Ποιος είναι Αυτός;
(Ένα ποίημα για έναν ενενηκονταετή ιερέα ΠΜΒ)
Τι είναι αυτό που στη ζωή διαλέγεις,
που από μικρό παιδί, από το σπίτι σου να φεύγεις;
Ποια δύναμη σε σπρώχνει πίσω σου ν’ αφήνεις,
γονείς, αδέρφια, φίλους και μόνος σου να μείνεις,
για μια ζωή απλή, ταπεινή, να βρίσκεις αρμονία
και ν’ αφιερώνεις τη ζωή στην κοινωνία;
Ποιος είν’ Αυτός που μαζί Του διάλεξες να μείνεις,
που και τη ζωή σου ακόμα για Εκείνον να δίνεις;
Ποιος είν’ Αυτός, που δίνει θάρρος, αγάπη, ελπίδα κι απ’ το σκοτάδι φως;
Είν’ ένας άγνωστος ή μήπως κάποιος γνωστός;
Ποιος είναι Αυτός που σου ζήτησε πίσω Του να τρέξεις,
που δεν υπάρχουν να το πεις με λίγες λέξεις;
Που και τη ζωή σου για Εκείνον αφιερώνεις,
και να μπορείς ό,τι σου λέει, στην πλάτη να σηκώνεις,
αμαρτίες, δυσκολίες, φτώχεια, δυστυχία, τα χέρια να απλώνεις,
να συγχωρείς, να ευλογείς, παρηγοριά, την πίστη μεγαλώνεις.
Συνέχισε να μπορείς ανήμπορους να βοηθήσεις,
στο όνομα Εκείνου που σου ζήτησε να Τον ακολουθήσεις.
Ποιος είναι Αυτός που σου έδωσε μια τέτοια ευλογία,
που να μπορείς στο όνομά Του να λες τη λειτουργία;
Μην είναι Αυτός που μπορείς μπροστά μας να Τον φέρεις,
που με λίγο ψωμί και λίγο κρασί, το Σώμα Του, σε όλους να προσφέρεις;
Μην είναι Αυτός που την καρδιά Του δείχνει. Ένα θαύμα που όλοι θα το δούμε.
Μπροστά μας να έρχεται και να Τον ευλογούμε;
Πόσες τάχα λειτουργίες έχεις πει, στα ενενήντα χρόνια της ζωής σου,
ή μήπως είναι μυστικό, που το κρατάς στα βάθη της ψυχής σου;
Γονείς, αδέρφια, φίλοι, από τον ουρανό να σε προσέχουν,
να είσαι καλά και για εκείνους, που κοντά τους σ’ έχουν.
Ο παπάς μας, πατέρα, παπά Μάρκο, τα ονόματά σου για όλους εμάς,
για μένα καλέ μου φίλε απ’ τα παλιά, το ράσο σου τιμάς.
Βοήθειά σου η Αγία Τριάδα και της Παναγιάς εικόνα.
Μάρκο, «Συ ιερεύς εις τον Αιώνα».
Και τώρα, καλέ μου, πες, που σε κάνει ακόμα και να κλαις.
Ποιος είναι Αυτός που σε σπρώχνει σε όλους μας να λες,
πως η Μάνα Εκκλησιά είναι η αγάπη σου η μεγάλη
και που σήμερα στα πόδια της βρίσκεσαι και πάλι;
Ποιος είν’ Αυτός; Ποιος είν’ Αυτός; Ποιος είν’ Αυτός;
Τ.Ξ.
