Κατά τη Γενική Ακρόαση στις 12 Αυγούστου 2026 ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ αφιέρωσε την κατήχησή του στο λειτουργικό έτος, εξηγώντας ότι δεν αποτελεί απλώς μια επανάληψη γεγονότων του παρελθόντος, αλλά τη διαρκή επικαιροποίηση του έργου της σωτηρίας που πραγματοποιεί ο Χριστός μέσα στην Εκκλησία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Κυριακή, την οποία η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού χαρακτηρίζει «θεμέλιο και πυρήνα του λειτουργικού έτους». Είναι η ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία ανακαλεί και καθιστά παρούσα την Ανάσταση του Χριστού και, επομένως, η κατεξοχήν ημέρα της Ευχαριστίας.
Ο Πάπας υπογράμμισε ότι η Κυριακή αγιάζεται ιδιαίτερα με τη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία. Η ακρόαση του Λόγου του Θεού και η συμμετοχή στο Σώμα του Χριστού οδηγούν τους πιστούς στο «convenire in unum», δηλαδή στη συγκέντρωση ολόκληρης της χριστιανικής κοινότητας. Με αυτόν τον τρόπο η Εκκλησία φανερώνει την κοινωνία της με τον Κύριο και μαρτυρεί την πίστη και την προσήλωσή της στον Χριστό.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η έκκληση του Λέοντος ΙΔ΄ για όσους εργάζονται την Κυριακή. Ο Πάπας κάλεσε όλους να αναζητούν τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία και εκείνοι που, λόγω της εργασίας τους, δεν έχουν τη δυνατότητα. Δεν πρέπει, όμως, να απέχουν από αυτήν.
Ο Ποντίφικας τόνισε ακόμη ότι η Εκκλησιαστική σύναξη δεν μπορεί να αντικατασταθεί από μια απλώς εικονική παρουσία. Η Λειτουργική συμμετοχή προϋποθέτει τη φυσική συγκέντρωση των πιστών, οι οποίοι καλούνται από κοινού να ευχαριστήσουν τον Θεό.
Η Κυριακή είναι, όπως υπενθύμισε ο Πάπας, η «ημέρα του Κυρίου» (Dies Domini), αλλά και η «ημέρα της Εκκλησίας» και η «ημέρα του ανθρώπου». Είναι το εβδομαδιαίο Πάσχα, η ημέρα που προέρχεται από την Ανάσταση και προσανατολίζει ολόκληρο τον χρόνο προς τη δεύτερη έλευση του Χριστού.
Από την Κυριακή αναπτύχθηκε σταδιακά ολόκληρο το λειτουργικό έτος: το ετήσιο Πάσχα, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, οι πενήντα ημέρες μέχρι την Πεντηκοστή, ο κύκλος των Χριστουγέννων, καθώς και οι εορτές της Παναγίας, των μαρτύρων και των αγίων.
Έτσι, το Λειτουργικό έτος «επαναπροτείνει με μυστηριακό τρόπο την παιδαγωγική της ιστορίας της σωτηρίας», οδηγώντας τους πιστούς από την αναμονή του Μεσσία στην πληρότητα του πασχαλινού μυστηρίου και στην προσδοκία της μελλοντικής δόξας.
Καταλήγοντας, ο Λέων ΙΔ΄ χαρακτήρισε το λειτουργικό έτος «εμπνευστική αρχή και ουσιώδες πλαίσιο αναφοράς κάθε ποιμαντικής δράσης», επειδή μέσα από αυτό η Εκκλησία ζει και μεταδίδει διαρκώς την σωτήρια επικαιρότητα του μυστηρίου του Χριστού.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
