Χθες, δέκατη έκτη Κυριακή της κοινής Λειτουργικής περιόδου του έτους, κατά την Μαριανή προσευχή (Angelus), που απήγγειλε στην πλατεία της Ελευθερίας στο Καστέλ Γκαντόλφο, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ σχολίασε τις παραβολές της Βασιλείας του Θεού, υπογραμμίζοντας ότι ο Θεός ενεργεί μέσα από τη μικρότητα, τη διακριτικότητα και την υπομονή. «Το καλό βλασταίνει ακόμη και μέσα στα σκοτάδια του κακού», είπε, καλώντας τους πιστούς να ζουν, τόσο προσωπικά όσο και ως Εκκλησία, σύμφωνα με τη «λογική του σπόρου» και του προζυμιού, με εμπιστοσύνη στο έργο του Κυρίου.
Ο Πάπας προέτρεψε τους πιστούς να υιοθετήσουν «ένα ευαγγελικό ύφος», χωρίς να αντιπαρατίθενται «βιαστικά με αλαζονικές κρίσεις», χωρίς να επιβάλλονται «με την εξουσία και τη δύναμη» και χωρίς να χάνουν «την εμπιστοσύνη τους στο έργο του Θεού».
Ο Ποντίφικας, ο οποίος περνά περίοδο θερινής ανάπαυσης και προσευχής στο Καστέλ Γκαντόλφο, προσευχήθηκε μαζί με τους πολυάριθμους πιστούς, κατοίκους και επισκέπτες που είχαν συγκεντρωθεί, παρά τη ζέστη, μπροστά από τον Αποστολικό Οίκο της μικρής πόλης στις όχθες της λίμνης Αλμπάνο. Αφορμή στάθηκε το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας (Μτ 13,24-43), όπου ο Ιησούς παρουσιάζει με διάφορες παραβολές τη Βασιλεία των Ουρανών.
Ο κόσμος μεταμορφώνεται από μέσα
Ο Ιησούς, μετά την παραβολή του σπορέα, χρησιμοποιεί τρεις εικόνες: το καλό σιτάρι και τα ζιζάνια, τον κόκκο του σιναπιού και το προζύμι μέσα στο αλεύρι. Όπως εξήγησε ο Επίσκοπος Ρώμης, οι παραβολές αυτές δεν αναφέρονται μόνο στην έλευση της Βασιλείας του Θεού στην ιστορία, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αυτή ενεργεί στη ζωή των ανθρώπων, αναπτύσσεται, εξαπλώνεται και μεταμορφώνει τον κόσμο εκ των έσω.
Με αυτόν τον τρόπο, συνέχισε, ο Ιησούς προειδοποιεί απέναντι στον πειρασμό να φανταζόμαστε τον Θεό ως μια πανίσχυρη μορφή που επιβάλλεται με τη βία, καταλαμβάνει χώρο για να κυριαρχήσει και εμφανίζεται θριαμβευτικά.
Αντίθετα, ο Θεός προτιμά τη μικρότητα, σημάδι της διακριτικής Του αγάπης, που αφήνει τον άνθρωπο ελεύθερο να Τον δεχθεί ή να Τον απορρίψει. Είναι ένας Θεός που δρα ακόμη και ανάμεσα στα ζιζάνια, ενεργεί κρυφά και αθόρυβα, όπως ο μικρότερος από όλους τους σπόρους και όπως το προζύμι που ζυμώνει τη ζύμη χωρίς θόρυβο.
Ο Θεός είναι παρών ακόμη και όταν δεν Τον βλέπουμε
Ο Πάπας υπογράμμισε ότι οι παραβολές αυτές αποκαλύπτουν κάτι ουσιαστικό για τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί στη ζωή μας και στην ιστορία, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ανθρώπινες προσδοκίες.
Συχνά περιμένουμε κάτι εντυπωσιακό: έναν Θεό που θα επέμβει από ψηλά και θα ξεριζώσει αμέσως τα ζιζάνια του κακού· έναν Θεό ισχυρό και παντοδύναμο, σύμφωνα με τον οποίο διαμορφώνουμε και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη χριστιανική ζωή και την ίδια την Εκκλησία.
Όμως, υπενθύμισε ο Ποντίφικας, «η Βασιλεία του Θεού εξαπλώνεται ακόμη και ανάμεσα στα ζιζάνια» και απαιτεί ένα βλέμμα ικανό να διακρίνει το καλό που βλασταίνει ακόμη και μέσα στα σκοτάδια του κακού, χωρίς να κρίνει τα πάντα βιαστικά και επιφανειακά.
Όπως ο μικρότερος σπόρος, έτσι και η Βασιλεία ζητά υπομονή, ώστε να συνοδεύουμε τις διεργασίες της ζωής και να αναγνωρίζουμε την παρουσία του Θεού στη μικρότητα της καθημερινότητας και στην απλότητα της συνηθισμένης ζωής. Αναπτύσσεται αόρατα, όπως το προζύμι μέσα στο αλεύρι, ελευθερώνοντάς μας από την απογοήτευση και καλώντας μας να εμπιστευόμαστε τον Θεό ακόμη και όταν φαίνεται να απουσιάζει.
«Στην πραγματικότητα», τόνισε ο Πάπας, «Εκείνος μας συνοδεύει πάντοτε, και η αγάπη Του εργάζεται αδιάκοπα για το καλό μας».
Να γίνουμε μικροί και στην υπηρεσία των άλλων
Ο Λέων ΙΔ΄ ζήτησε αυτό το «ύφος του Θεού» να γίνει ο τρόπος με τον οποίο, τόσο ως πρόσωπα όσο και ως Εκκλησία, ζούμε μέσα στην πραγματικότητα που μας περιβάλλει.
Στη συνέχεια παρέπεμψε σε λόγια του τότε Καρδιναλίου Γιόζεφ Ράτσινγκερ, ο οποίος το 2000, σε Συνέδριο κατηχητών και Καθηγητών θρησκευτικών, είχε μιλήσει για τη «λογική του σπόρου», που «δεν είναι η λογική της επιτυχίας και της μεγαλοσύνης», αλλά καλεί τον άνθρωπο να γίνει μικρός και να υπηρετεί τη ζωή των άλλων.
Καταλήγοντας, ο Πάπας είπε: «Έτσι, κι εμείς οι ίδιοι θα γίνουμε σαν ένας μικρός σπόρος του Ευαγγελίου που βλασταίνει και σαν προζύμι αγάπης που μεταμορφώνει τη ζύμη του κόσμου».
Μετά την Μαριανή προσευχή, ο Ποντίφικας πλησίασε πεζός τα κιγκλιδώματα της πλατείας της Ελευθερίας για να ευλογήσει τους πιστούς. Στη συνέχεια επιβιβάστηκε σε ένα ηλεκτρικό όχημα, διέσχισε τον δρόμο μπροστά από την πλατεία χαιρετώντας τους πολυάριθμους προσκυνητές και, αφού αποβιβάστηκε, επέστρεψε στον Αποστολικό Οίκο.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
