Σε μικρή απόσταση από τη στάση του μετρό Ρεμπίμπια και λίγα μόλις μέτρα από την ομώνυμη φυλακή, βρίσκεται η ενορία της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στο Πόντε Μαμμόλο, στα βορειοανατολικά της Ρώμης. Σε αυτή την εργατική και πολυεθνική συνοικία, που αντιμετωπίζει έντονα κοινωνικά προβλήματα και στεγαστική ανασφάλεια, θα μεταβεί στις 15 Μαρτίου ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, κλείνοντας τον κύκλο των κυριακάτικων ενοριακών επισκέψεών του ενόψει του Πάσχα.
Η ενορία αποτελεί σημείο αναφοράς για κατοίκους διαφορετικών εθνικοτήτων, με ποικίλες κοινωνικές δράσεις: από τη βοήθεια προς αστέγους και ανέργους μέχρι μαθήματα ιταλικών για μετανάστες και δομές φιλοξενίας για γυναίκες που έχουν υποστεί βία.
Ιερείς στις «περιφέρειες» της πόλης
«Το να είσαι ιερέας σε αυτές τις περιοχές σημαίνει να συναντάς τους πιο αδύναμους και να τους βοηθάς να ξαναβρούν την αξιοπρέπειά τους», λέει ο πατήρ Ντομένικο Ρομέο, ο μοναδικός Ιταλός ιερέας που υπηρετεί στην ενορία. Ο ίδιος έχει περάσει όλη του τη ζωή στις περιφερειακές συνοικίες της Ρώμης.
Στην περιοχή, εξηγεί, πολλοί νέοι κινδυνεύουν να παρασυρθούν από τον δρόμο, όπου το εύκολο κέρδος συχνά συνδέεται με παρανομία και παραβατικότητα. Για τον λόγο αυτό η ενορία προσπαθεί να αποτελέσει έναν χώρο αναφοράς για τους νέους.
«Διδάσκω Θρησκευτικά σε σχολεία της περιοχής και προσπαθώ να φέρνω τα παιδιά κοντά στην ενορία, ώστε να μη γίνει ο δρόμος ο κακός τους δάσκαλος», σημειώνει.
Η ενορία ως χώρος συνάντησης
Στην καθημερινή ποιμαντική δράση ιδιαίτερη σημασία έχει ο διάλογος μεταξύ διαφορετικών θρησκειών και πολιτισμών. Στη γειτονιά ζουν πολλοί μουσουλμάνοι μετανάστες, και οι επαφές με τη χριστιανική κοινότητα γίνονται συχνά μέσα από το ενοριακό κέντρο νεολαίας.
«Υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Συζητάμε για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε. Στο τέλος καταλαβαίνουν ότι η πραγματική γλώσσα που μας ενώνει είναι η αγάπη», τονίζει ο πατήρ Ρομέο.
Η ανάμνηση μιας παλιάς παπικής επίσκεψης
Σαράντα χρόνια πριν την ενορία είχε επισκεφθεί ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄. Από τότε η περιοχή έχει αλλάξει σημαντικά, με μεγαλύτερο πληθυσμό και περισσότερες κοινωνικές δυσκολίες.
Η 90χρονη εθελόντρια Μπιάνκα Μαστίνο θυμάται με συγκίνηση εκείνη την επίσκεψη. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια προσφέρει εθελοντικά υπηρεσίες, από τη φροντίδα ασθενών έως τη συμμετοχή στη συσσίτιο της Κάριτας.
«Ο Κύριος με βοήθησε πολύ στη ζωή μου και θέλω να συνεχίσω να προσφέρω», λέει. Σήμερα συμμετέχει στις προετοιμασίες για την υποδοχή του Πάπα.
Δίπλα στους φτωχούς
Στην ενορία καταφεύγουν καθημερινά άνθρωποι που έχουν χάσει τη δουλειά τους, μετανάστες χωρίς στήριξη, και οικογένειες που δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες.
Η ενοριακή Κάριτας προσφέρει τρόφιμα, οικονομική βοήθεια για λογαριασμούς και συμβουλευτική υποστήριξη. Παράλληλα, λειτουργεί πρόγραμμα για άστεγους, που τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν μπάνιο, να πλύνουν τα ρούχα τους και να λάβουν καθαρά ρούχα.
Τα τελευταία 26 χρόνια από την υπηρεσία αυτή έχουν περάσει περίπου 32.000 άνθρωποι.
«Δεν είναι απλώς μια υπηρεσία», λένε οι εθελοντές. «Είναι ένας χώρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να μιλήσουν, να μοιραστούν τα προβλήματά τους και να ξαναβρούν λίγη ηρεμία».
Η φυλακή και η ενορία
Η παρουσία της φυλακής Ρεμπίμπια επηρεάζει έντονα τη ζωή της ενορίας. Η κοινότητα προσπαθεί να διατηρεί επαφή με τους κρατούμενους μέσω δράσεων αλληλεγγύης.
Πριν από δύο χρόνια, για το Πάσχα, προσφέρθηκε σε κάθε κρατούμενο ένα παραδοσιακό πασχαλινό γλυκό. Την περασμένη περίοδο των Χριστουγέννων οι ενορίτες αγόρασαν προϊόντα που παράγονται σε σωφρονιστικά ιδρύματα και τα μοίρασαν σε άπορους.
Ο εφημέριος πατήρ Φραντς Ρεφάλο οραματίζεται τη δημιουργία μικρών κατοικιών για την προσωρινή φιλοξενία κρατουμένων που λαμβάνουν άδεια εξόδου, ώστε να διευκολύνεται η επανένταξή τους στην κοινωνία.
Στήριξη σε γυναίκες που θέλουν να ξαναρχίσουν
Σημαντικό έργο επιτελούν και οι μοναχές που συνεργάζονται με την ενορία, στηρίζοντας γυναίκες θύματα βίας ή εκμετάλλευσης.
Η αδελφή Λουτσία Μπουράρο θυμάται μια γυναίκα από την Ανατολική Ευρώπη που είχε αναγκαστεί να εκδίδεται και δεν έβλεπε καμία διέξοδο στη ζωή της. Με τη βοήθεια της κοινότητας κατάφερε να ξαναχτίσει τη ζωή της, να σπουδάσει, και σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη φορολογικού γραφείου.
Σε δύο σπίτια φιλοξενίας της περιοχής γυναίκες και μητέρες σε δύσκολη κατάσταση βρίσκουν στήριξη και έναν νέο δρόμο ζωής.
Η γλώσσα ως κλειδί ένταξης
Κάθε απόγευμα οι αίθουσες της ενορίας γεμίζουν με μετανάστες που παρακολουθούν μαθήματα ιταλικών από εθελοντές. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν περισσότεροι από ογδόντα μαθητές.
«Η γλώσσα βοηθά τους μετανάστες να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία», εξηγεί ο συντονιστής της σχολής, Φραντσέσκο Σέρρα.
Σήμερα οι περισσότεροι μαθητές προέρχονται από την Ασία, ιδιαίτερα από το Μπανγκλαντές, αλλά και από τη Λατινική Αμερική.
Ένα ζευγάρι από το Περού με τα τρία παιδιά του θα συμμετάσχει μάλιστα στην προσφορά των δώρων κατά τη λειτουργία με τον Πάπα, ενώ ένας από τους γιους ετοιμάζεται να βαπτιστεί τη νύχτα του Πάσχα.
Μια επίσκεψη με ιδιαίτερο νόημα
Για την κοινότητα της ενορίας η αυριανή επίσκεψη του Πάπα δεν είναι απλώς ένα γεγονός. Είναι, όπως λένε οι εθελοντές, μια υπενθύμιση ότι η Εκκλησία καλείται να βρίσκεται δίπλα στους πιο αδύναμους.
«Ο Πάπας είναι για εμάς το σημάδι ότι ο Χριστός βρίσκεται ανάμεσα στους φτωχούς», λένε.
Και ίσως, όπως παρατηρούν πολλοί στην ενορία, η πιο δυνατή γλώσσα που θα ακουστεί εκεί αύριο να μην είναι οι επίσημοι λόγοι, αλλά η απλή γλώσσα των ανθρώπων που αναζητούν ελπίδα και αξιοπρέπεια.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, Νάξου-Τήνου κλπ.
