Ήταν 4 Δεκεμβρίου 1963, πριν από μισό αιώνα, όταν είχαν εγκριθεί τα δύο πρώτα διατάγματα της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού. Τα έγγραφα ήταν το “Περί Εκκλησίας”, επικεντρωμένο στην Θεία Λατρεία και το “Inter Minrifica”, επικεντρωμένο στα μέσα μαζικής επικοινωνίας.
Ο Πάπας που υπογράφει την «Inter Mirifica» είναι ο Παύλος VI, ο οποίος σε αυτό το έγγραφο τονίζει πως: “Είναι καθήκον των ποιμένων να μορφώνουν και να καθοδηγούν τους πιστούς, ώστε, και με την βοήθεια αυτών των μέσων, να επιδιώκουν τη σωτηρία και την τελείωση της δική τους και ολόκληρης της ανθρώπινης οικογένειας. Εξάλλου είναι καθήκον, πρωτίστως των λαϊκών,να εμψυχώνουν με ανθρώπινες και χριστιανικές αξίες αυτά τα μέσα, ώστε να ανταποκρίνονται πλήρως στις προσδοκίες της ανθρωπότητας και στα σχέδια του Θεού”. 50 χρόνια μετά η “Inter Minifica” εξακολουθεί να μιλά στον κόσμο της επικοινωνίας. Όπως, για παράδειγμα, η παράγραφος 4 περί του ηθικού νόμου. Μια παράγραφος που μοιάζει να έχει γραφτεί σήμερα, την εποχή του ίντερνετ, των κοινωνικών δικτύων του Twitter, του Facebook, του istagram, των blogs κ.α..
Γράφει: “Για την ορθή χρήση αυτών των μέσων είναι απολύτως αναγκαίο, εκείνοι που τα χρησιμοποιούν να γνωρίζουν τις αρχές του ηθικού νόμου και να τις τηρούν πιστά σ΄ αυτόν τον τομέα. Ας έχουν λοιπόν υπόψη τα περιεχόμενα που μεταδίδονται σύμφωνα με τη φύση του κάθε μέσου, ας λαμβάνουν υπόψη επίσης όλο το πλαίσιο, όπως π.χ. τον σκοπό, τα πρόσωπα, τον τόπο, τον χρόνο κτλ, μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η ίδια η επικοινωνία, διότι το πλαίσιο είναι ικανό να μετατρέψει ή και να αλλάξει ολότελα την ηθική της αξία. Αναφορικά μ΄ αυτό, επισημαίνουμε ιδιαίτερα τον τρόπο που επιδρά κάθε μέσο, δηλ. την δύναμη επιβολής που έχει και η οποία μπορεί να είναι τέτοια, ώστε οι άνθρωποι, κυρίως αν είναι ανεπαρκώς προετοιμασμένοι, να μπορούν με δυσκολία να την αντιληφθούν, να την ελέγξουν και, εάν χρειαστεί, να την απωθήσουν”.
