«Για να καταστεί αυθεντική ανθρώπινη πρόοδος, δηλαδή πρόοδος ολόκληρου του ανθρώπου και όλων των ανθρώπων, η τεχνική και η επιστημονική πρόοδος πρέπει να εμψυχώνεται και να καθοδηγείται από την αγάπη. Μόνον έτσι θα μπορεί πάντοτε να τίθεται στην υπηρεσία της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να προάγει τις συνθήκες ζωής όλων, ιδιαιτέρως των πλέον μειονεκτούντων».
Αυτό υπογραμμίζει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ στην κατήχηση που εκφώνησε στις 23 Σεπτεμβρίου κατά τη Γενική Ακρόαση, η οποία ήταν αφιερωμένη στο τρίτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους της ποιμαντικής Διατάξεως της Β΄ Συνόδου του Βατικανού Gaudium et spes, με τίτλο «Η ανθρώπινη δραστηριότητα μέσα στο σύμπαν».
Να μοιραζόμαστε τον άρτο της γνώσεως και της τεχνογνωσίας
Απευθυνόμενος σε περίπου 25.000 πιστούς, τους οποίους χαιρέτισε, αρχίζοντας από τα παιδιά, κατά τη συνηθισμένη περιήγησή του με το παπικό όχημα ανάμεσα στους τομείς της Πλατείας του Αγίου Πέτρου, σε μια υπέροχη ημέρα των αρχών του φθινοπώρου, ο Πάπας εξήγησε ότι «το συνοδικό κείμενο μας καλεί να μοιραζόμαστε τον άρτο της γνώσεως και της τεχνογνωσίας, ώστε κάθε άνθρωπος και κάθε λαός να μπορεί να αναπτύσσει τις δυνατότητές του και όλοι μαζί να οικοδομούμε, με τη βοήθεια του Θεού, ένα καλύτερο μέλλον».
Αυτή είναι, σύμφωνα με τον Λέοντα ΙΔ΄, η αξία της τεχνικής, κοινωνικής και επιστημονικής προόδου, η οποία, λιγότερο από τέσσερα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου, τον Ιούλιο του 1969, θα οδηγήσει τον άνθρωπο να πατήσει για πρώτη φορά το πόδι του στη Σελήνη.
Το δράμα του «αθεϊστικού ανθρωπισμού»
Ο Ποντίφικας υπενθυμίζει τις βασικές παραδοχές του κεφαλαίου, το οποίο αναγνωρίζει ότι ο άνθρωπος, «πλασμένος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού, χάρη στην ελευθερία και τη νοημοσύνη του, αυξάνει τις γνώσεις του και προάγει έτσι ολόκληρη την κοινωνία. Ωστόσο, ορισμένοι στοχαστές παρουσίασαν αυτή την τεχνική και επιστημονική πρόοδο ως κάτι που αποδυναμώνει τη σχέση με τον Θεό, σε σημείο να την καθιστά να φαίνεται περιττή ή ακόμη και αντίθετη προς τη χριστιανική πίστη».
«Πρόκειται για μια προκατάληψη που εδραιώνεται κυρίως σε εκείνο το τμήμα του δυτικού πολιτισμού που έχει χάσει την αναφορά του στη χριστιανική Αποκάλυψη. Πρόκειται για την αντίληψη που συνδέεται με τους “μεταχριστιανικούς ανθρωπισμούς”, οι οποίοι παρουσιάζουν τον άνθρωπο και τον Θεό ως αντιπάλους. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, για να κατακτήσει ο άνθρωπος τη γνώση, την ελευθερία και την πρόοδο, θα πρέπει να χειραφετηθεί από τον Θεό» επισημαίνει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄.
«Στο τέλος, όμως, αρνούμενος τη σχέση με τον Θεό, χάνει και τη δυνατότητα να αναγνωρίσει την υπερβατική αξία του ανθρώπινου προσώπου. Αυτό είναι “το δράμα του αθεϊστικού ανθρωπισμού”, το οποίο περιέγραψε εύστοχα ένας σημαντικός θεολόγος της Β΄ Συνόδου του Βατικανού, ο Ανρί ντε Λυμπάκ».
Η βελτίωση της ζωής αποτελεί σημείο της μεγαλωσύνης του Θεού
Σύμφωνα με τον Πάπα, η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού, με την Gaudium et spes, θέλει να δώσει μια σαφή απάντηση. Για τους πιστούς, όπως αναφέρεται στο άρθρο 34, «η ατομική και συλλογική ανθρώπινη δραστηριότητα, δηλαδή η τεράστια προσπάθεια με την οποία οι άνθρωποι επιδιώκουν επί αιώνες να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους, ανταποκρίνεται στις προθέσεις του Θεού».
Και η συνοδική Διάταξη συνεχίζει:
«Οι χριστιανοί δεν διανοούνται καν να αντιπαραθέσουν τα επιτεύγματα της ανθρώπινης ευφυΐας και του θάρρους στη δύναμη του Θεού, σαν να ήταν το λογικό δημιούργημα αντίπαλος του Δημιουργού. Αντιθέτως, είναι πεπεισμένοι ότι οι νίκες της ανθρωπότητας αποτελούν σημείο της μεγαλωσύνης του Θεού και καρπό του ανεξερεύνητου σχεδίου Του».
Η ανθρωπότητα βρίσκει στον Χριστό την πλήρη αλήθεια και την ελευθερία
Ο Λέων ΙΔ΄ διευκρινίζει, παραπέμποντας στην Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας, ότι «ο Θεός εμπιστεύθηκε στην ανθρωπότητα μια δημιουργία που βρίσκεται σε πορεία, η οποία εξελίσσεται και αναπτύσσεται, ώστε ο άνθρωπος να την οδηγήσει στην ολοκλήρωσή της μέσω της συνετής δραστηριότητάς» του.
Αυτό αποτελεί σημαντική υπενθύμιση του μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως.
«Η ανθρωπότητα –και μαζί της η εργασία, η πρόοδος και η αυτονομία των δημιουργημένων πραγματικοτήτων– δεν απορροφάται ούτε ακυρώνεται από τη συνάντηση με τον Θεό, αλλά προσλαμβάνεται στο σύνολό της, εξακολουθώντας να είναι, εν Χριστώ, ελεύθερη και δραστήρια. Διότι στον Χριστό βρίσκει την πλήρη αλήθεια και την ελευθερία».
Η συνάντηση με τον Θεό μέσω του αγιασμού της καθημερινής εργασίας
Κατά την τέλεση της Ευχαριστιακής Ιερουργίας, ο καρπός της ανθρώπινης εργασίας, που αντιπροσωπεύεται από τον άρτο και τον οίνο, προσφέρεται καθημερινά στην Αγία Τράπεζα, για να μεταβληθεί σε Σώμα και Αίμα Χριστού.
Από αυτή την άποψη προκύπτει μια σημαντική αλήθεια:
«Για να συναντήσει τον Θεό, ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να εγκαταλείψει τις επίγειες ασχολίες του, αλλά μπορεί να βιώνει πλήρως την κλήση του, επιτελώντας με επιμέλεια την καθημερινή του εργασία και αγιάζοντάς την».
«Οι χριστιανοί, επομένως, συμμετέχουν, όπως όλοι οι άνθρωποι, στην οικοδόμηση της ανθρώπινης κοινωνίας, έχοντας ως προσανατολισμό τον τελικό σκοπό των πάντων και τη συνάντηση με τον Θεό. Παράλληλα, καλούνται να υπενθυμίζουν αυτόν τον έσχατο σκοπό σε όσους μοιράζονται μαζί τους την περιπέτεια της προόδου, της επιστήμης και της ζωής. Η επίγεια πρόοδος, η οποία πρέπει να διακρίνεται σαφώς από την ανάπτυξη της Βασιλείας του Θεού, παραμένει, ωστόσο, ιδιαίτερα σημαντική, στον βαθμό που μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη οργάνωση της ανθρώπινης κοινωνίας» καταλήγει ο Ποντίφικας.
Η ανάμνηση της επίσκεψης στο Ρίμινι και του Αγίου Πίου
Στο τέλος της Γενικής Ακρόασης, χαιρετώντας τους Ιταλούς πιστούς, ο Πάπας Λέων υποδέχθηκε με στοργή τους προσκυνητές της Επισκοπής του Ρίμινι, με επικεφαλής τον Επίσκοπο Νικολό Ανσέλμι, οι οποίοι προσήλθαν έναν μήνα μετά την ποιμαντική επίσκεψή του στην περιοχή.
Ο Ποντίφικας εξέφρασε εκ νέου την ευγνωμοσύνη του και τους ενθάρρυνε «να αυξάνονται στην πίστη, ριζωμένοι στην ακρόαση του Λόγου του Θεού, ώστε να μαρτυρούν σε όλους την αγάπη του ουράνιου Πατέρα».
Υπενθύμισε, επίσης, ότι σήμερα (23 Σεπτεμβρίου) η Εκκλησία τιμά λειτουργικά τη μνήμη του Αγίου Πίου της Πιετρελτσίνα.
«Η μαρτυρία της πίστεως και της αγάπης του ας αποτελέσει για τον καθένα σας πρόσκληση να εμπιστεύεστε πάντοτε την αγαθότητα και το έλεος του Θεού» ευχήθηκε.
Η μακαριωνυμία του Σιν και το προσκύνημα στην Τσενστοχόβα
Απευθυνόμενος στους αγγλόφωνους πιστούς, ο Ποντίφικας αναφέρθηκε στη μακαριωνυμία του Επισκόπου Φούλτον Σιν (η οποία τελέσθηκε την επόμενη ημέρα στο Σαιντ Λούις της πολιτείας Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών).
Προσευχήθηκε, ώστε το παράδειγμα και η μεσιτεία αυτού του αγίου ποιμένα, ο οποίος έγινε γνωστός για το έργο του στον ευαγγελισμό μέσω των μέσων επικοινωνίας, «να εμπνεύσουν πολλούς άλλους να ανακαλύψουν και αυτοί νέους τρόπους για να διαδίδουν το ευαγγελικό μήνυμα με χαρούμενο ενθουσιασμό».
Τέλος, απευθυνόμενος στους πολωνόφωνους πιστούς, αναφέρθηκε στο ετήσιο προσκύνημα των συζύγων και των οικογενειών στο Μαριανό Προσκύνημα της Τσενστοχόβα, στην Ιάσνα Γκούρα, το οποίο πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες με σύνθημα: «Ο γάμος γεννά τη ζωή».
«Η προσευχή και η κοινή μελέτη του Λόγου του Θεού ας ενισχύσουν την πίστη των συζύγων, ώστε να συνεργάζονται γενναιόδωρα με τον Δημιουργό στη μετάδοση της ζωής και των Χριστιανικών αξιών μέσα σε εκείνη την ιδιαίτερη κοινότητα που ονομάζεται οικογένεια» ευχήθηκε ο Λέων ΙΔ΄.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
