Η πορνογραφία, οι εξαρτήσεις και η μοναξιά είναι μεταξύ των θεμάτων που αναδεικνύονται στο βιβλίο «Youcat. Η αγάπη για πάντα», το οποίο συγκεντρώνει ερωτήματα νέων ανδρών και γυναικών από 30 χώρες σχετικά με την αγάπη, τον αρραβώνα, τη σχέση μεταξύ των δύο φύλων και τον γάμο. Για το βιβλίο μιλά στην Avvenire η πρόεδρος της «Βοήθειας προς την Εκκλησία που Υποφέρει» (Aid to the Church in Need) Regina Lynch.
Είναι ακόμη δυνατόν να πιστεύουμε στο «για πάντα»; Εάν η πιθανότητα να αποτύχει ένας γάμος δεν είναι μικρή, γιατί να διακινδυνεύσει κανείς; Γιατί να δεσμευθεί;
Σε αυτά, αλλά και σε άλλα ερωτήματα νέων από 30 διαφορετικές χώρες, απαντά το εγχειρίδιο της Youcat «Love Forever», το οποίο παρουσιάστηκε στο Διεθνές Κέντρο Νέων San Lorenzo, λίγα βήματα από την πλατεία του Αγίου Πέτρου.
Το βιβλίο παρουσιάζεται στο Βατικανό την παραμονή της συνάντησης του Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ με τους επικεφαλής των Ανατολικών Εκκλησιών και τους προέδρους των Διασκέψεων των Επισκόπων, με θέμα: «Δέκα χρόνια από την Amoris Laetitia: να αναγγέλλουμε το Ευαγγέλιο μαζί με τις οικογένειες της εποχής μας». Η συνάντηση πραγματοποιείται από τις 7 έως τις 14 Οκτωβρίου, προκειμένου να αποτιμηθεί η πορεία που ξεκίνησε με την Αποστολική Παραίνεση του Πάπα Φραγκίσκου και αφορά μια διαφορετική συνοδεία πολλών ζευγαριών και οικογενειών των οποίων η πραγματική ζωή συχνά δεν συμβαδίζει πλέον με όσα ζητάει η Εκκλησία.
Ακριβώς γι’ αυτό, ο Πάπας Φραγκίσκος είχε προτείνει τότε ένα «κατηχητικό στάδιο προετοιμασίας για τον γάμο», δηλαδή μια σοβαρή και συνεχή περίοδο διαμόρφωσης και διάκρισης της κλήσεως. Τα λόγια του περιλαμβάνονται στον επίλογο του βιβλίου.
«Η αγάπη είναι σαν το τάνγκο, αλλά το τάνγκο πρέπει να ξέρεις να το χορεύεις» έλεγε ο Αργεντινός Πάπας.
«Δεν είμαι τυφλός, ούτε κι εσείς. Πόσοι γάμοι αποτυγχάνουν σήμερα έπειτα από τρία, πέντε ή επτά χρόνια. Δεν είναι καλύτερο να αποφεύγει κανείς τον πόνο, να αγγίζεται μόνο όπως σε έναν εφήμερο χορό, να απολαμβάνει ο ένας την παρέα του άλλου, να παίζει μαζί και έπειτα να χωρίζει ξανά;» έγραφε.
«Μην το πιστεύετε αυτό! Πιστέψτε στην αγάπη, πιστέψτε στον Θεό και πιστέψτε ότι μπορείτε να αντιμετωπίσετε την περιπέτεια μιας αγάπης που διαρκεί ολόκληρη τη ζωή. Η αγάπη θέλει να είναι οριστική· το “προς το παρόν” δεν είναι αγάπη» προέτρεπε ο Πάπας Φραγκίσκος.
Έτσι, λοιπόν, το «για πάντα» τίθεται στο επίκεντρο, με τη συμμετοχή ιερέων, εγγάμων ζευγαριών, θεολόγων και νέων λαϊκών.
Πώς μπορεί να φθάσει κανείς σε εκείνους που βρίσκονται μακριά από την Εκκλησία;
Η Regina Lynch, εκτελεστική πρόεδρος της «Βοήθειας προς την Εκκλησία που Υποφέρει», ιδρύτρια της Youcat Foundation και κύριος χρηματοδότης του προγράμματος «Youcat Love Forever», εξηγεί στην Avvenire:
Θα ξεκινούσα από τα ερωτήματα που ήδη φέρει ο άνθρωπος μέσα στην καρδιά του: Μπορώ να εμπιστευθώ κάποιον; Μπορώ να αγαπηθώ χωρίς να χρησιμοποιηθώ; Πώς μπορεί μια σχέση να διαρκέσει στον χρόνο; Οι προσωπικές προσκλήσεις και οι ειλικρινείς συζητήσεις μπορούν να ανοίξουν πόρτες.
Στο βιβλίο γίνεται λόγος επίσης για την πορνογραφία, τον αυνανισμό, τις σεξουαλικές κακοποιήσεις, τη μοναξιά και τις εξαρτήσεις.
Σε αυτά τα θέματα, οι μαρτυρίες που προσφέρονται είναι πολύτιμες, διότι επιτρέπουν να αντιμετωπισθούν δύσκολα ζητήματα χωρίς να αφεθεί κανείς μόνος με την ντροπή του.
Έρχονται στο φως εμπειρίες αγώνα και ανάκαμψης και αναδεικνύεται η αξία του να έχει κανείς δίπλα του μια αξιόπιστη υποστήριξη, μια πνευματική συνοδεία και, όταν είναι αναγκαίο, επαγγελματική βοήθεια.
Εκφράζεται επίσης η ανησυχία ότι μια εμπορευματική αντίληψη της σεξουαλικότητας μπορεί να μετατρέψει τα πρόσωπα σε αντικείμενα κατανάλωσης και να ενθαρρύνει συμπεριφορές που υπονομεύουν τον σεβασμό, την οικειότητα και την πιστότητα.
Αφού τίποτε πλέον δεν θεωρείται αυτονόητο, τι σημαίνει αρραβώνας;
Είναι μια περίοδος ελεύθερης διάκρισης, η οποία όμως εκφράζει μια ειλικρινή πρόθεση για γάμο.
Είναι ένας χρόνος κατά τον οποίο χρειάζεται να μιλήσει κανείς με ειλικρίνεια για την πίστη, τα παιδιά, τις οικογενειακές σχέσεις, τις προσδοκίες και τις δυσκολίες, αναζητώντας την κατάλληλη συνοδεία.
Η ελευθερία να αποφασίσει κανείς να μην παντρευτεί πρέπει να παραμένει πραγματική.
Γίνεται λόγος ακόμη και για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο σύντροφος γνωρίζεται μέσω του διαδικτύου.
Ενθαρρύνουμε, όμως, την ειλικρίνεια και τη διάκριση. Ο κίνδυνος είναι οι άνθρωποι να μην παρουσιάζουν τον πραγματικό τους εαυτό.
Ένα προφίλ ή ένας αλγόριθμος δεν μπορούν να καθορίσουν τον χαρακτήρα, την αξιοπιστία ή την ωριμότητα ενός ανθρώπου· αυτά τα στοιχεία αναδεικνύονται με τον χρόνο, μέσα από πραγματικές συναντήσεις και την κοινή ζωή.
Ποιος είναι ο ρόλος της αγνότητας;
Κατά την περίοδο του αρραβώνα, η Εκκλησία προτείνει την αποχή από τις σεξουαλικές σχέσεις ως μέρος της προστασίας της ελεύθερης διάκρισης και της προετοιμασίας για την οριστική δέσμευση.
Μέσα στον γάμο, η αγνότητα περιλαμβάνει την πιστότητα, τον αμοιβαίο σεβασμό και μια σεξουαλική σχέση που τιμά και τους δύο συζύγους.
Τι μπορεί να πει στις σημερινές κοινωνίες;
Ότι η αξιοπρέπεια του ανθρώπινου προσώπου έχει πάντοτε μεγαλύτερη αξία από την ικανοποίηση του άλλου.
Και, τέλος, η ζωή των συζύγων. Από το βιβλίο γίνεται κατανοητό ότι δεν είναι πάντοτε ένας εύκολος δρόμος.
Μεταξύ των θεμάτων που εξετάζονται είναι η επικοινωνία, οι συγκρούσεις, η σχέση με τους γονείς και τους φίλους, η μοναξιά, η ζήλια, η πιστότητα, η σεξουαλική οικειότητα και οι αλλαγές που συνοδεύουν τη γονεϊκότητα.
Τα ζευγάρια χρειάζονται χρόνο για να ακούνε ο ένας τον άλλον, ρεαλιστικές προσδοκίες, κοινή ανάληψη ευθύνης και προθυμία να ζητήσουν βοήθεια.
Η συγχώρηση είναι σημαντική, αλλά το βιβλίο αναγνωρίζει επίσης ότι ο χωρισμός μπορεί να είναι αναγκαίος όταν η βία ή η κακοποίηση θέτουν σε κίνδυνο τον σύζυγο ή τα παιδιά.
Γίνεται λόγος επίσης για την αντισύλληψη, τη στείρωση και την κατάψυξη ωαρίων. Αλλά σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε κρίση, μερικές φορές η σκέψη της απόκτησης παιδιών μπορεί να παραμεριστεί ακόμη και από έναν «απλό» φόβο.
Η διάκριση των ζευγαριών πρέπει να συνοδεύεται χωρίς να αγνοούνται οι ανασφάλειες και οι δοκιμασίες.
Το άνοιγμα στη ζωή συμβαδίζει με την υπεύθυνη γονεϊκότητα: το βιβλίο αναγνωρίζει ότι οι κοινωνικές, ψυχολογικές και υγειονομικές συνθήκες επηρεάζουν τις αποφάσεις σχετικά με τον αριθμό των παιδιών και το χρονικό διάστημα μεταξύ των γεννήσεων.
Για τη «Βοήθεια προς την Εκκλησία που Υποφέρει», η στήριξη των τοπικών Εκκλησιών και των οικογενειών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες αποτελεί ήδη μια συγκεκριμένη απάντηση.
Η ενθάρρυνση της ελπίδας πρέπει να συμβαδίζει με μια απτή αλληλεγγύη.
ΠΗΓΗ: AVVENIRE
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
