Ο Ποντίφικας, στο Καμερούν, δεύτερος σταθμός του αποστολικού του ταξιδιού στην Αφρική, επισκέφθηκε το Ορφανοτροφείο «Ngul Zamba», το οποίο φιλοξενεί παιδιά και νέους από 18 μηνών έως 20 ετών. Μερικά έχουν εγκαταλειφθεί από τις οικογένειές τους, άλλα είναι άτομα με αναπηρία ή έχουν αποβληθεί από ιδρύματα λόγω παραβατικής συμπεριφοράς ή χρήσης ναρκωτικών. Ο Λέων ΙΔ΄ αναγνώρισε το δύσκολο παρελθόν αυτών των νέων, αλλά τους μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας: «Εκεί όπου υπάρχει φτώχεια, πόνος ή αδικία, ο Θεός είναι παρών. Για Εκείνον κανείς δεν είναι ξένος ή ξεχασμένος».
«Δεν είμαστε ορφανοί… Είμαστε παιδιά του Θεού… Η Εκκλησία είναι η οικογένειά μας».
Δεν υπάρχει ίχνος αυτολύπησης αλλά βαθιά ελπίδα στο τραγούδι που αφιερώνουν τα παιδιά του Ορφανοτροφείου «Ngul Zamba» (κυριολεκτικά «Η Δύναμη του Θεού») στον Λέοντα ΙΔ΄. Ο Πάπας, ολοκληρώνοντας την πρώτη ημέρα του αποστολικού του ταξιδιού στο Καμερούν, θέλησε να συνοδεύσει τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο και τις αρχές στο Προεδρικό Μέγαρο με μια ποιμαντική επίσκεψη σε αυτή τη δομή που φιλοξενεί περίπου εξήντα παιδιά και νέους ηλικίας 3 έως 20 ετών.
Ανάμεσά τους βρίσκονται εγκαταλελειμμένα παιδιά, μαθητές που αποκλείστηκαν από άλλα ιδρύματα λόγω παραβατικότητας ή χρήσης ναρκωτικών, καθώς και παιδιά με αναπηρίες. Το Ορφανοτροφείο επιβιώνει χάρη σε δωρεές, ενώ η «οικογένεια» που το στηρίζει, υπεύθυνοι, εκπαιδευτικοί, εθελοντές και οι μοναχές της Συγκέντρωσης των Θυγατέρων της Μαρίας, αγωνίζεται καθημερινά με οικονομικές και υλικές δυσκολίες για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα
Η μεγάλη οικογένεια του Θεού
Η επίσκεψη του Πάπα αποτέλεσε για όλους αυτούς πηγή πίστης, ενθάρρυνσης και παρηγοριάς. «Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι σε αυτό το σπίτι», λέει ο Λέων ΙΔ΄, καθώς τον υποδέχτηκαν με τραγούδια και ενθουσιασμό. «Εδώ ο Θεός θέλει να σας δείξει τη στοργή Του και να σας σφίξει στην καρδιά Του, και εγώ το ίδιο επιθυμώ, στο όνομά Του».
Σε έναν κόσμο που συχνά χαρακτηρίζεται από αδιαφορία και εγωισμό, το σπίτι αυτό υπενθυμίζει ότι όλοι είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλον και ότι, μέσα στη μεγάλη οικογένεια του Θεού, κανείς δεν είναι ξένος ή ξεχασμένος, όσο μικρός κι αν είναι
Ο πόνος και η εγκατάλειψη
Ο Πάπας υπογράμμισε τη σημασία της «αδελφοσύνης» που βιώνεται στο Ngul Zamba, η οποία βοηθά να μοιράζονται τα βάρη της ζωής. Πολλά από αυτά τα παιδιά, παρά τη μικρή τους ηλικία, έχουν ήδη γνωρίσει σκληρές δοκιμασίες: την απώλεια γονιών ή αγαπημένων προσώπων, τον φόβο, την απόρριψη, την εγκατάλειψη και την αβεβαιότητα.
Ωστόσο, αυτό το παρελθόν δεν πρέπει να καθορίσει το παρόν ούτε το μέλλον τους:
«Είστε καλεσμένοι σε ένα μέλλον μεγαλύτερο από τις πληγές σας. Είστε φορείς μιας υπόσχεσης. Γιατί εκεί όπου υπάρχει φτώχεια, πόνος ή αδικία, ο Θεός είναι παρών και γνωρίζει τα πρόσωπά σας, είναι πολύ κοντά σας».
Και πρόσθεσε: «Το Ευαγγέλιο μας θυμίζει ότι ο Ιησούς έδειχνε ιδιαίτερη αγάπη στα παιδιά σαν κι εσάς. Να ξέρετε ότι και σήμερα σας κοιτάζει με την ίδια στοργή».
Τρυφερότητα και αποστολή
Ο Ποντίφικας εξέφρασε επίσης ευγνωμοσύνη προς όσους φροντίζουν αυτά τα παιδιά:
«Η φροντίδα σας έχει το πρόσωπο του θείου ελέους. Μέσα από αυτήν δεν προσφέρετε μόνο υλική βοήθεια, αλλά παρουσία, ακρόαση, οικογένεια, μέλλον».
Μέσω της αφοσίωσής τους, τόνισε, γίνεται ορατή η τρυφερότητα του Θεού, μια τρυφερότητα πιστή, που δεν εγκαταλείπει στις δοκιμασίες.
Ο χαιρετισμός της ηγουμένης
Πριν από τον Πάπα, τον λόγο πήρε η μητέρα Ρεζίν Σιρίλ Νγκόνο Μπουνουνγκού, Γενική Ηγουμένη των Θυγατέρων της Μαρίας, εκφράζοντας τη βαθιά τους συγκίνηση για την επίσκεψη:
«Διαβαίνοντας το κατώφλι αυτού του σπιτιού, Άγιε Πατέρα, συναντάτε πρόσωπα που για εμάς είναι η πιο καθαρή αντανάκλαση του πάσχοντος αλλά και ελπιδοφόρου Χριστού».
Εξήγησε ότι η αποστολή τους δεν περιορίζεται στη στέγη και τη σίτιση, αλλά περιλαμβάνει ολοκληρωμένη εκπαίδευση, υγειονομική φροντίδα και το «ζεστό περιβάλλον μιας χριστιανικής οικογένειας», με στόχο κάθε παιδί να αισθανθεί αγαπημένο και να προορίζεται για ένα μέλλον ειρήνης.
Μαρτυρίες
Συγκινητική ήταν και η παρέμβαση του Πανθαλέον Πατρίς Ετόγκο, πρώην τρόφιμου και σήμερα εκπαιδευτικού:
«Η δομή αυτή εμπνέεται από την πεποίθηση ότι κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη δύναμη να κάνει το καλό».
Μιλώντας για τη δική του πορεία, εξηγεί ότι προσπαθεί να μεταδώσει μια θετική παιδαγωγική: να ακούει, να συνοδεύει και να συμβουλεύει, χωρίς να κρίνει.
Παρόμοια λόγια εξέφρασε και η μαγείρισσα του Ιδρύματος, Κριστίν Αουλμπέ, τονίζοντας ότι η παρουσία του Πάπα ενισχύει την αποστολή τους με πίστη και αφοσίωση
Δώρα και τραγούδια
Στο τέλος της επίσκεψης, τα παιδιά προσέφεραν στον Πάπα διάφορα δώρα, όπως ένα ξύλινο γλυπτό, ένα βιβλίο και ένα επιτραχήλιο. Εκείνος ανταπέδωσε με ένα άγαλμα του Αγίου Ιωσήφ, ενός «πατέρα» που πλέον προστατεύει αυτά τα παιδιά.
Η συνάντηση έκλεισε με τραγούδια και χορούς αφιερωμένους στην Παναγία, με τον ίδιο τον Πάπα να συμμετέχει χειροκροτώντας. Κατά την αναχώρησή του, πλήθος παιδιών, μοναχών και πιστών τον συνόδευσαν με ενθουσιασμό, σε μια εικόνα ζωντανής χαράς και ελπίδας.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
