«Μια φωτεινή μαρτυρία της δωρεάν προσφοράς του Θεού, ο οποίος σπέρνει στην ανθρώπινη καρδιά την ανησυχία για την αναζήτηση του προσώπου Του». Με αυτά τα λόγια, στον χαιρετισμό του στην ισπανική γλώσσα, ο Πάπας Λέων περιγράφει τις Αειπάρθενες Προσκυνήτριες του Παναχράντου Μυστηρίου, τις οποίες δέχθηκε το πρωί στις 5 Σεπτεμβρίου στο Βατικανό με την ευκαιρία της 50ής επετείου από την ίδρυση της Ένωσης των Μονών του Αγίου Πνεύματος.
Οι μοναχές της μονής, που ζουν σε αυστηρή μοναχική απομόνωση, ήρθαν στη Ρώμη για προσκύνημα στα ίχνη της μακαρίας Μαρίας Μαγδαληνής της Ενανθρωπήσεως, η οποία έζησε κατά τον 18ο και τις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Πάπας Πίος Ζ΄ υποστήριξε την ίδρυση του Τάγματος, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Αυγουστινιανών. Ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ την ανακήρυξε «Σεβάσμια» στις 24 Απριλίου 2001. Το 2007 ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ αναγνώρισε θαύμα που αποδόθηκε στη μεσιτεία της και στις 3 Μαΐου 2008 πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, η τελετή της μακαριωνυμίας της.
Η αδιάλειπτη ευχαριστιακή λατρεία αποτελεί τον πυρήνα του χαρίσματος των μοναχών του Παναχράντου Μυστηρίου. Σε αυτό αναφέρεται ο Ποντίφικας, επιβεβαιώνοντάς τες στην υπηρεσία τους προς την Εκκλησία και τον κόσμο.
Είστε καλεσμένες να γίνετε υφάντριες της κοινωνίας, με τα νήματα της προσευχής και της εργασίας, της ευχαριστιακής λατρείας και της αδελφικής κοινωνίας μέσα στο μοναστήρι. Είθε αυτός ο καιρός της χάριτος, τον οποίο ζείτε ως προσκυνήτριες στην Αιώνια Πόλη και στους τόπους όπου γεννήθηκε το Τάγμα, να σας ανανεώσει και να σας ενισχύσει, ώστε να συνεχίσετε να ακτινοβολείτε στον κόσμο την ομορφιά του προσώπου του Χριστού, του Κυρίου που είναι παρών στο Άγιο Μυστήριο.
Ένα σώμα
Ο Πάπας αναδεικνύει τη μαρτυρία αυτών των μοναχών, οι οποίες, όπως επισημαίνει, αποτελούν «την απάντηση σε έναν βαθύ πόθο, τον οποίο ο ψαλμωδός εκφράζει με τόση ομορφιά: “Η καρδιά μου γνωρίζει ότι μου είπες: Αναζητήστε το πρόσωπό μου. Το πρόσωπό Σου, Κύριε, ζητώ· μη μου κρύψεις το πρόσωπό Σου”».
Η διαρκής αναζήτηση του προσώπου του Θεού αποκτά εδώ μια ιδιαίτερη μορφή:
Μεταφράζεται σε μια ζωή ολοκληρωτικά αφιερωμένη στη συνεχή και σιωπηλή λατρεία ενός Θεού που έγινε άρτος και μας καλεί να ενωθούμε μαζί Του στη θυσία του θυσιαστηρίου, ώστε να αποτελέσουμε ένα σώμα.
Ευχαριστιακή πνευματικότητα
Από εδώ προέρχεται και η αναφορά του στον Άγιο Αυγουστίνο, στον άρτο και στον οίνο που «επάνω στο θυσιαστήριο είναι το μυστήριο της ενότητας των πιστών στον Χριστό».
Γι’ αυτό είναι απαραίτητη «μια ευχαριστιακή πνευματικότητα, δηλαδή μια πνευματικότητα της εκκλησιαστικής ενότητας μέσα στην αγάπη».
Ο δρόμος του Ευαγγελίου
Η προτροπή του Λέοντος ΙΔ΄ προς τις Αειπάρθενες Προσκυνήτριες του Παναχράντου Μυστηρίου είναι να συνεχίσουν να ζουν «με ανανεωμένη ελπίδα και επιθυμία για αγιότητα», έχοντας κατά νου ότι η πιστότητα «στην αρχαία και πάντοτε νέα σοφία του Ευαγγελίου είναι ο καλύτερος δρόμος για εκείνους οι οποίοι, καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, αφιερώνονται στην αγάπη του Θεού και του πλησίον».
Ένα Τάγμα που ακολουθεί τον Αυγουστινιανό Κανόνα
Οι Αειπάρθενες Προσκυνήτριες του Παναχράντου Μυστηρίου, γνωστές και ως μοναχές του Παναγίου Μυστηρίου, είναι Τάγμα που ιδρύθηκε το 1807 στη Ρώμη από τη μακαρία Μαρία Μαγδαληνή της Ενανθρωπήσεως.
Πρόκειται για μοναχές της ενορατικής ζωής, αφιερωμένες στην αδιάλειπτη λατρεία του Παναχράντου Μυστηρίου ημέρα και νύκτα, που ακολουθούν τον Κανόνα του Αγίου Αυγουστίνου.
Η Ένωση των Μονών του Αγίου Πνεύματος αποτελείται από περίπου 30 μοναστήρια, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στο Μεξικό και ανήκουν στην οικογένεια αυτού του Τάγματος.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι μοναχές του Παναχράντου Μυστηρίου είναι λίγο λιγότερες από χίλιες και αριθμούν περίπου 60 μοναστήρια.
Το μοναχικό τους ένδυμα αποτελείται από λευκό χιτώνα, κόκκινο επωμίτη και μαύρο κάλυμμα κεφαλής.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
