Στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, ο Πάπας προήδρευσε της Θείας Λειτουργίας κατά την νύχτα της Αναστάσεως και κάλεσε να μη φοβόμαστε να απομακρύνουμε τις πέτρες που μας κλείνουν στα «μνήματά» μας και φαίνονται αμετακίνητες: δυσπιστία, φόβος, εγωισμός, μνησικακία, πόλεμος, αδικία, απομόνωση μεταξύ λαών και εθνών. «Ας μην αφήσουμε να μας παραλύσουν!», είναι η προτροπή του Ποντίφικα, ο οποίος τελεί το Βάπτισμα και το Χρίσμα σε δέκα κατηχουμένους διαφόρων εθνικοτήτων.
Είναι η «μητέρα όλων των αγρυπνιών», γεμάτη φως, η αρχαιότερη της χριστιανικής παράδοσης. Είναι η νύχτα που θυμίζει την πέτρα που κυλίστηκε από τον τάφο, από τον οποίο αναστήθηκε ο Ιησούς. Είναι η νύχτα που ελευθερώνει, η νύχτα που σώζει, που «διαλύει το μίσος, κάμπτει τη σκληρότητα των ισχυρών, προάγει τη συμφιλίωση και την ειρήνη», όπως αναφέρει το πασχάλιο προοίμιο. Το φως απλώθηκε σταδιακά μέσα από το σκοτάδι, σε μια Βασιλική γεμάτη με 6.000 ανθρώπους (άλλοι 4.000 παρακολουθούν από οθόνες στην πλατεία του Αγίου Πέτρου): το φως «που μας ενώνει στην Εκκλησία ως λαμπάδες για τον κόσμο», είπε ο Πάπας στην ομιλία του.
Στον πρόναο της Βασιλικής έκαιγε η φωτιά στο πυροδοχείο· ο Πάπας την ευλόγησε ώστε να ανάψει στις καρδιές των πιστών η επιθυμία να ενωθούν με τον Χριστό, νικητή της αμαρτίας και του θανάτου. Ένα έθιμο που υπήρχε ήδη σε προχριστιανικούς πολιτισμούς γίνεται ευκαιρία δοξολογίας προς τον Θεό και ενίσχυσης της αδελφοσύνης και της χαράς. Σύμφωνα με το τυπικό του «λυχναρίου», ο Λέων ΙΔ΄ χάραξε στην Πασχαλινή λαμπάδα έναν σταυρό, το Άλφα και το Ωμέγα –το πρώτο και το τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου– καθώς και τα ψηφία του τρέχοντος έτους. Κατόπιν τοποθετεί στο κερί πέντε κόκκους λιβανιού σε σχήμα σταυρού.
Το φως του αναστημένου Χριστού ας διαλύσει τα σκοτάδια της καρδιάς και του πνεύματος: αυτή είναι η προσευχή που υψώνεται μέσα στους πιστούς, μαζί με τους απόηχους των συγκρούσεων και της βίας που ταλανίζουν τον κόσμο. Μαζί με τον Ποντίφικα, Καρδινάλιοι, Επίσκοποι και Ιερείς προχώρησαν σιωπηλά προς το θυσιαστήριο της Ομολογίας, κρατώντας ο καθένας ένα αναμμένο κερί· ο ναός φωτίζεται πλήρως κατά την τρίτη αναφώνηση του διακόνου: Lumen Christi.
Ακολούθησε στα λατινικά το μακρό πασχάλιο προοίμιο, το Exultet, ο ύμνος που υμνεί τον θρίαμβο του αναστημένου Χριστού: «Ω μακάριο πταίσμα, που αξιώθηκε να έχει έναν τόσο μεγάλο Σωτήρα!». Και σε αυτό το Μεγάλο Σάββατο αντήχησε το παράδοξο της ιστορίας που δεν έδωσε τον τελευταίο λόγο στον θάνατο.
Ο Κύριος δεν εγκαταλείπει
Υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη; Μεγαλύτερη δωρεά; Ο Αναστημένος είναι ο ίδιος Δημιουργός του σύμπαντος που, όπως στην αρχή χάρισε την ύπαρξη από το μηδέν, έτσι και επάνω στον σταυρό πρόσφερε τον εαυτό Του για να φανερώσει την άπειρη αγάπη Του.
Στον ύμνο του «Δόξα εν υψίστοις» ξέσπασε η χαρά του λαού του Θεού. Άναψαν τα φώτα μπροστά στο θυσιαστήριο, στολισμένο με εκατοντάδες ανοιξιάτικα άνθη: εξωτερικό σημείο της αναγέννησης που η Εκκλησία γιορτάζει και επικαλείται για όλο τον κόσμο.
Στην ομιλία του, ο Πάπας ανακεφαλαίωσε την ιστορία της σωτηρίας: από το χάος γεννιέται ο κόσμος, από την αταξία η αρμονία. Στον άνθρωπο ανατίθεται η ευθύνη της διαφύλαξης της δημιουργίας. «Και ακόμη κι όταν, με την αμαρτία, ο άνθρωπος δεν ανταποκρίθηκε σε αυτό το σχέδιο, ο Κύριος δεν τον εγκατέλειψε, αλλά φανέρωσε στο έλεος το πρόσωπό Του».
Ο Θεός δεν θέλει τον θάνατό μας
Τα αναγνώσματα της πασχαλινής νύχτας θυμίζουν ότι ο Θεός «δεν θέλει τον θάνατό μας», αλλά ότι είμαστε ζωντανά μέλη ενός λαού σωσμένων. Από τη δημιουργία μέχρι την Έξοδο από την Αίγυπτο, όπου η θάλασσα –τόπος θανάτου– έγινε πέρασμα προς μια νέα ζωή, διαγράφεται το σχέδιο της σωτηρίας.
Οι προφήτες παρουσιάζουν τον Θεό ως νυμφίο, πηγή ζωντανού νερού, φως ειρήνης, Πνεύμα που ανανεώνει την καρδιά. Στους Ψαλμούς αντηχεί η βεβαιότητα ότι αγαπά τη δικαιοσύνη και δεν εγκαταλείπει τα παιδιά Του.
Το «άγιο μυστήριο αυτής της νύχτας» ριζώνει ακόμη και στην πρώτη αποτυχία της ανθρωπότητας και εκτείνεται στους αιώνες ως πορεία συμφιλίωσης και χάριτος.
Κανένας τάφος δεν μπορεί να φυλακίσει τον Θεό της αγάπης
Ο Πάπας στάθηκε στη δύναμη της αμαρτίας, «ένα βαρύ εμπόδιο» που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό. Όμως οι γυναίκες στον τάφο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, δείχνουν το θάρρος να ξεπεραστεί κάθε φόβος.
«Ο Θεός απαντά στη σκληρότητα της αμαρτίας με τη δύναμη της αγάπης που δίνει ξανά ζωή», τονίζει:Ο άνθρωπος μπορεί να σκοτώσει το σώμα, αλλά η ζωή του Θεού της αγάπης είναι αιώνια και κανένας τάφος δεν μπορεί να τη φυλακίσει.
Ας μη μας παραλύσει τίποτα
Από εδώ πηγάζει η αποστολή: να μεταφέρουμε το μήνυμα ότι ο Χριστός αναστήθηκε και, μαζί Του, μπορούμε κι εμείς να οικοδομήσουμε έναν νέο κόσμο ειρήνης και ενότητας.
Ακόμη και σήμερα υπάρχουν «τάφοι» που πρέπει να ανοίξουν: δυσπιστία, φόβος, εγωισμός, μνησικακία, αλλά και πόλεμος, αδικία και διαίρεση μεταξύ των λαών.
«Ας μην αφήσουμε να μας παραλύσουν!».
Βάπτισμα και Χρίσμα σε δέκα κατηχουμένους
Στο φως του Πασχαλινής Λαμπάδας, δέκα κατηχούμενοι έλαβαν το Βάπτισμα: πέντε από τη Ρώμη, ένας από την Κορέα, δύο από τη Μεγάλη Βρετανία και δύο από την Πορτογαλία.
Το νερό, το λευκό ένδυμα, το άγιο μύρο: σημεία της νέας ζωής στο Άγιο Πνεύμα. «Να περπατάτε πάντοτε ως παιδιά του φωτός», τους προέτρεψε ο Επίσκοπος Ρώμης.
Στις «δεήσεις των πιστών» ξεχώρισε η δέηση για τους κυβερνήτες: να εμπνευστούν από την επιθυμία για μια «αφοπλισμένη και δίκαιη ειρήνη». Και μαζί, η προσευχή για αγάπη προς τους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους.
«Ο λίθος που απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε ακρογωνιαίος»: ο λαός πανηγυρίζει.
ΠΗΓΗ:Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
