Στη γενική ακρόαση, ο Λέων ΙΔ΄ συνέχισε τη σκέψη πάνω στη συνοδική Συνταγματική Διάταξη Dei Verbum, καλώντας να δούμε τον Χριστό όχι ως «κανάλι μετάδοσης» διανοητικών εννοιών, αλλά μέσα από την ευαισθησία και την αντίληψή Του για την πραγματικότητα
Τα μάτια του Ιησού που στρέφονται στα χωράφια του σιταριού και στα πουλιά του ουρανού ανήκουν σε ένα «πραγματικό σώμα», που αισθάνεται και αναπνέει την πραγματικότητα, την κατοικεί και τη διασχίζει. Όχι ένα απλό «κανάλι μετάδοσης», αλλά η αποκαλυπτική αλήθεια του τρόπου με τον οποίο ο Θεός βλέπει και γνωρίζει κάθε άνθρωπο, χωρίς να αφαιρεί τίποτε από την προσωπικότητά του. Σε αυτήν τη σκέψη θεμελιώθηκε η κατήχηση «Ιησούς Χριστός, αποκαλύπτης του Πατέρα», της γενικής ακρόασης που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 21ης Ιανουαρίου, στην Αίθουσα Παύλος ΣΤ΄, την οποία ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συνέχισε στο πνεύμα που εγκαινίασε την περασμένη Τετάρτη, με αναφορά στη Δογματική Συνταγματική Διάταξη περί Θείας Αποκαλύψεως, Dei Verbum.
Η «ιστορική» και προσωπική συνάντηση με τον Κύριο
Ο Ποντίφικας ξεκίνησε επανασυνδέοντας τα νήματα της προηγούμενης κατήχησης, όπου, εξετάζοντας το συνοδικό κείμενο, είχε υπογραμμίσει ότι «ο Θεός αποκαλύπτεται μέσα σε έναν διάλογο διαθήκης», απευθυνόμενος «σε εμάς ως φίλους». Πρόκειται για μια σχέση που δεν περιορίζεται στη μετάδοση ιδεών, αλλά αφηγείται μια ιστορία και καλεί σε «κοινωνία μέσα στην αμοιβαιότητα». Η εκπλήρωση αυτής της Αποκάλυψης ξεδιπλώνεται σε μια συνάντηση ταυτόχρονα «ιστορική» και «προσωπική», η οποία συγκλίνει στο πρόσωπο του Ιησού.
«Η εσώτατη αλήθεια τόσο του Θεού όσο και της σωτηρίας του ανθρώπου λάμπει για εμάς στον Χριστό, που είναι συγχρόνως ο μεσίτης και η πληρότητα ολόκληρης της Αποκάλυψης».
Η προσευχή της αγαλλίασης
Μέσα από Αυτόν, συνέχισε ο Πάπας παραπέμποντας στη Dei Verbum, οι άνθρωποι «μπορούν να παρουσιαστούν στον Πατέρα εν Πνεύματι Αγίω και να γίνουν μέτοχοι της θείας φύσεως». Τη σκέψη αυτή επαναλαμβάνει ο ευαγγελιστής Λουκάς στην προσευχή αγαλλίασης του Κυρίου, όπου ο Ιησούς, «αγαλλόμενος εν Πνεύματι Αγίω», διακηρύσσει: «Όλα μου δόθηκαν από τον Πατέρα μου, και κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας, ούτε ποιος είναι ο Πατέρας παρά μόνο ο Υιός και εκείνος στον οποίο ο Υιός θελήσει να τον αποκαλύψει».
«Γνωρίζουμε τον Θεό όπως μας γνωρίζει Εκείνος»
Σε αυτήν την Αποκάλυψη, προσθέτει ο Λέων ΙΔ΄, ο Θεός φανερώνει «τον εαυτό Του», αλλά ταυτόχρονα απευθύνεται στον άνθρωπο, αποκαλύπτοντάς του την αληθινή του ταυτότητα ως παιδιού, πλασμένου κατ’ εικόνα ενός Λόγου που «φωτίζει», φέρνοντας στο φως την αλήθεια του καθενός «μέσα στο βλέμμα του Πατέρα» και γνωρίζοντας σε βάθος τις ανάγκες του.
Χάρη στον Ιησού γνωρίζουμε τον Θεό όπως ακριβώς μας γνωρίζει Εκείνος.
Η αποδοχή της «ακέραιης ανθρωπινότητας» του Ιησού
Αυτή η σκέψη εμβαθύνεται περαιτέρω όταν ο Πάπας επισημαίνει ότι ο Ιησούς αποκαλύπτει τη Θεία φύση μέσω της «αληθινής και ακέραιης ανθρωπινότητάς Του». Όπως αναφέρει η Dei Verbum, «με ολόκληρη την παρουσία και τη φανέρωσή Του, με λόγια και έργα, με σημεία και θαύματα, και κυρίως με τον θάνατό Του και την ένδοξη ανάστασή Του εκ νεκρών, και τέλος με την αποστολή του Πνεύματος της αλήθειας, ολοκληρώνει και φέρνει σε πέρας την Αποκάλυψη».
Για να γνωρίσουμε τον Θεό εν Χριστώ, πρέπει να δεχθούμε την ακέραιη ανθρωπινότητά Του: η αλήθεια του Θεού δεν αποκαλύπτεται πλήρως εκεί όπου αφαιρείται κάτι από το ανθρώπινο, όπως και η ακεραιότητα της ανθρωπινότητας του Ιησού δεν μειώνει την πληρότητα του θείου δώρου. Η πλήρης ανθρωπινότητα του Ιησού είναι εκείνη που μας αφηγείται την αλήθεια του Πατέρα.
«Κοιτάξτε τα πουλιά του ουρανού»
Δεν είναι μόνο ο θάνατος και η ανάσταση του Ιησού που «μας σώζουν» και «μας καλούν», υπογράμμισε ο Λέων ΙΔ΄, αλλά το ίδιο το «πρόσωπο», που διατρέχει ολόκληρο το φάσμα της ανθρώπινης εμπειρίας και το υπερβαίνει: «σαρκώνεται, γεννιέται, θεραπεύει, διδάσκει, υποφέρει, πεθαίνει, ανασταίνεται και παραμένει ανάμεσά μας». Το να τιμά κανείς αυτό το μεγαλείο σημαίνει να αναγνωρίζει τον Χριστό πέρα από την ιδέα ενός απλού «καναλιού μετάδοσης διανοητικών αληθειών», διότι η Αποκάλυψη συντελείται μέσα σε ένα «πραγματικό σώμα», με έναν ιδιαίτερο τρόπο «αντίληψης και αίσθησης της πραγματικότητας», την οποία κατοικεί και διασχίζει.
Ο ίδιος ο Ιησούς μάς καλεί να συμμεριστούμε το βλέμμα Του πάνω στον κόσμο:
«Κοιτάξτε τα πουλιά του ουρανού: δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν ούτε αποθηκεύουν σε αποθήκες, και όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει.
Δεν αξίζετε εσείς πολύ περισσότερο από αυτά;»
Η κατήχηση της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου ολοκληρώθηκε με τη διαβεβαίωση ότι «τίποτε δεν θα μπορέσει να μας χωρίσει» από την αγάπη του Θεού, ακολουθώντας μέχρι τέλους τον δρόμο του Ιησού, χάρη στον οποίο ο χριστιανός γνωρίζει τον Πατέρα «και εγκαταλείπεται με εμπιστοσύνη σε Αυτόν».
Προσευχή για την ειρήνη, σε έναν κόσμο όπου «ο πόλεμος έχει ξαναγίνει της μόδας»
Στη συνέχεια, στους χαιρετισμούς προς τους πορτογαλόφωνους προσκυνητές που βρέθηκαν στην Αίθουσα Παύλος ΣΤ΄, ο Ποντίφικας ανανέωσε την έκκληση για προσευχή υπέρ της ειρήνης, σε μια εποχή «που φαίνεται να χαρακτηρίζεται από μια αυξανόμενη απώλεια της αξίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην οποία ο πόλεμος έχει ξαναγίνει της μόδας».
Η ανθρωπινότητα του Ιησού, που αποκαλύπτει τον Πατέρα, ας μας βοηθήσει να βρούμε δρόμους δικαιοσύνης και συμφιλίωσης.
Απευθυνόμενος στους Ιταλούς πιστούς, ο Λέων ΙΔ΄ υπενθύμισε την Εβδομάδα Προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών που βρίσκεται σε εξέλιξη, εκφράζοντας την ευχή, μέσω του δώρου του Πνεύματος, οι Εκκλησίες του κόσμου «να απομακρύνουν τη διαίρεση και να οικοδομήσουν σταθερούς δεσμούς ενότητας». Το ίδιο κάλεσμα επανέλαβε και στους προσκυνητές από τη Γερμανία, ώστε οι μαθητές του Ιησού «να βρουν την ενότητα, για να πιστέψει ο κόσμος σε Εκείνον και στην Αποκάλυψή Του». Τέλος, μιλώντας στα αγγλικά, ο Πάπας χαιρέτισε τις οικουμενικές αντιπροσωπείες της Catholic Association for Ecumenism και του Council of Churches των Κάτω Χωρών.
ΠΗΓΗ:Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
