Όταν ακούμε για αγιοσύνη ο νους μας σχεδόν αυτομάτως πηγαίνει σε ασκητικές μορφές του μεσαίωνα αποτραβηγμένους από τα ανθρώπινα και αφιερωμένους αποκλειστικά στα ουράνια. Το ίδιο και για την λέξη Άγιος, φανταζόμαστε τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, τους μάρτυρες της πίστεως και τους σπουδαίους ευαγγελιστές. Ίσως για αυτό όταν ακούμε για αγιοκατατάξεις ή αγιωνυμίες ανθρώπων που έζησαν σχετικά πρόσφατα ίσως και να σαστίζουμε γιατί δεν ταιριάζει με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.
Με αφορμή την Μακαριωνυμία του Carlo Acutis, ίσως να είναι χρήσιμο να ξανακοιτάξουμε την Αποστολική Παραίνεση του πάπα Φραγκίσκου «Να Χαίρεστε και να αγάλλεστε»[ΚΑΛΟΣ ΤΥΠΟΣ 2018] που είναι αφιερωμένη στην κλήση στην αγιοσύνη στον σύγχρονο κόσμο. Εκεί αναλύοντας αυτό το κάλεσμα υπάρχει μια πολύ ωραία παράγραφος που θεωρώ ότι περιγράφει και την περίπτωση του Carlo Acutis.
Γράφει ο Πάπας:
Γράφει ο Πάπας:
ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
«14. Για να γίνετε άγιοι δεν είναι απαραίτητο να είστε επίσκοποι, ιερείς, μοναχές ή μοναχοί. Πολλές φορές, έχουμε την τάση να σκεπτόμαστε ότι η αγιοσύνη προορίζεται αποκλειστικά γι’ αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν αποστάσεις από τις καθημερινές ασχολίες για να αφιερώνουν πολύ χρόνο στην προσευχή. Δεν είναι έτσι. Όλοι καλούμαστε να γίνουμε άγιοι ζώντας με αγάπη, και προσφέροντας ο καθένας τη δική του μαρτυρία μέσα στις καθημερινές του ασχολίες, εκεί όπου βρίσκεται. Είσαι μια αφιερωμένη ή ένας αφιερωμένος; Να είσαι άγιος ζώντας με χαρά την αυτοπροσφορά σου. Είσαι παντρεμένος; Να είσαι άγιος αγαπώντας και φροντίζοντας τον άνδρα σου ή τη γυναίκα σου, όπως ο Χριστός έκανε με την Εκκλησία. Είσαι ένας εργαζόμενος; Να είσαι άγιος εκτελώντας με τιμιότητα και με τον αρμόζοντα τρόπο την εργασία σου στην υπηρεσία των αδελφών. Είσαι γονέας ή γιαγιά ή παππούς; Να είσαι άγιος διδάσκοντας με υπομονή στα παιδιά να ακολουθούν τον Ιησού. Έχεις εξουσία; Να είσαι άγιος, αγωνιζόμενος για το κοινό καλό και απαρνούμενος τα προσωπικά σου συμφέροντα».
Μητέρα του Carlo Acuti: Οι επίμονες ερωτήσεις του γιου μου σχετικά με την πίστη, με ανάγκασαν να σκεφτώ…
Ο Carlo Acuti, ήταν ένας έφηβος που αγαπούσε την τεχνολογία, ένα παιδί σαν όλα αυτά άλλα την ίδια στιγμή αγαπούσε την Θεια Ευχαριστία και την Εκκλησία. Πέθανε από λευχαιμία το 2006 σε ηλικία 15 ετών, και η μαρτυρία του για τη ζωή προσελκύει πολλούς ανθρώπους στην πίστη. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν η ίδια του η μητέρα, η Αντωνία Salzano, η οποία σήμερα τον θεωρεί «μικρό σωτήρα» που την έμαθε να αγαπά την Ευχαριστία.
Τώρα έχει αφιερωθεί στην διήγηση της ιστορίας της μεγαλοφυΐας υπολογιστών που πήγαινε στη Θεία Λειτουργία κάθε μέρα και που είχε μια πλήρη, φυσιολογική ζωή, που έζησε με έναν εξαιρετικό τρόπο. Πέρασε το χρόνο του μελετώντας, με την οικογένειά του και βοηθώντας, εθελοντικά, άλλα παιδιά και ηλικιωμένους, ενώ ταυτόχρονα έδινε μαρτυρία μιας καθαρής και συγκεκριμένης πίστης.
«Ο Κάρλο ήταν πολύ ευσεβής ψυχή, ακόμα και όταν ήταν πολύ νέος. Του άρεσε πολύ να πηγαίνει στην εκκλησία, να προσευχηθεί και να μάθει περισσότερα για την πίστη του. Εγώ ήμουν μακριά από την εκκλησία. Μεγάλωσα σε μια κοσμική οικογένεια, όπως υποθέτω κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι,. Έτσι, έχοντας τον γιο μου να μου κάνει συνεχώς ερωτήσεις σχετικά με την πίστη, αναγκάστηκα να σκεφτώ. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο πλησίασα την Εκκλησία» και τα μυστήρια, είχε πει στην ιστοσελίδα Aleteia τον Μάιο του 2019.
Ο Κάρλο έζησε μια εξαιρετική ζωή μέχρι το τέλος, όταν είπε ότι προσέφερε τον φυσικό του πόνο στον Θεό και την Εκκλησία. Η μητέρα του λέει: «Για μένα, ο Κάρλο ήταν ένας μικρός σωτήρας που με οδήγησε να ακολουθήσω ένα ιδιαίτερο μονοπάτι».
«Είναι ένα μονοπάτι που συνεχίζω να περπατάω», αντανακλά. «Προσπαθώ να διαδώσω την κληρονομιά του, ειδικά αυτή την έκθεση σχετικά με τα ευχαριστιακά θαύματα, τα οποία ταξίδεψαν σε όλες τις ηπείρους και που βοήθησαν πολλούς ανθρώπους».
Πράγματι, η σελίδα www.miracolieucaristici.org γεννήθηκε από την έμπνευση και την ιδιοφυΐα του νεαρού εφήβου. «Υπάρχουν μαρτυρίες ανθρώπων που έχουν πλησιάσει τον Θεό και έχουν ξεκινήσει μια ζωή πίστης», λέει. «Για μένα, αυτό είναι το μεγαλύτερο σημάδι. Επειδή ο Κάρλο νοιαζόταν πολύ για την Ευχαριστία και έλεγε: “Γεννηθήκαμε ως πρωτότυπα, αλλά πολλοί ζουν ως φωτοτυπίες”.
Έζησε ως πρωτότυπο, από τότε που έλαβε την πρώτη του Κοινωνία στην ηλικία των επτά, μέχρι που πέθανε, δεν έχασε ποτέ την καθημερινή Λειτουργία. Συνήθιζε να λέει: ”Η Ευχαριστία είναι ο αυτοκινητόδρομος μου στον Παράδεισο”. Επομένως, ήθελε όλοι να καταλάβουν το τεράστιο δώρο που ο Ιησούς μας προσφέρει στα μυστήρια».
Η μητέρα του Κάρλο είναι ο καλύτερος πρεσβευτής της Διαδικτυακή παρουσίαση που εκείνος δημιούργησε αφιερωμένη στα ευχαριστήρια θαύματα. Η μητέρα του Κάρλο δεν έχει καμία αμφιβολία: «Ο Κάρλο ήταν ένας σπόρος, ή μάλλον, φύτεψε έναν σπόρο με αυτήν την διαδικτυακή παρουσίαση για τα ευχαριστήρια θαύματα, για να βοηθήσει τον κόσμο να πιστέψει».
