15 Απριλίου 2026
Expand search form

Ειδήσεις από την Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα

Ιταλία: Don Lorenzo Milani (27-5-1923/26-6-1967)

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του ιερέα, συγγραφέα και παιδαγωγού, που «μεταμόρφωσε την εξορία σε έξοδο», όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Ιταλικής Ιεραρχίας καρδινάλιος Μ. Zuppi.

Ο φλωρεντίνος ιερέας, από πλούσια μη καθολική οικογένεια (η οικογένεια του πατέρα ήταν αντικληρική – της μητέρας εβραϊκή, μη θρησκευόμενη) ήρθε σε επαφή με τον καθολικισμό μετά τα 20, γνωρίζοντας εμπνευσμένους ιερείς και τελικά σπούδασε και εντάχθηκε στον κλήρο της Φλωρεντίας. Υπήρξε, όμως, εξαρχής, «μη προσαρμόσιμος». Σύντομα έγραψε «Ποιμαντικές Εμπειρίες», που ήταν προάγγελος του κλίματος της Β΄ Βατικανής, μα ακόμα μειοψηφικές και στάλθηκε σε έναν απομονωμένο οικισμό, ονόματι Barbiana. Εκεί, βλέποντας ότι τα φτωχά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, έμεναν στο περιθώριο, γιατί δεν είχαν μόρφωση, οργάνωσε αλληλοδιδακτικό σχολείο, όπου τα μεγαλύτερα παιδιά εκπαιδεύονταν και δίδασκαν τα μικρότερα και επικρατούσε το ρήμα ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ: ένα σύνθημα που απορρίπτει τον εγωισμό και την αδιαφορία. Το παράδειγμά του διαδόθηκε σε μια χώρα όπου ακόμα η εκπαίδευση δεν ήταν προσβάσιμη σε όλους, το δε βιβλίο του «Επιστολή προς καθηγήτρια» που τεκμηρίωνε ότι οι ανισότητες ήταν ταξικές, επειδή δεν υπήρχε καθολική πρόσβαση στην εκπαίδευση, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και αποτέλεσε πρόδρομο της Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης.

Όπως δήλωσε ο Ιταλός Πρόεδρος S. Mattarella, επισκεπτόμενος την περιοχή, για τις εκδηλώσεις για την 100ετία από τη γέννησή του, ο ντον Λορέντζο θεωρούσε το σχολείο ως μοχλό καταπολέμησης της φτώχειας και εξάλειψης των διακρίσεων και το Ευαγγέλιο ήταν η φωτιά που τον ωθούσε στην αγάπη. 

Ταυτόχρονα όμως θεωρούσε το Σύνταγμα ως το λαϊκό Ευαγγέλιο, η τήρηση του οποίου θα οδηγούσε στην ισότητα των πολιτών.

Έχουμε ανάγκη πολλές «Μπαρμπιάνες», ακόμα και σήμερα, για τους νέους των περιφερειών και των προσφυγικών καταυλισμών, κατέληξε ο Ιταλός Πρόεδρος.

Ο ντον Λορέντζο πέθανε από λευχαιμία σε ηλικία 44 ετών: λίγο πριν είχε αθωωθεί από την κατηγορία προσβολής του στρατού, γιατί με επιστολές του προς τους στρατιωτικούς Ιερείς, αρχικά και προς τους Δικαστές αργότερα, κήρυττε το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης.

Πριν 6 χρόνια, το Ιούνιο 2017, ο πάπας Φραγκίσκος απέτισε φόρο τιμής στο μνήμα του ιερέα, στην 50ετία από το θάνατό του.

         Πληροφόρηση από Avvenire – Φωτογραφίες από Wikipedia

                                   ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Προηγούμενο Άρθρο

Ο Matteo Fadda νέος Γενικός Υπεύθυνος της Κοινότητας πάπας Ιωάννης 23ος

Επόμενο Άρθρο

«Προσδιορίζοντας το Ποιοι Είμαστε», 1η Συνάντηση της Young Caritas.

You might be interested in …

Προς τους Αφρικανούς επισκόπους: να βρεθούν μορφές κηρύγματος προσαρμοσμένες σε κάθε πολιτισμό

Μήνυμα, υπογεγραμμένο από τον Καρδινάλιο Παρολίν, προς τη 13η Γενική Συνέλευση της Ένωσης Επισκοπικών Διασκέψεων της Κεντρικής Αφρικής – Έμφαση στη «νέα ευαγγελίωση» απέναντι σε φυλετισμό, διαεθνοτικές συγκρούσεις, πολέμους και οικογενειακές διαιρέσεις Κάθε περιοχή του […]

Η χριστιανική καινοτομία συνίσταται στο να συγχωρούμε και να αγαπούμε τους εχθρούς

Από τη Βασιλική του Αγίου Νικολάου, ο Πάπας Φραγκίσκος διέσχισε κατά μήκος της λεωφόρου Vittorio Emanuele II με το αυτοκίνητο, στο βάθος της οποίας βρίσκεται η Αγία Τράπεζα για την τέλεση της Ευχαριστίας με την […]

Σχετικά με την ανησυχητική πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Καταλονία

Σχετικά με την ανησυχητική πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Καταλονία Σημείωμα της Γενικής Επιτροπής Δικαιοσύνης και Ειρήνης της Ισπανίας Σχετικά με την ανησυχητική πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Καταλονία, η Γενική Επιτροπή Δικαιοσύνης και Ειρήνης, […]