», κατέληξε ο Λέων ΙΔ΄, προσκαλώντας όλους να επιτρέψουν στον εαυτό τους να «μεταμορφωθεί από το μυστήριο που τελείται»
ΠΗΓΗ:Vatican news
+Νικόλαος
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
