Ο κόσμος γράφει στον πάπα Φραγκίσκο: κάθε εβδομάδα φθάνουν στο Βατικανό σωροί από γράμματα.
Είναι πάρα πολλοί εκείνοι που αισθάνονται τον πάπα Φραγκίσκο κοντινό τους. Και γι’ αυτό από τις τέσσερεις άκρες του πλανήτη απευθύνονται σ’ εκείνον, με αποτέλεσμα να παραδίδονται κάθε βδομάδα στο Βατικανό μια τριανταριά σάκοι ταχυδρομείου: είναι η ποσότητα από μερικές χιλιάδες φάκελα και δέματα όλων των σχημάτων και διαστάσεων, ζωγραφιές και διάφορα αντικείμενα με παραλήπτη τον πάπα Φραγκίσκο. Κάποιοι θέλουν να του διηγηθούν ένα σημαντικό γεγονός της ζωής τους που βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και να του ζητήσουν μια συμβουλή, ή να του εκμυστηρευτούν ένα προσωπικό τους δράμα, που σκοτώνει και τη τελευταία τους ελπίδα. Ή, πάλι, του στέλνουν ένα ποίημα έμμετρο με ή χωρίς ομοιοκαταληξία για να του πουν πόσο τον αγαπούν σαν ή και περισσότερο από πατέρα. Ή, ίσως, και μια σάρπα, που έπλεξαν σκόπιμα για εκείνον και που την έστειλαν στο σπίτι του, σ’ εκείνη τη διεύθυνση που όλοι γνωρίζουμε σαν αν πρόκειται για το γείτονά μας: Οίκος Αγίας Μάρθας, Κράτος του Βατικανού. Οι αιτήσεις είναι κυρίως για παρηγοριά και ενθάρρυνση και για προσευχή. Πάρα πολλές επιστολές αφορούν τις δυσκολίες (μάλλον εξαρτάται από τη παρούσα στιγμή που ζούμε), και κυρίως τις αρρώστιες. Ζητούν επίσης προσευχές για τα παιδιά, περιγράφουν και καταστάσεις οικονομικής δυσχέρειας.
Φυσικά στον Πάπα από μόνο του θα ήταν αδύνατο να διεκπεραιώσει όλο αυτό το σωρό από επιστολές. Έτσι, εναπόκειται στο Γραφείο της Αλληλογραφίας του Πάπα, που στεγάζεται στο Αποστολικό Μέγαρο, να ταξινομήσει όλο αυτό το υλικό. Υπεύθυνος αυτού του Γραφείου είναι ο σεβ. Gallorini, και συνεργάζονται μαζί του η αδ. Άννα και άλλες δύο κυρίες: μια μικρή ομάδα για ένα βουνό αλληλογραφίας, σε μια δωδεκάδα γλώσσες. Η πρώτη τους δουλειά είναι να κάνουν τη διαλογή βάσει της γλώσσας. Κατόπιν, διαβάζουν τα γράμματα και είναι καθήκον αυτού του γραφείου να διακρίνουν ποιες αιτήσεις πρέπει να γίνουν γνωστές στον Πάπα: «Είναι οι περιπτώσεις οι πιο λεπτές όπως εκείνες των προβλημάτων συνειδήσεως». Ο Πάπας διαβάζει ο ίδιος αυτά τα γράμματα, βάζει τη μονογραφή του και τους δίνει οδηγίες πώς να απαντήσουν.
Επομένως, δεν είναι δυνατόν ο Πάπας να απαντήσει σε όλα τα γράμματα, αλλά όλα τα γράμματα προς τον πάπα Φραγκίσκο θα έχουν μια απάντηση. Στο όνομά του εκφράζουν την ευγνωμοσύνη του, για ένα δώρο ή για ένα στοργικό χαιρετισμό. Είναι ένα έργο που απαιτεί έναν ιδιαίτερο συντονισμό με το στυλ του Πάπα: «να διαβάζουν τα γράμματα όχι τόσο με τη διάνοια όσο με την καρδιά. Να συμμερίζονται τον πόνο και τις δυσκολίες και να βρίσκουν τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσουν αυτό που ο Πάπας θέλει πράγματι να εκφράζουν: την εγγύτητα, τη συμμετοχή… Είναι όντως στο στυλ της μοιρασιάς. Εξάλλου ο Πάπας το έχει πει ανέκαθεν, ότι ο ποιμένας πρέπει να ζει με το ποίμνιο, με τα πρόβατα. Να αισθάνεται και να ζει την εμπειρία μαζί τους».
