Σήμερα, «σε έναν κόσμο που σπαράσσεται από συγκρούσεις και συγκλονίζεται από πολέμους», η Εκκλησία συνεχίζει την ίδια αποστολή που ανέλαβαν έξι άνδρες, οι οποίοι αναχώρησαν με πλοίο από τη Σαγκάη της Κίνας, προκειμένου να χειροτονηθούν Επίσκοποι από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄, «προσευχόμενοι ώστε, απέναντι σε κάθε επιβουλή, ο Κύριος να διαφυλάσσει τον θησαυρό της Εκκλησιαστικής κοινωνίας, η οποία αποτελεί γόνιμη πηγή καλοσύνης και ειρήνης για όλους».
Αυτό υπογραμμίζει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του προς τους συμμετέχοντες στο συνέδριο με θέμα: «Το πρόσωπο της παγκόσμιας Εκκλησίας στην Κίνα. 100 χρόνια από τη χειροτονία των πρώτων Κινέζων Επισκόπων», το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 5 Νοεμβρίου, στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο Urbaniana και διοργανώθηκε από την Ποντιφική Σύνοδο για τον Ευαγγελισμό – Τμήμα Πρώτου Ευαγγελισμού, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο.
Ένα ταξίδι που «άναψε τη χαρά και την υπερηφάνεια» πολλών Κινέζων
Ο Πάπας επισημαίνει ότι, όπως συμβαίνει συχνά στη μακραίωνη ιστορία της Εκκλησίας, «η αναδρομή στο παρελθόν μπορεί να φωτίσει το παρόν».
Πριν από εκατό χρόνια, το ταξίδι έξι ανδρών, οι οποίοι αναχώρησαν από την Κίνα με προορισμό τη Ρώμη, προκειμένου να γίνουν Επίσκοποι της Καθολικής Εκκλησίας, άναψε τη χαρά και την υπερηφάνεια σε πολλούς συμπατριώτες τους, αφήνοντας στη λήθη τις δυσπιστίες, τις υποψίες και τις εχθρότητες.
Στην Κίνα διατηρήθηκε ακέραιη η αποστολική διαδοχή
Οι μελλοντικοί Επίσκοποι, υπενθυμίζει συγκινημένος ο Ποντίφικας, «διέσχισαν τον κόσμο για να μαρτυρήσουν την κοινωνία που αναβλύζει από την πίστη των Αποστόλων, της οποίας απαράβατο σημείο αποτελεί η ενότητα κάθε επιμέρους Επισκόπου με τον Επίσκοπο Ρώμης».
Χάρη σε αυτή την εκκλησιαστική κοινωνία, όπως είχε εξηγήσει ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ στην Επιστολή προς τους Καθολικούς της Κίνας, τον Μάιο του 2007, την οποία επικαλείται ο Πάπας Λέων, η Καθολική Εκκλησία στην Κίνα «δεν στερήθηκε ποτέ τη διακονία νόμιμων Ποιμένων, οι οποίοι διατήρησαν ακέραιη την αποστολική διαδοχή».
Ο Πάπας Φραγκίσκος, σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του τον Μάιο του 2024, με την ευκαιρία του συνεδρίου «100 χρόνια από το Concilium Sinense: ανάμεσα στην ιστορία και το παρόν», προσέθεσε ότι, στη σημερινή εποχή, οι Καθολικοί της Κίνας, σε κοινωνία με τον Επίσκοπο Ρώμης, «μαρτυρούν την πίστη τους και με έργα ελέους και αγάπης, ενώ με τη μαρτυρία τους συμβάλλουν ουσιαστικά στην αρμονία της κοινωνικής συμβίωσης και στην οικοδόμηση της κοινής μας οικίας».
Η ενότητα στην Εκκλησία είναι κοινωνία μέσα στην ποικιλομορφία
Ακριβώς κατά τη Σύνοδο της Σαγκάης, το 1924, αναδείχθηκε επιτακτικά, συνεχίζει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, η ανάγκη «να ανατεθεί σύντομα η καθοδήγηση εκκλησιαστικών κοινοτήτων και περιφερειών σε ιερείς και Επισκόπους γηγενείς Κινέζους».
Το αίτημα αυτό είχε προωθηθεί από τους ίδιους τους Ιεραποστόλους Επισκόπους, οι οποίοι προέρχονταν όλοι από άλλες χώρες, υπό την καθοδήγηση του Αποστολικού Αντιπροσώπου, Αρχιεπισκόπου Τσέλσο Κοσταντίνι.
Ήταν ένας τρόπος, σχολιάζει ο Ποντίφικας, παραπέμποντας στον Πάπα Φραγκίσκο, «να παραμείνουμε πιστοί στην ίδια τη φύση της Εκκλησίας, της οποίας η ενότητα δεν είναι ομοιομορφία, αλλά κοινωνία μέσα στην ποικιλομορφία».
Το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας δεν είναι αποικιοκρατία
Ο Πάπας Λέων υπενθυμίζει ότι το ταξίδι των έξι μελλοντικών Επισκόπων υπήρξε καρπός «της μεγάλης ιεραποστολικής ορμής που χαρακτήριζε τη δεκαετία του 1920 του περασμένου αιώνα».
Υπενθυμίζει επίσης ότι ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄, το 1919, με την Αποστολική Επιστολή Maximum illud, είχε τονίσει ότι:
«Το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας δεν μπορεί να συγχέεται με διαδικασίες αποικιοκρατίας και εξαγωγής ιδεών ή πολιτιστικών προτύπων».
Αυτό συμβαίνει επειδή ο σπόρος του Ευαγγελίου αναπτύσσεται «όχι μέσω ανθρώπινων στρατηγικών, αλλά διά της χάριτος του Θεού».
Και η Εκκλησία, η οποία γεννιέται από την αποστολή και το πρώτο ευαγγελικό κήρυγμα, χαίρεται να προσλαμβάνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ιδιομορφίες των ανθρώπων και των λαών, μεταξύ των οποίων καλείται να μαρτυρήσει τον Χριστό διά της αγάπης.
Η κοινή πίστη αγκαλιάζει τις διαφορές
Αυτό, επισημαίνει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, το μαρτυρούσαν ήδη οι Πατέρες της Εκκλησίας, διαπιστώνοντας με χαρά ότι «η πίστη στον Ιησού και το έργο του Αγίου Πνεύματος καθιστούν αδελφούς και αδελφές ανθρώπους που ανήκουν σε διαφορετικούς και ενίοτε μακρινούς πολιτισμούς, γλώσσες, πολιτισμικές παραδόσεις και έθνη».
Διότι η Εκκλησία «ζει ανάμεσα στους λαούς με φιλία και συμπάθεια προς τις προσδοκίες και τις αγαθές επιδιώξεις τους».
Στον Λαό του Θεού, η κοινή πίστη αγκαλιάζει τις διαφορές, ενσωματώνοντας, όπου αυτό είναι δυνατόν, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των προσώπων και των λαών, με μια ευρύτητα πνεύματος που αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί ο Θεός, ο οποίος καλεί τον καθένα με τις δικές του ιδιαιτερότητες.
Η αποστολή του Επισκόπου ασκείται μέσα στην κοινωνία της Εκκλησίας
Τέλος, ο Πάπας επαναλαμβάνει όσα είχε γράψει προς τους Επισκόπους της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 300 ετών από την αγιοκατάταξη του Αγίου Τορίβιο ντε Μογροβέχο, Ισπανού Επισκόπου και Ιεραποστόλου στο Περού, τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους:
«Κανένας Ποιμένας στην Εκκλησία δεν μπορεί να ιδιοποιείται την αποστολή ως αποκλειστικά δική του, αλλά την παραλαμβάνει και την ασκεί μέσα στην κοινωνία, ενωμένος με τον Διάδοχο του Πέτρου και με όλους τους άλλους Διαδόχους των Αποστόλων, δηλαδή τους Επισκόπους που είναι διασκορπισμένοι σε ολόκληρο τον κόσμο».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
