«Στην εποχή μας, η οποία χαρακτηρίζεται ολοένα και περισσότερο από βαθιές εντάσεις που συχνά μετατρέπονται σε βίαιες πολώσεις, καθώς και από μια γλώσσα μίσους που αντανακλά το κλίμα και την κουλτούρα του πολέμου, επιθυμούμε να αποτελέσουμε μια πραγματικότητα ειρήνης, στην υπηρεσία της Εκκλησίας και της κοινωνίας, υπό το σημείο του διαλόγου και της φιλίας μεταξύ γενεών, πολιτισμών και λαών. Σε αυτή την ανήσυχη εποχή –για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Βιττόριο Μπακελέτ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Καθολικής Δράσης από το 1964 έως το 1973– θέλουμε να είμαστε δύναμη ελπίδας. Μια δύναμη που μεταφέρει στη ζωή όλων το στίγμα του Ευαγγελίου και που αντικρίζει τη Μεσόγειο ως τον κατεξοχήν τόπο της συνάντησης, της συνύπαρξης μέσα στη διαφορετικότητα και της προφητείας της αδελφοσύνης, η οποία γίνεται ιστορία».
Με αυτά τα λόγια ο Τζουζέππε Νοταρστεφάνο, πρόεδρος της Καθολικής Δράσης Ιταλίας, παρουσιάζει το πλαίσιο, τα κίνητρα και τους στόχους της εθνικής συνάντησης των διοικήσεων των επισκοπικών οργανώσεων και των περιφερειακών αντιπροσωπειών, η οποία άρχισε στο Μπάρι με τη συμμετοχή 700 συνέδρων και θέμα: «Μεσογειακοί Ορίζοντες. Ζώντας την αδελφοσύνη για έναν πολιτισμό διαλόγου».
Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 2 Αυγούστου, με κορυφαία στιγμή τη Θεία Λειτουργία που τελέσθηκε στις 11.00 στον Καθεδρικό Ναό και προέστη ο επίσκοπος Κλαούντιο Τζουλιοντόρι, γενικός εκκλησιαστικός σύμβουλος της Καθολικής Δράσης.
Γιατί επιλέξατε να δώσετε στο οδοιπορικό της Καθολικής Δράσης τον τίτλο «Μεσογειακοί Ορίζοντες», προτείνοντάς τον συγχρόνως στην Εκκλησία και στη σύγχρονη κοινωνία;
«Διότι η Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο, αλλά έναν συμβολικό τόπο, έναν τρόπο θέασης και ύπαρξης. Η ιστορία της Μεσογείου είναι ιστορία εντάσεων, συγκρούσεων και πολέμων. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι ιστορία βαθύτατου διαλόγου και συνάντησης πολιτισμών, λαών, Εκκλησιών και διαφορετικών θρησκευτικών παραδόσεων, στο πνεύμα της “συνύπαρξης μέσα στη διαφορετικότητα”, όπως την αποκαλούσε ο επίσκοπος της Απουλίας, Τονίνο Μπέλλο.
Σε αυτή την εποχή των εντάσεων και των πολέμων, αλλά και της μοναξιάς και των διαιρέσεων, η εθνική μας συνάντηση στο Μπάρι προσφέρεται στην Εκκλησία και στην κοινωνία ως εμπειρία φιλοξενίας και διαλόγου, χάρη στις μαρτυρίες ανθρώπων διαφορετικής πολιτισμικής, θρησκευτικής και γεωγραφικής προέλευσης, από την Αφρική έως τη Μέση Ανατολή, τους οποίους καλέσαμε να μοιραστούν τις εμπειρίες τους. Όλοι μαζί, ο καθένας με τη δική του μοναδικότητα, διακηρύσσουμε την προφητεία της αδελφοσύνης».
Πώς λαμβάνει συγκεκριμένη μορφή όλο αυτό κατά τη διάρκεια της εθνικής συνάντησης;
«Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η οικουμενική προσευχή, στην οποία θα χοροστατήσει σήμερα στις 18:30 ο πρόεδρος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ιταλίας, ο καρδινάλιος Ματτέο Τζούπι, στη Βασιλική του Αγίου Νικολάου. Επίσης, οι “Μεσογειακοί Διάλογοι”, που είναι ανοικτοί σε ολόκληρη την πόλη και θα πραγματοποιηθούν αύριο από τις 18:00, θα επικεντρωθούν στα θέματα της ειρήνης, της μετανάστευσης, των κοινωνικών μεταβολών και της συνύπαρξης μέσα στη διαφορετικότητα. Στους διαλόγους αυτούς θα συμμετάσχουν πρόσωπα διαφορετικής προέλευσης σε τέσσερις διαφορετικούς χώρους του Μπάρι, εκφράζοντας την επιθυμία μας να βρισκόμαστε μέσα στη “Γαλιλαία των εθνών”, για να χρησιμοποιήσουμε μια ευαγγελική εικόνα.
Η σημερινή ημέρα θα αρχίσει, μετά τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό, την οποία θα τελέσει ο αρχιεπίσκοπος Μπάρι-Μπιτόντο, Ιωσήφ Σατριάνο, με τη στρογγυλή τράπεζα “Μεσόγειος: ουσιαστικό στον πληθυντικό”, στο Θέατρο Πετρουτσέλλι. Μεταξύ των εισηγητών θα είναι και ο καρδινάλιος Φάμπιο Μπάτζιο, αναπληρωτής πρόεδρος της Ποντιφικής Συνόδου για την Υπηρεσία της Ολοκληρωμένης Ανθρώπινης Ανάπτυξης».
Γιατί επιλέξατε το Μπάρι;
«Διότι βρίσκεται στην καρδιά της Μεσογείου, η οποία αποτελεί σύμβολο συνάντησης και “σύνορο ειρήνης”, όπως μας υπενθύμισε η συνάντηση που διοργάνωσε η Ιεραρχία της Ιταλίας το 2020 και στην οποία είχε συμμετάσχει ο Πάπας Φραγκίσκος.
Το Μπάρι είναι πόλη-γέφυρα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, ανάμεσα στην Ευρώπη και την Αφρική. Είναι πόλη με βαθιά οικουμενική κλήση και η πόλη του Αγίου Νικολάου. Εμείς οι ίδιοι, ως Καθολική Δράση, οργανώνοντας αυτή τη συνάντηση, βιώσαμε ότι στο Μπάρι, μέσα στο πνεύμα του Αγίου Νικολάου, πραγματικά κανείς δεν είναι ξένος.
Για τη θερμή φιλοξενία και την πολύτιμη συνεργασία επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε την Αρχιεπισκοπή, τη δημοτική αρχή, την Περιφέρεια της Απουλίας και όλους τους φορείς που συνέβαλαν στην πραγματοποίηση αυτής της εθνικής συνάντησης.
Από εδώ, όλοι μαζί, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση της εγκυκλίου Magnifica humanitas, επιθυμούμε να ζήσουμε την ιστορία με γνώμονα τον “πολιτισμό της αγάπης”».
Ο Πάπας Λέων ΙΔ’, στην πρώτη του εγκύκλιο, υπενθυμίζει ότι όλοι μπορούμε να συμβάλουμε στην οικοδόμηση του “πολιτισμού της αγάπης”, ως ευαγγελικής εναλλακτικής απέναντι στην κυρίαρχη σήμερα “κουλτούρα της ισχύος”. Πώς αισθάνεται η Καθολική Δράση καλούμενη να ανταποκριθεί σε αυτή την αποστολή;
«Απέναντι στη διαίρεση, στη σύγκρουση και στο μίσος που διαπερνούν τον κόσμο σε κάθε επίπεδο —πολλές φορές ακόμη και μέσα στις ίδιες τις οικογένειές μας ή και στις χριστιανικές κοινότητες— θέλουμε να αντιτάξουμε την προφητεία της αγάπης, η οποία γίνεται πολιτισμός· γίνεται, όπως γράφει ο Πάπας, “αρχή οργάνωσης της οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής”.
Η Καθολική Δράση ζει αυτή την αποστολή κυρίως μέσα από την παιδαγωγική της κλήση, αποτελώντας σχολείο και οίκο δωρεάς και ανιδιοτέλειας. Πρόκειται για μια ριζική εναλλακτική απέναντι στην κυριαρχία του τεχνοκρατικού παραδείγματος, το οποίο αντιμετωπίζει το ανθρώπινο πρόσωπο και τις σχέσεις ως παραγωγικούς πόρους.
Αντίθετα, η ανιδιοτελής προσφορά, στην οποία εκφράζεται η ουσία του Ευαγγελίου, σημαίνει να τίθεσαι στην υπηρεσία των άλλων, να ξεκινάς από τους μικρούς και τους ευάλωτους, να φροντίζεις τα πρόσωπα και τις ανθρώπινες σχέσεις. Είναι ο δρόμος που αναγεννά το κοινωνικό κεφάλαιο και χαρίζει ζωή και μέλλον στη δημοκρατία.
Αυτή την αποστολή τη ζούμε σε συνεργασία με άλλες εκκλησιαστικές ενώσεις και κινήσεις, μέσα στην Εκκλησία. Παράλληλα, επιδιώκουμε να δώσουμε φωνή, όπως κάνουμε και εδώ στο Μπάρι, σε όλο εκείνο το καλό που και σήμερα ενεργείται, αλλά παραμένει αφανές· στη Βασιλεία του Θεού που ήδη γίνεται ιστορία εδώ και τώρα, και μας καλεί να γίνουμε μήνυμα ελπίδας για όλους».
Το πρόγραμμα της σημερινής ημέρας περιλαμβάνει επίσης συνοδικές ομάδες εργασίας με τη συμμετοχή Ιταλών επισκόπων. Ποιος είναι ο σκοπός τους;
«Με αυτόν τον τρόπο ανανεώνεται η συνάντηση των επισκόπων με τις επισκοπικές προεδρίες της Καθολικής Δράσης, η οποία είχε πραγματοποιηθεί πριν από τρία χρόνια στο Καστέλ Γκαντόλφο. Περίπου είκοσι επίσκοποι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση να έρθουν στο Μπάρι· μεταξύ αυτών και ο καρδινάλιος Ματτέο Τζούπι, ο οποίος, ως πρόεδρος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ιταλίας, εκπροσωπεί το σύνολο των επισκόπων.
Θα αποτελέσει μια σημαντική ευκαιρία προβληματισμού, ενταγμένη στη συνοδική πορεία της Εκκλησίας στην Ιταλία, μια πορεία βαθιάς μεταστροφής των προσώπων, των εκκλησιαστικών κοινοτήτων, των δομών και της ποιμαντικής πράξης. Μέσα στο πνεύμα της «συνομιλίας εν Πνεύματι», η Καθολική Δράση καλείται να εμβαθύνει, μαζί με τους επισκόπους, στον ιδιαίτερο ρόλο και τη συμβολή της στη ζωή της Εκκλησίας».
Η συνάντηση του Μπάρι εντάσσεται στην προοπτική της Εθνικής Συνέλευσης του 2027, όταν η Καθολική Δράση θα εορτάσει τα 160 χρόνια από την ίδρυσή της…
«Στην Εθνική Συνέλευση, που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Απρίλιο, έχουμε προσκαλέσει τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’. Θα είναι μια ευκαιρία να ανανεώσουμε τον βαθύ και γόνιμο δεσμό που η Καθολική Δράση διατηρεί διαχρονικά με τον Ποντίφικα.
Παράλληλα, θα έχουμε την ευκαιρία να επιστρέψουμε στις ρίζες μας, έχοντας όμως μπροστά μας τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, η οποία μας καλεί με νέο τρόπο να ζήσουμε και να μαρτυρήσουμε, όπως πράττει η Καθολική Δράση από την ίδρυσή της, την πληρότητα της χριστιανικής ζωής μέσα στην Εκκλησία και στην κοινωνία, ως βαπτισμένοι λαϊκοί που αναλαμβάνουν την ευθύνη για το κοινό καλό και ασκούν ενεργό κοινωνική και πολιτική συμμετοχή.
Η Καθολική Δράση υπήρξε πάντοτε δύναμη σύνθεσης και ενότητας. Οι νέες γενιές μάς ζητούν σήμερα να γίνουμε ακόμη περισσότερο φορείς αυτής της ενωτικής αποστολής, ακολουθώντας εκείνη την επιλογή που γεννήθηκε από τη Β’ Σύνοδο του Βατικανού και την οποία, εμπνεόμενοι από τον Βιττόριο Μπακελέτ, ονομάζουμε «θρησκευτική επιλογή».
Πρόκειται για μια επιλογή πνευματικού βάθους: να είμαστε πιστοί που ζουν μέσα στην ιστορία, όχι απομονωμένοι από αυτήν, αλλά ως δημιουργική δύναμη που τη μεταμορφώνει, συμμεριζόμενοι τα υπαρξιακά ερωτήματα και την αναζήτηση του αγαθού που ενώνει όλους τους ανθρώπους».
ΠΗΓΗ: AVVENIRE
+Νικόλαος
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
