Σε έναν κόσμο όπου αρκετοί νέοι μοιάζουν «παραλυμένοι από τον φόβο μήπως κάνουν λάθος ή μήπως δεν ανταποκριθούν στις απαιτήσεις», η ποιμαντική της σχολικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης μπορεί να τους βοηθήσει να βρουν το θάρρος να «πρωταγωνιστήσουν σε έναν νέο τρόπο κατοίκησης του κόσμου, ως οικοδόμοι της αδελφοσύνης και μιας δικαιότερης κοινωνίας».
Αυτό υπογραμμίζει ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, κατά τη συνάντησή του στις 22 Οκτωβρίου, στην Αίθουσα Παύλου ΣΤ΄ με περίπου χίλιους διοργανωτές και συμμετέχοντες στο Διεθνές Συνέδριο για την ποιμαντική της σχολικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, το οποίο πραγματοποιείται στο Βατικανό από τις 22 έως τις 23 Οκτωβρίου, με τίτλο «Χαράσσοντας νέους χάρτες ελπίδας».
Το Συνέδριο διοργανώνεται από την Ποντιφική Σύνοδο για τον Πολιτισμό και την Παιδεία, της οποίας προΐσταται ως Πρόεδρος ο Καρδινάλιος José Tolentino de Mendonça.
Επικεντρωθείτε στην αγωγή της καρδιάς
Στην ομιλία του ο Πάπας αναφέρεται «στο θάρρος, το οποίο γεννιέται μέσα από μια σχέση εμπιστοσύνης, από την εμπειρία της παρουσίας κάποιου που πιστεύει σε εσένα προτού ακόμη πιστέψεις εσύ στον εαυτό σου» όπως επισημαίνει.
«Κάτω από τον “θώρακα” που πολλοί έφηβοι κατασκευάζουν γύρω τους για να μην υποφέρουν, κρύβεται η επιθυμία να αγαπούν και να αγαπιούνται» υπενθυμίζει. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Πάπας καλεί όσους ασχολούνται με την ποιμαντική της σχολικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης «να επικεντρωθούν στην αγωγή της καρδιάς».
«Να διαπαιδαγωγείτε την καρδιά στη συμπόνια, στην ευγνωμοσύνη και στην ικανότητα να συγκινείται από τον πόνο των άλλων· να τη διαπαιδαγωγείτε στην αίγλη της δοξολογίας και στην επιθυμία για τον Θεό. Η διακονία προς τους φτωχούς, ο εθελοντισμός και η φροντίδα της κτίσεως δεν είναι δευτερεύουσες δραστηριότητες, αλλά τόποι όπου η καρδιά μαθαίνει να διευρύνεται. Ας μην το λησμονούμε: η αγάπη που προσφέρεται ως διακονία και η προσευχή είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένες».
Τα καθολικά σχολεία και τα πανεπιστήμια ας γίνουν «σπίτι» για τους νέους
Ο Λέων ΙΔ΄ υπενθυμίζει ότι «οι νέοι στους οποίους απευθύνεται αυτή η ιδιαίτερη ποιμαντική διακρίνονται για τον ενθουσιασμό, τη γενναιοδωρία και το πνεύμα διακονίας τους. Ωστόσο, πολλοί μαθητές και φοιτητές βιώνουν, επίσης, καταστάσεις υπαρξιακής δυσφορίας, εξαιτίας πληγωμένων οικογενειακών σχέσεων, της μοναξιάς στον ψηφιακό κόσμο, του αισθήματος ανεπάρκειας ή του φόβου μπροστά σε ένα μέλλον που φαντάζει αβέβαιο. Και μέσα στα σχολεία και τα πανεπιστήμιά μας, ενδέχεται να αισθάνονται ανώνυμοι».
«Πόσο σημαντικό είναι τα καθολικά σχολεία και πανεπιστήμια να αποτελούν, πριν απ’ όλα, “σπίτι”, έναν οικείο χώρο όπου τους περιμένουν και τους υποδέχονται! Η πρώτη αναγγελία του Ευαγγελίου πραγματοποιείται συχνά μέσα από έναν τρόπο υποδοχής που φανερώνει αγάπη: κάποιος που σε κοιτάζει στα μάτια, που θυμάται το όνομά σου, που αντιλαμβάνεται την απουσία σου και χαίρεται όταν επιστρέφεις».
Βοηθήστε τους νέους να βιώσουν την ομορφιά της συνάντησης με τον Χριστό
Για τον Ποντίφικα, μέσα σε ένα φιλόξενο περιβάλλον, «ο μαθητής ή ο φοιτητής μπορεί να εκφράσει τη βαθιά επιθυμία του να κατανοήσει και να δώσει νόημα στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή «η κοινή αναζήτηση της αλήθειας αποτελεί την ιδιαίτερη κλήση των σχολείων και των πανεπιστημίων».
«Σας ενθαρρύνω, λοιπόν, να καλλιεργείτε τη νοημοσύνη των νέων και να αναδεικνύετε τα ερωτήματά τους. Το πάθος σας —ιδιαίτερα όσων εργάζεστε σε καθολικά εκπαιδευτικά ιδρύματα— ας είναι να βοηθήσετε τους νέους να βιώσουν την ομορφιά της συνάντησης με τον Χριστό, τη γονιμότητα της σύμπραξης μεταξύ πίστεως και λόγου, μεταξύ της γνώσεως που απορρέει από την πίστη και των διαφόρων άλλων μορφών γνώσεως».
Συνοδέψτε την αργή βλάστηση της σκέψεως
«Η αποστολή αυτής της ιδιαίτερης ποιμαντικής είναι να συνοδεύει την αργή βλάστηση της σκέψεως και να διδάσκει τη διάκριση και την επίμονη αναζήτηση» συνεχίζει ο Πάπας Λέων.
Όπως έγραψε στην εγκύκλιό του Magnifica humanitas, επισημαίνει ότι «οφείλουμε να προστατεύουμε τους νέους μας από εκείνη τη λεπτή γοητεία που παρουσιάζει την ανθρώπινη σκέψη ως άχρηστη ακριβώς τη στιγμή που είναι περισσότερο αναγκαία. Δυστυχώς, αρκετοί νέοι φοβούνται μήπως παρερμηνευθούν ή μήπως δεν ανταποκριθούν στις προσδοκίες».
«Ζούμε μέσα σε μια κουλτούρα των επιδόσεων, η οποία μας συγκρίνει διαρκώς με τους άλλους και μας κατατάσσει, μερικές φορές με αμείλικτο τρόπο. Μια εσφαλμένα νοούμενη αξιοκρατία καταλήγει να μην σέβεται τα πρόσωπα. Γι’ αυτό πολλοί φθάνουν στο σημείο να παραιτούνται προτού καν προσπαθήσουν».
Πορευθείτε μαζί με τους νέους στον δρόμο
Ο Πάπας ολοκληρώνει την ομιλία του προειδοποιώντας για τους «ψευδοδιδασκάλους και τα παραπλανητικά μηνύματα, τα οποία υπόσχονται να δώσουν γρήγορες απαντήσεις στα ερωτήματα των νέων. Αντίθετα, όσοι ασχολούνται με την ποιμαντική της σχολικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης έχουν επιλέξει να κάνουν κάτι μεγαλύτερο: να πορεύονται μαζί τους στον δρόμο, μέχρις ότου ανακαλύψουν τα χαρίσματα που ο Θεός έχει ήδη εναποθέσει μέσα τους. Όπως έκανε ο Αναστημένος Χριστός με τους μαθητές που πορεύονταν προς τους Εμμαούς».
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
