Η δέσμευση για ειρήνη και ενότητα, μαζί με την αφοσίωση στη φιλανθρωπία και την προσευχή, αποτέλεσαν τα βασικά θέματα των μαρτυριών που προσφέρθηκαν στον Λέοντα ΙΔ΄ κατά την απογευματινή συνάντησή του, την Δευτέρα 13 Απριλίου, με την αλγερινή κοινότητα στη βασιλική της Παναγίας της Αφρικής.
Διατήρηση της αξιοπρέπειας
Η εμπειρία μιας «αληθινής» πίστης, που «δεν απομονώνει αλλά ανοίγει, ενώνει χωρίς να συγχέει, φέρνει κοντά χωρίς να εξομοιώνει και καλλιεργεί μια αυθεντική αδελφοσύνη», μεταφέρθηκε στα γαλλικά από τη Μόνια Ζεργκάν, μουσουλμάνα, της οποίας η ζωή αποτελεί «σημείο ελπίδας για τον κόσμο μας».
Στις υπηρεσίες της Καθολικής Εκκλησίας στην Αλγερία, χριστιανοί και μουσουλμάνοι εργάζονται «δίπλα-δίπλα», ανέφερε, «με τις ίδιες ανησυχίες»: να υποδέχονται, να υπηρετούν, να ακούν, να φροντίζουν τους πιο ευάλωτους, να οργανώνουν, να εξασφαλίζουν οικονομικούς πόρους και να διασφαλίζουν ότι τα κέντρα δραστηριοτήτων είναι ασφαλείς χώροι που προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Πρόκειται για μια υπηρεσία προς τους πιο «ευάλωτους», γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, ασθενείς, που βιώνεται «μαζί» και δημιουργεί μια «πραγματική αδελφοσύνη». Όπως εξήγησε, «η υπηρεσία προς τον άνθρωπο είναι πάνω απ’ όλα υπηρεσία προς τον Θεό». Μια δέσμευση που τρέφεται από όλα τα «όμορφα» στοιχεία: ικανότητες, αφοσίωση, υπομονή, συγχώρεση, συμπόνια και καλοσύνη.
Ενωμένη με τους χριστιανούς αδελφούς μου
«Συναντώ καθημερινά τους χριστιανούς αδελφούς και αδελφές μου και τους βλέπω να προσεύχονται, να γιορτάζουν, να ζουν την κλήση τους με πιστότητα», είπε. «Χωρίς να συγχέουμε τις πορείες μας, εγώ που προσεύχομαι στον Θεό σύμφωνα με τη μουσουλμανική παράδοση, βρίσκω την ίδια εσωτερική στάση: να αναζητώ τον Θεό, να μαθαίνω να Τον αγαπώ περισσότερο και να αφήνομαι να μεταμορφώνομαι για να γίνομαι καλύτερη προς τους άλλους».
Η ίδια αφηγήθηκε ότι συμμετέχει συχνά, όπως και χθες στη βασιλική, σε σημαντικές στιγμές της χριστιανικής ζωής «ενωμένη με τις χριστιανές αδελφές και αδελφούς μου», οι οποίοι με τη σειρά τους «γιορτάζουν μαζί μας τους μουσουλμανικούς εορτασμούς και μοιράζονται τις στιγμές της δοκιμασίας μας».
Η αδελφοσύνη των απλών πράξεων
Αδέλφια που στάθηκαν «ανεκτίμητη βοήθεια και παρηγοριά» για τη Μόνια κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της, όταν, όπως εξομολογήθηκε με ευγνωμοσύνη, «μπόρεσα να στηριχθώ στην παρουσία τους, στην ακλόνητη αλληλεγγύη τους, στην ευαισθησία και στις προσευχές τους».
Ιδιαίτερα ανέφερε την εγγύτητα μιας κοινότητας του κινήματος των Φοκολάρι και την καθημερινή τους προσπάθεια να ζουν την αγάπη προς τον πλησίον, κάτι που «με προκαλεί συχνά και με κάνει να κατανοώ ότι η ζωή δεν αποτελείται κυρίως από μεγάλα, ορατά έργα, αλλά από μια κοινωνία που βιώνεται μέρα με τη μέρα».
Η ίδια τόνισε ότι η αδελφοσύνη οικοδομείται και «στις απλές πράξεις»: ένα χαμόγελο, ένας εγκάρδιος χαιρετισμός, ένας καλός λόγος, μια ανιδιοτελής υπηρεσία, αλλά και στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας, ευχές σε γιορτές, κοινά γεύματα μετά από περίοδο νηστείας, ακρόαση της πνευματικής σημασίας μιας εορτής.
«Αναζητούμε με τον ίδιο τρόπο την ειρήνη»
Σε αυτή τη «κοινή ζωή», η Μόνια ανακαλύπτει καθημερινά ότι ο Θεός ενεργεί «στην ειλικρινή συνάντηση με τον άλλον, που δεν είναι απειλή αλλά δώρο». Έτσι συνειδητοποιεί ότι «αναζητούμε με τον ίδιο τρόπο την αξιοπρέπεια, την αγάπη, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη» και ότι μπορούμε να προχωρούμε μαζί, με εμπιστοσύνη και ελπίδα.
Στην Αλγερία, όπως και σε άλλες χώρες, «ο δρόμος δεν έχει τελειώσει» και κάθε μέρα, όπως ευχήθηκε, «πρέπει να ξαναμαθαίνουμε την ταπεινότητα και την αγάπη», προσευχόμενοι ώστε να συμβάλουμε, έστω ταπεινά, στην οικοδόμηση ενός κόσμου όπου «μπορούμε πραγματικά να ζούμε, να προσευχόμαστε, να εργαζόμαστε και να ονειρευόμαστε μαζί».
ΠΗΓΗ: Vatgican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
