Ο καρδινάλιος Ιωσήφ Ράτσινγκερ, εξελέγη Πάπας στις 19 Απριλίου 2005 σε ηλικία 78 ετών. Το όνομα που επέλεξε ήταν Βενέδικτος 16ος.
Ο καρδινάλιος Ιωσήφ Ράτσινγκερ, επικεφαλής της Συνοδικής Επιτροπής για θέματα Πίστεως, Πρόεδρος της Ποντιφικής Βιβλικής Επιτροπής και της Διεθνούς Θεολογικής Επιτροπής, Πρύτανης του Κολλεγίου των Καρδιναλίων, γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1927 στο Marktl am Inn της Γερμανίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 29 Ιουνίου του 1951.
Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός και καταγόταν από παλιά αγροτική οικογένεια της Κάτω Βαυαρίας. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στο Traunstein, και κλήθηκε ως βοηθητικό προσωπικό στην αντιαεροπορική υπηρεσία τους τελευταίους μήνες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Από το 1946 ως το 1951, έτος στο οποίο χειροτονήθηκε ιερέας και άρχισε να διδάσκει, μελέτησε φιλοσοφία και θεολογία στο πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Freising.Το 1953 έλαβε το διδακτορικό του στη θεολογία με διατριβή πάνω στο θέμα: "Ο Λαός και ο Οίκος του Θεού στη διδασκαλία του Αγ. Αυγουστίνου περί Εκκλησίας". Τέσσερα χρόνια αργότερα, έλαβε το διδακτορικό του ως πανεπιστημιακός διδάσκαλος. Δίδαξε θεολογία στη σχολή φιλοσοφίας και θεολογίας του Freising, έπειτα στη Βόννη (1959-1969), στο Μόναχο (1963-1966), στη Τυβίγγη (1966-1969). Από 1969 ήταν καθηγητής της δογματικής θεολογίας και της ιστορίας του δόγματος στο πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ και αντιπρόεδρος του ιδίου πανεπιστημίου.
Ήδη το 1962 έγινε ευρέως γνωστός όταν, σε ηλικία 35 ετών, έγινε σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, καρδιναλίου Joseph Frings κατά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού. Μεταξύ των πολυάριθμων δημοσιεύσεών του ιδιαίτερη θέση έχει η «Εισαγωγή στο Χριστιανισμό», μια συλλογή πανεπιστημιακών μαθημάτων για την ομολογία της αποστολικής πίστης, που δημοσιεύτηκε το 1968, «Δόγμα και αποκάλυψη», μια ανθολογία δοκιμίων, ομιλιών και σκέψεων που αφιερώνονται στην ποιμαντική, που δημοσιεύτηκε το 1973.
Τον Μάρτιο του 1977, ο πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον επέλεξε Αρχιεπίσκοπο του Μονάχου και του Freising και στις 28 Μαΐου 1977, έγινε ο πρώτος ιερέας, προερχόμενος από τον εφημεριακό κλήρο, που μετά από 80 έτη ανέλαβε αυτή τη μεγάλη βαυαρική Επισκοπή.
Από τον Παύλο ΣΤ΄ στο Κονσιστόριο της 27ης Ιουνίου 1977, ονομάστηκε Καρδινάλιος του ιερατικού τίτλου Παναγίας της Παρηγορήτριας (1993), του επισκοπικού τίτλου Βελλέτρι και Σένι και, τέλος, το 2002 του επισκοπικού τίτλου της Όστιας που είναι ο τίτλος του Πρυτάνεως του Κολλεγίου των Καρδιναλίων.
Στις 25 Νοεμβρίου 1981 ορίστηκε από τον Ιωάννη Παύλο Β΄ επικεφαλής της Συνοδικής Επιτροπής για θέματα Πίστεως, Πρόεδρος της Ποντιφικής Βιβλικής Επιτροπής και της Διεθνούς Θεολογικής Επιτροπής.
Ήταν Εισηγητής της Γενικής Συνέλευσης της Συνόδου των Επισκόπων (1980).
Ένας από τους τρεις προεδρεύοντες της Συνόδου των Επισκόπων(1983) που είχε ως θέμα την «Καταλαγή και μετάνοια στην αποστολή της Εκκλησίας».
Εξελέγη αντι-πρύτανης του Κολλεγίου των Καρδιναλίων στις 6 Νοεμβρίου 1998. Στις 30 Νοεμβρίου 2002, ο Άγιος Πατέρας ενέκρινε την εκλογή του μετά την πρόταση των καρδιναλίων, ως Πρύτανη του Κολλεγίου των Καρδιναλίων.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής για την προετοιμασία της Κατήχησης της Καθολικής Εκκλησίας, και μετά από 6 χρόνια εργασίας (1986-92) παρουσίασε τη νέα κατήχηση στον Άγιο Πατέρα Ιωάννη Παύλο Β΄.
Στις 10 Νοεμβρίου 1999 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ επί τιμή της δικονομίας.
Επίτιμο μέλος της Ποντιφικής Ακαδημίας των Επιστημών, από 13 Νοεμβρίου 2000.
Μετείχε σε πολλές Επιτροπές της Ρωμαϊκής Κουρίας.
Μετά το πέρας του Κονκλαβίου και την εκλογή του ο Άγιος Πατέρας Βενέδικτος 16ος αποφάσισε να δείπνησε με όλους τους καρδιναλίους στον Οίκο της Αγίας Μάρθας, όπου θα αναπαυθεί. Την επομένη 20 Απριλίου 2005 στις 9.00 πμ ο Πάπας προήδρευσε στο συλλείτουργο με τους καρδιναλίους στην Καπέλα Σιστίνα και εκφώνησε λόγο στα λατινικά. Η Θεία Λειτουργία για την επίσημη έναρξη της Αρχιεροσύνης του Αγίου Πατρός Πάπα Βενεδίκτου του 16ου τελέστηκε στον Άγιο Πέτρο την Κυριακή 24 Απριλίου 2005 στις 10 πμ.
