Κατά την Πανήγυρη της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, ο Πάπας υπέγραψε το μήνυμα για την Ημέρα Αγιασμού των Ιερέων: η αγιότητα δεν είναι ένα αφηρημένο ιδανικό ούτε μία επιλογή ανάμεσα σε πολλές· είμαστε καλεσμένοι να είμαστε στοχαστικοί μέσα στη δράση και γεμάτοι έλεος.
Στην αγιότητα δεν φτάνει κανείς με «μεμονωμένες προσπάθειες», που τελικά αποδεικνύονται μάταιες, ούτε μόνο με τον «αγώνα της άσκησης και της τελειοποίησης», όσο αναγκαίος κι αν είναι. Ένας Ιερέας φτάνει στην αγιότητα εμπιστευόμενος και παραδιδόμενος στον Χριστό, ενωμένος –ή καλύτερα, παραδομένος– στην Καρδιά Του, τον «τόπο» όπου η αγιότητα αποκαλύπτεται ως εγγύτητα και τρυφερότητα και από όπου πηγάζει το Άγιο Πνεύμα που μεταμορφώνει τα «σκληρά σκεύη» της ανθρώπινης μικρότητας.
Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ εμβαθύνει στο νόημα και κυρίως στην κορυφή της Ιερατικής κλήσης στο μήνυμά του για την πανηγυρική εορτή της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά παραδοσιακά την Ημέρα Αγιασμού των Ιερέων.
Όχι μόνο για λίγους εκλεκτούς
Η αγιότητα, δηλώνει εξαρχής ο Λέων ΙΔ΄, «δεν είναι μία επιλογή ανάμεσα σε πολλές ούτε ένα αφηρημένο ιδανικό· αφορά την ίδια την ταυτότητα κάθε ανθρώπου που επιθυμεί να συμμετάσχει στη ζωή του Αναστημένου». Πρόκειται για μια «εμπιστευτική παράδοση» στον Χριστό, παρά το «μεγάλο παράδοξο» μιας κλήσης τόσο υψηλής, ενώ οι αποδέκτες της είναι, όπως αναγνωρίζει ο Πάπας, «περιορισμένοι και ατελείς, συχνά σημαδεμένοι από αδυναμίες και κόπωση, μερικές φορές και από πληγές».
Όμως, αν η ανθρώπινη καρδιά είναι «ευάλωτη», η ένωση «της καρδιάς μας με την Καρδία του Ιησού δεν είναι μια εμπειρία προορισμένη για λίγους εκλεκτούς. Αντιθέτως, είναι μια μυστηριακή και ευχαριστιακή πορεία που πραγματοποιείται μέσα στην καθημερινότητα» γράφει ο Λέων ΙΔ΄.
Στοχαστικοί μέσα στη δράση
Εάν αναζητούμε την ένωση με τον Ιησού, συνεχίζει ο Πάπας, «η αγιότητα, που μάταια αναζητείται με μεμονωμένες προσπάθειες, θα αποκαλυφθεί γι’ αυτό που πραγματικά είναι: ανταπόκριση στη χάρη που μας προλαμβάνει, μας στηρίζει και μας μεταμορφώνει».
Τότε, τα πάντα, «η προσευχή, η διακονία, οι σχέσεις, η κούραση, οι χαρές και οι αποτυχίες, ακόμη και ο χρόνος που φαίνεται χαμένος ή η αγάπη που μοιάζει να σπαταλήθηκε γίνονται προνομιακός τόπος φανέρωσης του Θεού και της άπειρης αγάπης Του» διαβεβαιώνει.
Το πρότυπο στο οποίο καλείται να τείνει ο Ιερέας είναι εκείνο ενός «Ιερέα με ακέραιη, απλή και καθαρή καρδιά», ο οποίος γίνεται έτσι «στοχαστικός μέσα στη δράση, ελεήμων, πιστός στη δοκιμασία και χαρούμενος στην αυτοπροσφορά».
Πρόκειται για έναν ποιμένα που «ο κόσμος έχει μεγάλη ανάγκη», έναν άνθρωπο που δεν προσφέρει «μόνο λόγια ή προγράμματα, αλλά τη ζωντανή μαρτυρία μιας συμφιλιωμένης καρδιάς» υπογραμμίζει ο Πάπας.
«Να κάνουμε την Καρδιά του Χριστού να χτυπά μέσα μας»
Ο Λέων ΙΔ΄ επαναλαμβάνει ότι «η απάντηση στην κλήση για αγιότητα δεν βρίσκεται τόσο στον αγώνα της άσκησης και της τελειοποίησης, όσο αναγκαίος κι αν είναι, αλλά στην εμπιστευτική προσκόλληση στην αγάπη που αποκαλύπτεται στην τρυπημένη Καρδία του Ιησού».
Μια αγάπη που δεν φανερώνεται «στην απρόσιτη απόσταση μιας απομονωμένης τελειότητας», αλλά που «προσφέρεται μέχρι να πληγωθεί και γι’ αυτό μπορεί να γίνει πηγή ελέους και ζωής».
«Αυτή η ευλογημένη Καρδία, λοιπόν, είναι ο “τόπος” όπου η αγιότητα αποκαλύπτεται ως εγγύτητα και τρυφερότητα» τονίζει ο Πάπας. Με άλλα λόγια, πρόκειται για τα θεμελιώδη γνωρίσματα κάθε Ιερέα.
Γι’ αυτό, καταλήγει ο Λέων ΙΔ΄, «μας ζητείται μια σχέση με τον Θεό που δεν θα μας απομακρύνει από τους ανθρώπους, αλλά θα μας καθιστά κοντινούς σε όλους· μια σχέση που θα διαμορφώνει καρδιές υπομονετικές, τρυφερές, ικανές για εγγύτητα, συμπόνια και ακρόαση».
Η Παναγία, «που φύλαξε στην καρδιά της το μυστήριο του Υιού της, ας μας διδάξει να διαφυλάττουμε και να κάνουμε να χτυπά μέσα μας η Καρδία του Χριστού».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
