«Είμαι γοητευμένος από αυτό που ο Φραγκίσκος κάνει: Νομίζω ότι η αρχιερατική διακονία του αποτελεί μια ευκαιρία, όχι μόνο για την Καθολική Εκκλησία, αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα ». Αυτό δήλωσε σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στην L'Osservatore Romano ο κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ζίγκμουντ Μπάουμαν στον οποίο οφείλουμε τον ιδιαίτερο ορισμό της «ρευστής νεωτερικότητας».
Σύμφωνα με τον κ. Μπάουμαν, «η απόρριψη του νομικισμού και η ικανότητα του Jorge Mario Bergoglio να αγγίξει τις καρδιές των ανθρώπων θυμίζουν τον Ιωάννη τον 23ο». «Ο σημερινός Πάπας -λέει– έχει δείξει μια ατρόμητη συμπεριφορά: Σκέφτομαι αυτό που έκανε στην Λαμπεντούζα, και τι είπε για τους απόκληρους του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας». «Ο Φραγκίσκος -προσθέτει ο Μπάουμαν- μιλά με την πνευματικότητα που χαρακτηρίζει την εποχή μας: οι οπαδοί του “προσωπικού Θεού”, στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις ηθικές συνταγές που δίδονται από τους εκπροσώπους των θρησκευτικών θεσμών, αλλά θέλουν να βρουν ένα νόημα στην κατακερματισμένη ατομική ύπαρξή τους. Είμαι ακόμα σε αναμονή της καλής είδησης της πραγματικής έννοιας της λέξης Ευαγγέλιο».
«Προσωπικά -λέει ο μεγάλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος- ανυπομονώ να δω την μελλοντική εξέλιξη αυτής της διακονίας. Εντυπωσιάστηκα από την έμφαση που ο Μπεργκόλιο δίνει στην πρακτική του διαλόγου: έναν αποτελεσματικό διάλογο, όχι αυτόν τον διάλογο που γίνεται ανάμεσα σε ανθρώπους, που, λιγότερο ή περισσότερο, σκέφτονται το ίδιο. Όταν συγκρίνεις ιδέες με ανθρώπους που βλέπουν τα πράγματα από μια εντελώς διαφορετική οπτική, τότε ο διάλογος έχει ενδιαφέρον. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί πραγματικά να συμβεί οι εταίροι του διαλόγου να οδηγηθούν στο να αλλάξουν τις προσωπικές τους απόψεις, σε σύγκριση με τις αρχικές τους θέσεις». «Αυτό είναι το είδος ανταλλαγής που έχουμε επιτακτική ανάγκη, γιατί καλούμαστε να χειριστούμε προβλήματα που έχουν μεγάλες συνέπειες, οπότε δεν έχουμε καμία έτοιμη λύση. Απλά σκεφθείτε το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και του τεράστιου τμήματος του παγκόσμιου πληθυσμού που εξακολουθεί να ζει στη φτώχεια, ή την ανάγκη να τεθεί τέλος στην αδιάκριτη εκμετάλλευση των πόρων του πλανήτη και να βρεθεί μια εναλλακτική λύση, ένα σαφώς βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης ».
Ο κ. Μπάουμαν γεννήθηκε στην Πολωνία το 1925 και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κοινωνιολογικούς στοχαστές της εποχής μας. Ο κ. Μπάουμαν πιστεύει ότι η κοινωνιολογία είναι υπόθεση ηθική: “Το να σκεφτόμαστε κοινωνιολογικά σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε περισσότερο τους ανθρώπους γύρω μας, κατανοούμε τις ελπίδες τους και τις επιθυμίες τους, τις ανησυχίες τους και τα προβλήματά τους”. Στα ελληνικά κυκλοφορούν αρκετά έργα του, ενδεικτικά αναφέρουμε: “Η μετανεωτερικότητα και τα δεινά της”, “Παγκοσμιοποίηση”, “Η εργασία, ο καταναλωτισμός και οι νεόπτωχοι”, “Ζωή για κατανάλωση”, “Ρευστοί καιροί” και άλλα.
