«Είναι ένα μεγάλο σημάδι ελπίδας, ιδιαίτερα στις ημέρες μας, που χαρακτηρίζονται από τόσες συγκρούσεις και πολέμους, το να γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία είναι ένας λαός στον οποίο συνυπάρχουν, χάρη στην πίστη, άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, γλωσσών και πολιτισμών. Είναι ένα σημείο τοποθετημένο στην ίδια την καρδιά της ανθρωπότητας, μια υπενθύμιση και μία προφητεία εκείνης της ενότητας και εκείνης της ειρήνης στην οποία ο Θεός Πατέρας καλεί όλα τα παιδιά Του».
Αυτό αποτελεί τον πυρήνα του μηνύματος του Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ στην τρίτη κατήχηση της γενικής ακρόασης, που είναι αφιερωμένη στη δογματική διάταξη της Β΄ Συνόδου του Βατικανού Lumen gentium. Ο Ποντίφικας, στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου, φωτισμένη από έναν ήλιο κρυμμένο πίσω από σύννεφα και κάτω από ελαφριά βροχή, μετά από μια μακρά και θερμά χειροκροτούμενη διαδρομή με το παπικό όχημα ανάμεσα στους περίπου 15.000 πιστούς που ήταν παρόντες, στάθηκε ιδιαίτερα στο δεύτερο κεφάλαιο του κειμένου, το οποίο είναι αφιερωμένο στον λαό του Θεού.
Ο λαός του Αβραάμ, εκλεγμένος από τον Κύριο ως φάρος
Ο Πάπας υπενθύμισε ότι ο Θεός Δημιουργός, ο οποίος επιθυμεί «να σώσει κάθε άνθρωπο», πραγματοποιεί το έργο της σωτηρίας Του μέσα στην ιστορία επιλέγοντας έναν συγκεκριμένο λαό και κατοικώντας μέσα σε αυτόν. Γι’ αυτό καλεί τον Αβραάμ, του υπόσχεται πολυάριθμους απογόνους και στη συνέχεια συνάπτει διαθήκη με τα παιδιά του, τον λαό του Ισραήλ.
Η ταυτότητα αυτού του λαού, τόνισε ο Λέων ΙΔ΄, «καθορίζεται από τη δράση του Θεού και από την πίστη σε Αυτόν» και καλείται, σύμφωνα με τον προφήτη Ησαΐα, «να γίνει φως για τα άλλα έθνη, σαν ένας φάρος που θα προσελκύσει όλους τους λαούς, ολόκληρη την ανθρωπότητα».
Η Εκκλησία, αποτελούμενη από ανθρώπους όλων των λαών της γης
Ωστόσο, επισημαίνει η Σύνοδος στο Lumen gentium, όλα αυτά συνέβησαν ως προετοιμασία «για τη νέα και τέλεια διαθήκη που επρόκειτο να ολοκληρωθεί με τον Χριστό». Είναι ο ίδιος ο Χριστός που, «με το δώρο του Σώματος και του Αίματός Του, συγκεντρώνει μέσα Του και με οριστικό τρόπο αυτόν τον λαό», ο οποίος πλέον αποτελείται «από ανθρώπους προερχόμενους από κάθε έθνος», αλλά «ενωμένους με την πίστη σε Εκείνον».
«Αυτή είναι η Εκκλησία: ο λαός του Θεού που αντλεί την ύπαρξή του από το σώμα του Χριστού και που είναι ο ίδιος σώμα του Χριστού. Όχι ένας λαός όπως οι άλλοι, αλλά ο λαός του Θεού, που συγκεντρώνεται από Αυτόν και αποτελείται από ανθρώπους προερχόμενους από όλους τους λαούς της γης».
Ένας λαός ενωμένος από την πίστη στον Χριστό
Πρόκειται για έναν λαό ενωμένο από την πίστη στον Χριστό και όχι από τη γλώσσα, τον πολιτισμό ή την εθνότητα. Όπως αναφέρει το Lumen gentium, είναι «η σύναξη εκείνων που στρέφουν με πίστη το βλέμμα τους στον Ιησού».
Είναι ένας μεσσιανικός λαός, επειδή έχει ως κεφαλή του τον Χριστό, τον Μεσσία. Όσοι ανήκουν σε αυτόν δεν καυχώνται για αξιώματα ή τίτλους, αλλά μόνο για το δώρο τού να είναι, εν Χριστώ και μέσω Αυτού, θυγατέρες και υιοί του Θεού.
Στην Εκκλησία σχέσεις που εμψυχώνονται από την αγάπη
Έτσι, επανέλαβε ο Ποντίφικας, «το να είμαστε, κατά χάρη, παιδιά του Θεού» είναι αυτό που μετρά πραγματικά μέσα στην Εκκλησία, πριν από οποιαδήποτε λειτουργία ή αξίωμα. Βρισκόμαστε στην Εκκλησία, εξήγησε, «για να λαμβάνουμε αδιάκοπα τη ζωή από τον Πατέρα και να ζούμε ως παιδιά Του και ως αδέλφια μεταξύ μας».
Ο νόμος που εμπνέει τις σχέσεις μέσα στην Εκκλησία είναι η αγάπη, όπως τη λαμβάνουμε και τη βιώνουμε στον Ιησού· και ο προορισμός της είναι η Βασιλεία του Θεού, προς την οποία η Εκκλησία πορεύεται μαζί με ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Ένας λαός ανοιχτός και σε όσους δεν έχουν ακόμη ευαγγελιστεί
Ενωμένη με τον Χριστό, συνέχισε ο Πάπας Λέων, η Εκκλησία δεν μπορεί να είναι «στραμμένη στον εαυτό της», αλλά «είναι ανοιχτή σε όλους και είναι για όλους». Αν και σε αυτήν ανήκουν όσοι πιστεύουν στον Χριστό, όλοι οι άνθρωποι, σε κάθε τόπο και σε κάθε εποχή, όπως γράφουν οι πατέρες της Συνόδου, «καλούνται να αποτελέσουν τον νέο λαό του Θεού».
Ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν ακόμη λάβει το Ευαγγέλιο είναι, κατά κάποιον τρόπο, «προσανατολισμένοι προς τον λαό του Θεού».
«Η Εκκλησία, συνεργαζόμενη με την αποστολή του Χριστού, καλείται να διαδώσει το Ευαγγέλιο παντού και σε όλους, ώστε ο καθένας να μπορεί να έρθει σε επαφή με τον Χριστό».
Στην Εκκλησία πρέπει να υπάρχει θέση για όλους
Αυτό σημαίνει, κατέληξε ο Λέων ΙΔ΄, ότι μέσα στην Εκκλησία «υπάρχει και πρέπει να υπάρχει θέση για όλους» και ότι κάθε χριστιανός «καλείται να αναγγέλλει το Ευαγγέλιο και να δίνει μαρτυρία σε κάθε περιβάλλον όπου ζει και εργάζεται».
Η καθολικότητα αυτού του λαού, σύμφωνα με τη Σύνοδο, φαίνεται ακριβώς στο ότι «υποδέχεται τα πλούτη και τις δυνατότητες των διαφορετικών πολιτισμών» και ταυτόχρονα «τους προσφέρει τη νεότητα του Ευαγγελίου για να τα καθαρίσει και να τα ανυψώσει». Με αυτή την έννοια, «η Εκκλησία είναι μία, αλλά τους περιλαμβάνει όλους».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
