Η 1η Οκτωβρίου γιορτάζεται κάθε χρόνο ως Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, η οποία καθιερώθηκε για πρώτη φορά στις 14 Δεκεμβρίου 1990 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Άρχισε να γιορτάζεται την 1η Οκτωβρίου του 1991 με αφιερώματα και παρουσιάσεις θεμάτων που αφορούν τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, αποσκοπώντας στην αναγνώριση και εκτίμηση της συμβολής τους στην κοινωνία.
Οι ηλικιωμένοι διαδραμάτιζαν πάντα σημαντικό ρόλο σε όλες τις εποχές, ως γονείς, παππούδες , ηγέτες, φροντιστές και φύλακες της παράδοσης. Είναι αυτοί που με τις γνώσεις και την σοφία τους θα κάνουν την κοινωνία μας καλύτερη. Ωστόσο, είναι επίσης εξαιρετικά ευάλωτοι, καθώς πολλοί πέφτουν στη φτώχεια, γίνονται άτομα με ειδικές ανάγκες ή αντιμετωπίζουν διακρίσεις. Καθώς ο πληθυσμός των ηλικιωμένων αυξάνεται, οι ανάγκες τους αυξάνονται επίσης.
Η Διεθνής Ημέρα των Ηλικιωμένων είναι μια ευκαιρία να προβάλουμε και να αναδείξουμε τη σημαντική συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνία, καθώς και να ευαισθητοποιηθεί ο σημερινός κόσμος για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που υπάρχουν στην τρίτη ηλικία.
Σήμερα, οι ηλικιωμένοι, βιώνουν δυσκολίες στην διαβίωση, την μοναξιά και απομόνωση στην καθημερινότητά τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο μέσος χρόνος σε λεπτά που αφιερώνουν οι νεότεροι για να φροντίσουν κάποιον που τους έχει ανάγκη είναι μόλις 50 λεπτά ημερησίως. Οι καθημερινές υποχρεώσεις τους, δεν τους επιτρέπουν να διαθέσουν περισσότερο χρόνο στους γονείς ή συγγενείς τους. Επίσης , η σύνταξη των ηλικιωμένων είναι συνήθως χαμηλή και δεν μπορούν να καλυφθούν με αυτήν οι ανάγκες του μήνα. Ακόμη δεν υπάρχουν κατάλληλες δομές φιλοξενίας για μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελλιπείς στη περίθαλψη και την σωστή φροντίδα.
Οι ηλικιωμένοι, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, χρειάζονται σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους. Δικαιούνται την σωστή φροντίδα, περίθαλψη αλλά και την κοινωνικοποίηση ώστε να νιώθουν χρήσιμοι και αγαπητοί. Πρέπει να νοιώθουν ασφάλεια, αγάπη, θαλπωρή και να λαμβάνουν την απαιτούμενη προσοχή . Τα αυτονόητα δηλαδή για κάθε άνθρωπο.
Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως μία κοινωνία φαίνεται και είναι προοδευτική, από το πόσο φροντίζει και προστατεύει τις ευάλωτες ομάδες των ανθρώπων της.
Andrew Merritt
“Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ”
