Όχι στα άδεια μοναστήρια: η κραυγή του Πάπα υπέρ των προσφύγων

ΚΑΡΙΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΕΡΓΟ

CARITAS ATHENS  REFUGEE PROGRAMME

Όχι στα άδεια μοναστήρια: η κραυγή του Πάπα υπέρ των προσφύγων.

Ο Άγιος Πατέρας επισκέφτηκε το κέντρο Ασταλί της Ρώμης το απόγευμα της Τρίτης 10 Σεπτεμβρίου. Ήταν προσκεκλημένος από το πατέρα Giovanni  la Manna. Επρόκειτο για μια επίσκεψη αυστηρά ιδιωτική.

Διοικούμενο  από τη υπηρεσία των Ιησουιτών για τους πρόσφυγες (JRS), αυτό το κέντρο που  ιδρύθηκε το 1981, εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς στην Ρώμη και στην Ιταλία. 450 άτομα εξυπηρετούνται κάθε μέρα.

Μετά τη μεταφορά του στο νησί Λαμπεντούζα στις 8 του περασμένου Ιουλίου  η επίσκεψη του πάπα Φραγκίσκου στο κέντρο ΑΣΤΑΛΙ καταγράφεται σαν ένα ξεκίνημα γνωστοποίησης –καταγγελίας της «παγκοσμιοποίησης της αδιαφορίας», πάνω στο θέμα των προσφύγων. Ο Πάπας εκεί πραγματοποίησε μια ομιλία δυνατή, μέσω της οποίας επέστρεψε στο δράμα της μετανάστευσης και πάνω στον τρόπο με το οποίο οι χώρες υποδοχής πρέπει να αντιδράσουν. «Ας ζήσουμε την αδελφοσύνη» είναι το κάλεσμα που απηύθυνε ο Πάπας «Ο καθένας από εσάς», υπογράμμισε ο Άγιος Πατέρας, φέρει μέσα του «μια ιστορία ζωής που μιλά για δράματα πολέμου για συγκρούσεις συχνά συνδεδεμένες με διεθνείς πολιτικές τακτικές. Αλλά ο καθένας από εσάς κυρίως κουβαλά έναν ανθρώπινο και θρησκευτικό πλούτο, έναν πλούτο που πρέπει να καλοδεχτεί  κανείς και όχι να φοβάται.», «πολλοί από εσάς είσαστε Μουσουλμάνοι, ή ανήκετε σε άλλες θρησκείες, έχετε έρθει από διάφορες χώρες και διαφορετικές καταστάσεις. Δεν πρέπει να φοβόμαστε τη διαφορετικότητα», τόνισε με ένταση.

Ο Πάπας Φραγκίσκος εξίσου ανακάλεσε στη μνήμη  τη δύσκολη εμπειρία του ταξιδιού προς τη Ρώμη σκεπτόμενος κυρίως τις γυναίκες και τις μητέρες που υπομένουν δυσκολίες «με στόχο να εξασφαλίσουν ένα μέλλον για τα παιδιά τους». «Είναι ένα ταξίδι δύσκολο, εξαντλητικό και κυρίως βίαιο» υπογράμμισε ο  Πάπας, τονίζοντας ότι «η Ρώμη θα έπρεπε να είναι η πόλη που θα επιτρέψει να ξαναβρεθεί η ανθρώπινη διάσταση και να ξαναρχίσει κανείς να χαμογελά».            «Πόσες φορές, εν τούτοις, συνέχισε, εδώ όπως και αλλού, πολλοί άνθρωποι που έχουν άδεια παραμονής πάνω στην οποία αναγράφεται “διεθνής προστασία” αναγκάζονται να ζουν σε δύσκολες συνθήκες, πολλές φορές εξευτελιστικές, χωρίς να έχουν   τη δυνατότητα να αρχίσουν μια ζωή αξιοπρεπή, ή  να σκεφτούν ένα καινούριο αύριο!».

Υπηρετώ, συντροφεύω, υπερασπίζομαι

Ο Πάπας στη συνέχεια ευχαρίστησε όλους αυτούς που στο όνομα του κέντρου Ασταλί, ασχολούνται με την υποδοχή αυτών των ανθρώπων προσπαθώντας  να βρουν συγκεκριμένες απαντήσεις στις ανάγκες τους, και βοηθώντας τους να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους. Στη συνέχεια στάθηκε στις τρεις λέξεις που είναι στο επίκεντρο του προγράμματος εργασίας των Ιησουιτών και των συνεργατών τους: υπηρετώ, συντροφεύω, υπερασπίζομαι.

«Υπηρετώ, δηλαδή υποδέχομαι τον άνθρωπο με προσοχή, του δίνω το χέρι χωρίς υπολογισμούς, χωρίς φόβο, με τρυφερότητα και κατανόηση…δημιουργώντας δεσμούς αλληλεγγύης. Αλληλεγγύη, αυτή η λέξη που τρομάζει τον ανεπτυγμένο κόσμο. Προσπαθούν να μην την προφέρουν καν. Είναι σχεδόν μια βαριά λέξη γι αυτούς. Αλλά είναι η δικιά μας λέξη» φώναξε ο Πάπας.

«Συντροφεύω είναι επίσης αυτό που κάνει το κέντρο Ασταλί. Στο ξεκίνημα προτείνοντας υπηρεσίες πρώτης υποδοχής έπειτα συντροφεύοντας τους ανθρώπους στην αναζήτηση εργασίας, προτείνοντας πολιτιστικές δραστηριότητες με σκοπό να συμβάλουν στην αύξηση μιας νοοτροπίας αλληλεγγύης, επαφής και  αλληλεγγύης».

«Αλλά υπηρετώ και συντροφεύω είναι επίσης υπερασπίζομαι», διευκρίνισε ο Άγιος Πατέρας «είναι μπαίνω στη πλευρό των αδύναμων». «Και να θυμίσουμε πόσο σημαντικό είναι για όλη την εκκλησία ότι το δέξιμο του φτωχού και η προαγωγή της δικαιοσύνης δεν αφορούν μόνο τους “ειδικούς” αλλά  είναι η φροντίδα όλου του κλήρου, στη διαμόρφωση μελλοντικών ιερέων και μοναχών, είναι μια υποχρέωση όλων των ενοριών, των κινήσεων, των εκκλησιαστικών ομάδων».

Όχι στα άδεια μοναστήρια

Ο Πάπας στη συνεχεία απευθύνθηκε στα θρησκευτικά ιδρύματα καλώντας τους «να διαβάσουν σοβαρά και με υπευθυνότητα τα σημεία των καιρών». «Ο Κύριος καλεί να ζούμε με περισσότερο θάρρος και γενναιοδωρία υποδοχής μέσα στις κοινότητες, τα σπίτια,  τα άδεια μοναστήρια. Τα άδεια μοναστήρια που η εκκλησία δεν πρέπει «να μετατρέψει σε ξενοδοχεία για να κερδίσει χρήματα αλλά πρέπει να τα χρησιμοποιήσει υπέρ των προσφύγων». Τα άδεια μοναστήρια δεν είναι δικά μας, είναι για το σώμα και τη σάρκα του Χριστού, που είναι οι πρόσφυγες Ο Κύριος καλεί να ζούμε με γενναιοδωρία και θάρρος το δέξιμο μέσα στα άδεια μοναστήρια».

«Κάνουμε πολλά αλλά ίσως καλούμαστε να κάνουμε περισσότερα. Ξεπεράστε την τάση της πνευματικής  κοσμικότητας για να μπορέσετε να  είστε κοντά στους απλούς ανθρώπους  και κυρίως στους τελευταίους. Κάθε μέρα εδώ και μέσα σε αλλά κέντρα πολλοί άνθρωποι, κυρίως νέοι, περιμένουν στη ουρά για ένα ζεστό γεύμα. Αυτοί οι άνθρωποι μας θυμίζουν τα πάθη και τις τραγωδίες της ανθρωπότητας. Αλλά αυτή η ουρά αναμονής μάς λέει επίσης να κάνουμε κάτι. Τώρα όλα είναι δυνατά. Αρκεί να χτυπήσει η  πόρτα και να δοκιμάσουμε να πούμε «είμαι εδώ και πώς μπορώ να βοηθήσω;»

Τηλ: 210 524 6637 – 210 524 9564                             Fax: 210 524 6646                             Tel: +30 210 524 6637 – +30 210 524 9564