20 Αυγούστου 2026
Expand search form

Ειδήσεις από την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα

Ξέρατε ότι: Το Χρώμα των Αμφίων

Στην Λατινική Εκκλησία επικράτησε να χρησιμοποιούνται διάφορα χρώματα στα ιερά άμφια, ανάλογα με τις εορτές των Αγίων και των Λειτουργικών περιόδων του έτους. Συγκεκριμένα:

  • Λευκό: για τις γιορτές της Αγ. Τριάδας, του Χριστού, της Παναγίας και όσων αγίων δεν είναι μάρτυρες. Το λευκό ένδυμα συμβολίζει την καθαρότητα και την εορτή
  • Κόκκινο: για την εορτή της Πεντηκοστής, τις Λειτουργίες του Αγ. Πνεύματος, την Κυριακή των Βαΐων, τη Μεγάλη Παρασκευή, του Τιμίου Σταυρού και των αγίων Μαρτύρων. Συμβολίζει το αίμα και τη φωτιά.
  • Πράσινο: το πράσινο χρώμα συμβολίζει την ελπίδα. Χρησιμοποιείται κατά την «κοινή περίοδο του Έτους» δηλ. από τα Φώτα μέχρι την Τεσσαρακοστή και από την Δευτέρα μετά την Πανήγυρη της Πεντηκοστής μέχρι την περίοδο Παρουσίας.
  • Μωβ: κατά τη περίοδο της Παρουσίας, της Τεσσαρακοστής, στις νεκρώσιμες ακολουθίες Μετανοίας. Συμβολίζει τη μετάνοια και τη σκέψη για μεταμέλεια.
  • Χρυσό: Στην πράξη, αντικαθιστά το λευκό, το κόκκινο και το πράσινο κατά τις μεγάλες Εορτές.

Με πληροφορίες από το βιβλίο του π. Μάρκου Φώσκολου:  
Η «Λογική Λατρεία» της Εκκλησίας μας
Εκδόσεις Καθολικού Τύπου 2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προηγούμενο Άρθρο

Η γέφυρα μεταξύ του ανθρώπου και του τελικού προορισμού του

Επόμενο Άρθρο

«Η μουσική ενώνει» σε μία όμορφη συναυλία

You might be interested in …

Πνευματικές Ασκήσεις του Πάπα και της Ρωμαϊκής Κούριας [3]

Τρίτη ομιλία: «πώς να ζούμε μέσα στη βοήθεια του Θεού». Ο Θεός δεν είναι μια υπηρεσία έκτακτης ανάγκης που την καλούμε όπως θα τηλεφωνούσαμε στο 112, εξηγεί ο μοναχός και Επίσκοπος του Τρόντχαϊμ, Erik Varden. […]

251110_lumiere_du_monde1

Καιρός μεταστροφής

Από τη συνέντευξη που έδωσε στον Γερμανό δημοσιογράφο Peter Seewald ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄. Μεταφράστηκε από τα Γαλλικά υπό του Πέτρου Ανδριώτη. Από τις Σελίδες του Βιβλίου Lumiere du monde Εκδόσεις bayard 2011

«Δεισιδαιμονία, ξεμάτιασμα και άλλα πολλά», του σεβάσμ. Ιωάννη Σπιτέρη

Αναμνήσεις Ήμουν δεν ήμουν δέκα χρονών. Είχα βγάλει στο μάτι ένα «κριθαράκι», συνέβαινε συχνά άλλωστε, και με βασάνιζε. Η διάγνωση από τις γειτόνισσες ήταν άμεση: «Το μάτιασαν το παιδί!». Δεν άργησε να βρεθεί και η […]